Een héle tijd terug las ik de ‘De Eetclub’ (ook verfilmd) en opvolger ‘Debet’ van Saskia Noort. Onlangs verscheen het derde en laatste deel, ‘De Nazaten.’ En dit boek las net als voorgaande delen als een trein. Al is dit niet het sterkste deel.
>> Lees hier de review van ‘Debet’
De meningen zijn verdeeld
Nu weet ik dat de meningen over de boeken van Saskia Noort sterk verdeeld zijn. Niet iedereen heeft wat met haar schrijfstijl en de soms wat ongeloofwaardige plotwendingen. En eerlijk is eerlijk, de personages kunnen beter uitgediept worden. Maar ik lees die boeken van Saskia Noort toch graag. Met dank aan die vlotte schrijfstijl en de soapy verhaalwendingen. De thrillers zijn licht verteerbaar. En dat geldt ook voor ‘De Nazaten’ die eveneens licht verteerbaar is.
Niet opzichzelfstaand
Zoals ik al eerder schreef: ‘De Nazaten’ is een vervolg op ‘De Eetclub’ en ‘Debet.’ Het is dan ook handig als je eerst die twee andere delen leest. Het hoeft niet per se, Saskia Noort legt de situaties voldoende uit in ‘De Nazaten’, maar je mist daardoor wel bepaalde nuances en iets meer uitleg. Als opzichzelfstaande thriller is het dan ook niet héél geschikt.
De Nazaten
Vooral omdat de nazaten voortborduurt op de twee eerdere verhalen. En dit maal staan niet alleen de leden van de oude eetclub centraal, maar speelt ook hun nageslacht een grote rol. Dat nageslacht blijkt in veel gevallen even slecht als hun ouders. Misschien nog wel slechter.
Het begint weer met het voormalige lid van de eetclub, Karen Brouwer. Zij leeft al tien jaar met haar twee dochters en haar zoontje Mik teruggetrokken op het Brabantse platteland. Toen haar man Michel overleed was er al niets meer dat haar nog bond in Bergen, aan het leven dat ze daar ooit had. En na de dood van eetclublid Simon Vogel – spil in al het duistere dat zich in het kustdorp afspeelde – en de rechtzaak die erop volgde, besloot Karen onder te duiken met het voornemen nooit meer boven te komen.
Maar als ze op een ochtend samen met Mik wordt klemgereden, blijken er banden te zijn die niet zomaar verbroken kunnen worden…
Spannend
Wat volgt is een spannend verhaal met talloze plowendingen. Het leuke is dat het verhaal niet alleen vanuit het perspectief van Karin wordt verteld, maar ook vanuit de perspectieven van haar dochters Sophie en Annabelle. Zij hebben ieder zo hun eigen problemen met elkaar, maar bundelen wel met hun moeder de krachten wanneer jongste zoon Mik ontvoerd wordt.
Die zoektocht brengt hen naar weer naar Bergen, de plek waar het allemaal begon. De oude eetclub is allang uit elkaar gevallen (de meeste leden hebben het loodje gelegd), maar het kroost is nog alive and kicking. En deze door en door verdorven nazaten blijken van alles te maken te hebben met de ontvoering van Mik.
De ene na de andere dode
Daarna volgt de ene na de andere dode. De mocro maffia blijkt er niets bij. En Karin en haar dochters krijgen van alles voor de kiezen. Tot het uiteindelijk eindigt in een explosief einde waar iemand – natuurlijk – ook weer het loodje legt. We hadden niet anders verwacht.
Poldermaffia-soap
Het boek is dan ook niet al te geloofwaardig. Maar ach, ik heb mij er wel dan prima mee vermaakt. Het verhaal zit boordevol plotwendingen, veel personages zijn intens slecht en we krijgen een explosief einde voorgeschoteld. Zie het maar als een lekkere poldermaffia-soap. En daar is soms niets mis mee. Al waren – eerlijk is eerlijk – de twee eerdere delen sterker. Maar dat mag de pret niet drukken.
Geef een reactie