Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf: Aflevering 1 – De eerste kennismaking

Echte Meisjes in de Jungle was vorig jaar een regelrechte kijkcijferhit, want wat hebben we gelachen om de doldwaze meisjes. Geen wonder dat vanavond het tweede seizoen begint: Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf. Al zijn er een paar verschillen. Dit jaar is er een andere presentator, lopen er andere meiden rond en speelt het zich af in Nepal. Gelukkig dat winnares Britt van seizoen 1 nog steeds meedoet …

In Kathmandu

En ja, Britt staat nog steeds garant voor lollige uitspraken. Maar dat staan de andere meisjes ook. Zo hebben we daar ene Daniella die meteen opvalt door haar énorme spraakgebrek. Geen idee of ze nu Nederlands spreekt, Engels of een combinatie van voorgaande talen, maar een apart accent heeft ze wel. Een gebrek aan hersens ook. ‘Als ik aan Nepal denk, denk ik aan Italië.’ En daarmee was meteen de toon gezet.

Zo hebben we daar ene Daniella die meteen opvalt door haar spraakgebrek. Geen idee of ze nu Nederlands spreekt, Engels of een combinatie van voorgaande talen, maar een apart accent heeft ze wel. Een gebrek aan hersens ook. ‘Als ik aan Nepal denk, denk ik aan Italië.’ En daarmee was meteen de toon gezet.

Om U even gerust te stellen? De andere meisjes wisten het ook niet. ‘Ja, waar ligt het?’ riep de één. ‘Ik ben niet zo topografisch ingesteld. Ik wist niet eens waar Amerika lag,’ zei de ander. Laat staan dat ze daar ‘verlicht’ wegkomen. ‘Verlichting? Ja, een lamp!’ riep ene Jenna. Britt deed in ieder geval nog een poging om Nepal te doorgronden. ‘In Nepal spreken ze Nepalees! Nee, nee, bijna! Nepaliaans?’

En toen wisten we het: deze meiden halen makkelijk het niveau van de meiden uit de vorige editie.

Voor de rest is er ook niet veel veranderd. De meiden strijden nog steeds in twee teams tegen elkaar en met de opdrachten kunnen ze geld en een luxeverblijf winnen. De verliezers eindigen op in armzalige, vieze gebouwen. Dat dus. Bent U er klaar voor? Mooi, wij ook.

Nog even een ding: dit seizoen doen er twee Britt’s mee. Om ze uit elkaar te houden, noem ik de één Jungle Britt ( van duhuh – Echte Meisjes in de Jungle) en de ander New Chick Britt. Omdat ze ook meedeed aan … Juist.

Voorbereiding?

De meiden hadden zich bij aankomst in Kathmandu zo veel mogelijk voorbereid. Nou ja, Britt dan. Zij wist wat haar te doen stond. ‘De Mount Everest is ongeveer 8,8 kilometer lang. Dat is dus twee keer de Avondvierdaagse, maar de Avondvierdaagse is normaal recht, maar dit is steil omhoog. Dat is wel zwaar. Dat kan je dus niet in één keer doen.’

De rest had het hoofd nog niet gebroken over deze ingewikkelde materie.

Priscilla uit Beauty and the Nerd had trouwens geen idee. ‘Ja, we moeten op zoek naar onszelf. Ja, op zoek naar wat?’ Vriendin Daniella – eveneens uit Beauty and the Nerd – had daar geen enkel probleem mee. ‘Het past bij mij. Ik ben echt zó op zoek naar mezelf!’ Ja Daniella, dat kunnen we horen.

Britt ( kennen we nog uit New Chicks) hield zich op het vliegveld bezig met andere dingen. ‘Dat mannetje is bijna net zo groot als mijn koffer. Da’s toch zielig?’ en ze wees op een kruier die overigens prima met de koffers van Britt uit de voeten kon. Waarschijnlijk beter dan Britt zelf. Jenna vroeg zich intussen ‘of ze niet in een moslimgebied waren beland.’ ‘Toch? Want ik ga echt geen moskee in hoor!’ En Britt? Die vond blijkbaar dat de kruier haar koffer iets te makkelijk in de bus had gekregen. ‘Zou je hier nog een beetje kunnen shoppen?’ vroeg ze in de bus.

Daar had zelfs Britt geen antwoord op.

