Ik ben niet sportief. En ik hou al helemaal niet van trektochten in de natuur. Laat staan dat ik ga raften op een wilde rivier. Ook niet met vrienden. Dat is hoe de hoofdpersoon in Nacht op de Rivier van Erica Ferencik er ook over denkt. Toch doet ze het. Het resultaat is een doodenge thriller.
Nacht op de rivier
Na een nare scheiding en het verlies van haar broer heeft Wini helemaal geen behoefte aan avontuur. Ze wil alleen maar samen zijn met haar drie beste vriendinnen. Maar de energieke Pia heeft andere plannen …
Zij heeft voor hen vieren een weekendje adrenalineverhogend, adembenemend wildwaterkanoën in de wildernis van Maine geboekt. Met alleen maar bergen, rivieren en frisse lucht. Maar ook geen telefoonbereik, geen mensen en geen hulp wanneer het helemaal misgaat …
Spanning
´Nacht op de Rivier´ is niet een boek dat er meteen in knalt. We maken eerst kennis met Wini, haar weerstand tegen ´t raften op de rivier en haar drie verschillende vriendinnen. Al wil je dan al ´DOE HET NIET!´ schreeuwen tegen Wini.
Maar vanaf het moment dat ze toch in de auto stapt bij Pia en haar vriendinnen, komt de spanning erin. Je weet dat dit niet goed gaat aflopen. Dat gevoel wordt nog onheilspellender wanneer de vriendinnengroep – samen met een aantrekkelijke twintigjarige gids – in de raft stappen.
Dan voert scrijfster Erika Ferencik echt de spanning op. De voortrazende rivier, de onderlinge spanningen en de gevaren van de wildernis zorgen voor een heuse climax.
Maar dan wordt het verhaal op z’n kop gezet en komt het gevaar uit een hele andere hoek. Met de ene na de andere ongelukkige wending. De vrouwen kunnen nu maar één ding proberen te doen: en dat is overleven. Hun vriendschap wordt – letterlijk tot op het bot – getest. Ik kan je voorspellen dat je vanaf dat moment’t boek echt niet meer kan wegleggen.
Doodeng
Ik vond ‘m bij vlagen dan ook doodeng. Maar dat is ook te danken aan mijn haat voor raften op een gevaarlijke rivier en iets als overnachten in een tentje in de wildernis. Dat zijn dingen die ik nooit, maar dan ook nooit, zou doen. Net als de hoofdpersoon die tegen haar intuïtie in toch in die boot stapt.
Wat volgt is een verhaal vol spanning, actie en fijne, soms niet al te integere personages die tegen elkaar worden uitgespeeld. En hoewel ik zelf maar wat blij ben dat ik als lezer zelf niet in die wildernis ben, levert het wel een spannend verhaal op. Met ook nog met een paar ‘hé, wat is er nu gebeurd’ – momenten.
Prima reviews
En ik was niet de enige, want in de Verenigde Staten kreeg-ie al overwegend goede recensies. Zo werd-ie door Oprah Winfrey en haar team genoemd in het blog ‘Page-Turning Novels You’ll Race Through—and Read Again.‘ De recensent concludeerde:
The best surprise of The River at Night, though, is how it rejects any sweethearted notions of tested sisterhood in favor of a ripsnorting survival tale bolstered by Ferencik’s writing, which captures both the beauty and danger of the wild, “where for miles around creatures with eyes built for darkness stared, with paws made for silence crept, smelling us in all our fear and soft humanity.”
Daar sluit ik mij geheel bij aan. En ik ben blij dat ik gewoon op de bank zit. Die wildernis mag iemand anders doen. Al zullen veel mensen – na het lezen van dit boek – daar misschien ook niet meer zoveel trek in hebben.
Nacht op de rivier (ook bekend als The River at Night) van Erica Ferencik is nu verkrijgbaar.
Geef een reactie