De andere meiden keken hun ogen uit in de bus. Het verpletterend drukke straatbeeld van Kathmandu werd hen even teveel. ‘Waar zijn we aan begonnen?’ hoorden we. ‘Het is een hele andere cultuur hier he?’ kwam ook voorbij. Britt verwoordde het maar even zoals alleen Britt dat kan. ‘Het lijkt net een andere wereld. Het lijkt net een speelparadijs voor kinderen omdat er overal troep is en zelfgetimmerde huisjes zijn.’ En terwijl ze uit het busraam hing, werd Britt nog enthousiaster. ‘Vet hoor. Volgens mij hebben die mensen hier echt een vet leven! Ze kunnen wel lekker scharrelen enzo. Lekker spelen.’

Priscilla zag het wat somberder in. ‘Ze zullen hier wel geen grijze bakken dag hebben. Iedereen gooit volgens mij zijn spullen gewoon langs de rivier overal maar niet.’ Het afgrijzen droop van haar gezicht af. Maar dat is was nog niets als je het vergeleek met de reactie van Tessa. ‘Die mensen hebben geen besef van hoeveel bacteriën ze bij zich dragen,’ gruwelde ze in de bus. ‘Je voelt gewoon dat je hele gezicht eronder zit met die afvalstoffen, met die rotzooi! Ik vind het gewoon bijna vies om te ademen. Het is er vies!’ Daar sloot Daniella zich nou helemaal bij aan. ‘Het is gewoon helemaal niets voor mij om naar een Derde wereld land te gaan. Ook niet om het te zien. Ik hoef het niet te zien! Ik ben niet geïnteresseerd om het te zien, want ik hoef het niet in mijn leven te hebben. Als ik het wil zien, dan lees ik wel een boek of kijk ik wel naar National Geographic.’

En intussen zagen we beelden van vrolijk zwaaiende Nepalese families. Die hadden vast niet zo hartelijk gezwaaid als Daniella’s woorden even waren vertaald.

De andere dramaqueens waren inmiddels ook ontwaakt. Of kan ik beter zeggen dat de neuzen van de meiden ontwaakt waren. Het schijnt namelijk nogal te stinken in Kathmandu en dus hielden alle meiden maar een sjaal tegen hun neusholtes. Zag er charmant uit. ‘Het leek net alsof er allemaal lijken lagen te rotten en afval,’ verklaarde Bibi uit Oh Oh Cherso zich nader. Britt had meteen de stank geanalyseerd. ‘Op de plekken waar je mensen en dieren ziet schijten, stinkt het. Op de plekken waar mensen broeken aanhebben, stinkt het niet.’

Heldere analyse. Niets meer aan doen.

Kamerverdeling

Goddank dat ze in een luxe hotel aankwamen. Daar stelde de receptioniste hen voor een uitermate moeilijke vraag. Er waren namelijk vijf kamers met één tweepersoons bed. De meiden moesten nu een kamergenoot kiezen en een sleutel pakken. Maar wat ze niet wisten, was dat bepalend was voor de verdeling van het team.

Vooralsnog was de keuze voor een kamergenoot het ingewikkeldst. Renee pakte het praktisch aan. ‘Ik draaide me om en Roos stond achter mij. Dus ik dacht, laten we dit maar doen.’ Vond Bibi niet erg. ‘Dat Roos ook van Cherso is, wil niet zeggen dat ze mijn vriendin is of dat we met elkaar omgaan.’

Nee, Bibi koos voor Jenna. Vond de laatste ook erg logisch. ‘Ik kende Bibi al vanuit Den Haag en dat klikt heel goed. We zijn allebei heel rustig en allebei heel eerlijk. Ik heb geen zin in die dramashit.’ Wat? Van Bibi geloven we het meteen. Maar Jenna? Die ruziemaakster uit Dames in de Dop? Sinds wanneer is zij rustig? Sinds gisteren?

Dan hadden we ook nog Britt, onze vorige winnares. Tessa dook er – figuurlijk dan – meteen bovenop. ‘Britt, kom jij bij mij?’ Britt – blijkbaar al genoeg gehard door wijven als Michella – ging op het aanbod in. ‘Tessa en ik konden elkaar al een beetje. We hadden elkaar al wel eens gezien bij een pizzareclame.’ Britt gaf overigens Tessa wel meteen een waarschuwing mee. ‘Je moet wel een beetje rustig zijn, want we moeten wel een beetje goed slapen.’ ‘Dan moet jij je kop houden!’ riep Tessa semi-grappend. Britt keek nu wat twijfelachtig. Tessa had er alle vertrouwen in. ‘Ik weet dat als ik er even doorheen zit, met haar de grootste lol ga hebben!’

‘Dit is zo 1980!’

Daniella en Priscilla zaten met elkaar opgescheept op een kamer. Dat interesseerde Daniella geen ene moer. ‘Ik ben niet op zoek naar nieuwe vriendinnen. Ik heb thuis een héél ander soort vriendinnen. Waarschijnlijk ook van het zeurderige soort. ‘Sorry, ik wil niet verwend doen, maar dit is zo 1980!’ riep ze toen een bad in de badkamer zag. Ook Jenna begon in de andere kamer te miepen. ‘Dit is een ander stopcontact. Daar past mijn stekker niet in. Dan kan ik mijn haar niet stylen.’

Ook Tessa flipte in kamer nummer 3. Die doorzocht haar koffer omdat ze een tas kwijt was. En mevrouw begon alweer behoorlijk driftig te worden. Britt hield de moed erin. ‘Ik ben blij met Tess. Ik probeer haar een beetje rustig te houden. Want als die ontploft? Jeetje. Berg je maar!’Britt deed dan ook een poging Tess te begeleiden in haar woedeproces. ‘Wat zat er allemaal in die tas.’ Meteen dreunde haar kamergenoot op wat er allemaal inzat, waaronder haar beste sneakers. Britt schrok. ‘Ik dacht: oh god! Hoe ga ik die rustig houden, want als je bitchfight op Google intikt, dan krijg je haar filmpje bovenaan.’

Tessa begon dan ook al haar kookpunt te naderen. ‘Oh fuck!’ ‘Hou je rustig,’ probeerde Britt nog. Tessa was nu écht overstuur. ‘Ik kan niet overleven op mijn roze ballerina’s. Als ik terugkom, heb ik anders lepra! Ken ik helemaal niets meer.’ En op dat moment voelde Tessa iets op haar rug. ‘Een beest op me rug! Ik meen het serieus!’ Arme kever. Ook die is zijn leven niet meer zeker in de buurt van een woedende Tessa.

En dan wist ze nog niet eens wat haar al tamelijk snel stond te gebeuren. De duo’s worden namelijk elkaars tegenpolen. Oh boy, als dat maar goedkomt.

Een nieuwe dag in Nepal

De volgende dag vertrokken ze in ieder geval naar de grootste hindoetempel van Kathmandu. Britt zag na haar winst van vorig seizoen nergens meer tegen op. ‘Ik ken mezelf wel goed. Ik weet wat ik wel en niet kan. Ik kan frituren. Ik kan alles met eieren. Ik kan gekookt ei, gebakken ei, uitsmijter, omelet, spiegelei. Ik weet dat ik gewoon niet een hele lekkere lasagneschotel kan maken. Dus ik ken mezelf wel.’

Oh wacht, Britt bedoelde dit als een metafoor voor het hele leven. Je talenten vergelijken met eieren maken. Het is weer eens wat anders.

De meiden keken hun ogen uit in de tempel. ‘Toen kwamen we bij zo’n man met een baard en een tulband,’ vertelde Jenna. ‘Toen moesten we voor dat hek gaan staan en kregen we een stip op ons voorhoofd.’ Of zoals Tessa het zo mooi verwoordde: ‘toen kregen we een stip op onze harses.’ Ook de bloem in het haar werd niet door Jenna gewaardeerd. ‘Godverdomme. Heb net mijn haar helemaal getoupeerd.’

Waar het voor diende. De meiden wisten het niet. ‘Ik weet dat het een tikka heet,’ riep Tessa die daarmee als iets verder dan de rest was. ‘Ik weet niet waarvoor het dient. En ik ben al gauw bang voor het onbekende,’ riep Priscilla. Nou, dan had ze nog niet eens de apen gezien die ook rondzwierven op het tempelterrein. Al was Bibi hun doel. ‘Hij pakte mijn vinger. Kutaap!’ gilde ze. De andere meiden begonnen ze al gillend bananen te voeren.

Maria uit Take me Out begreep niets van het gegil. ‘Waarom zijn jullie nu zo bang? Ik vind het kutbeesten. Ze jatten brood uit je tas. Ze jatten bananen uit je tas. Het is net als met de duiven op de Dam. Maar dan met apen.’ Maar de grootste verrassing? Opeens kwam de presentator met een pet, spiegelbril en zwarte kleding op de proppen.

Ad Visser

Daniella keek met open mond naar ‘m. ‘Ik dacht, er komt dus een hele bekende presentator. Superbekend. Een bekende presentator of iemand van De Tweede Kamer. Ook Roos en Tessa wisten niet wie het was. ‘Ik heb ‘m werkelijk nog nooit in mijn hele leven gezien.’ En ook de naam ‘Ad Visser’ deed geen belletjes rinkelen. ‘Aad Visser? Nooit van gehoord,’ schudde Jenna haar hoofd. Ook Tessa wist het niet.’Ik noem hem Aad Bilnaad.’ Daniella probeerde meteen Visser te analyseren. ‘Ik zie dat hij zo’n typetje is die ineens spiritueel is geworden.’ Britt van New Chicks was ook teleurgesteld. ‘Ik dacht dat we Lieke van Lexmond zouden krijgen.’

>> Voor de mensen die Ad Visser niet kennen? Kijk even hierrrrrr

Ad werd er niet minder vrolijk om. ‘Ik groet jullie hier op het dak van de wereld! We gaan met z’n allen een reis maken en ik voorspel je: deze reis ga je niet meer vergeten.’ Priscilla zag er nu uit alsof ze keihard wilde wegrennen. ‘Ik heb moeite om te wennen aan een andere omgeving dan Nederland.’ Ad had er wel zin in. ‘Zijn jullie klaar voor deze spirituele reis?’ ‘Ja,’ zeiden sommige meiden aarzelend. Priscilla zag opeens het licht. ‘Ik dacht, wat doe ik hier. Ik pak mijn koffer en ga weg. Dit trek ik niet!’ En van de uitspraak van Ad ‘dat ze de merkwaardigste mensen zouden tegenkomen en de ongelooflijkste gedachten zou hebben’ werd ze ook niet enthousiast.

‘Maar het belangrijkste wat je gaat tegenkomen,’ voerde Ad de spanning verder op terwijl de meiden hem verwachtingsvol aankeken. ‘Je gaat jezelf tegenkomen.’ Veel meiden keken nu beteuterd. ‘Het is een marteling dit!’ Sorry Daniella en Priscilla, verkeerd tv-programma!

Teams formeren

Gelukkig kregen ze de eerste verrassing voor hun kiezen. Op de vraag van Ad of ze lekker geslapen hadden, antwoorden de meiden monter ‘heerlijk.’ Ad glimlachte. ‘Hebben jullie gemerkt dat er iets bijzonders is gebeurd?’ De meiden schudden hun hoofd. ‘Jullie hebben twee teams samengesteld!’ riep Adje blij. En dus riep hij ‘alle meiden die links in bed hebben gelegen’ bij zich. Tessa was diep teleurgesteld. ‘Ik had gehoopt dat ze een paar kamers bij elkaar zouden zetten. Britt is echt wel een vriendinnetje.’

Dat zal best, maar je moet ergens een scheidslijn trekken. En zo hadden we daar het ( door Ad zelf bedacht) Shiva-team. Dat team bestond uit: Tessa, New Chick Britt, Daniella, Jenna en Renée. Daniella vond het niet erg. ‘Shiva vind ik stoer. Doet denken aan diva. En ik ben een beetje een diva!’ Nee, je meent het Daniella. Tessa was niet blij. ‘Die Renee, wat een schijtwijf zeg. Ik vind haar echt niet leuk.’ Dat gold ook voor Jenna. ‘Ik vind het team waarin ik zit echt wel leuk. Behalve Renee. Dat wordt echt ‘oh mijn haar’’oh beestje.’ Fuck off. Daarom zit je hier.’

Het andere team werd omgedoopt tot het Ganesha team en bestond uit Jungle Britt, Maria, Roos, Bibi en Priscilla. Bibi was niet in staat om de naam te herinneren van haar team. ‘Het was iets met Kardashians.’

Sadu

Mooi, dan was dat ook weer geregeld. Tijd voor de eerste opdracht en dus nam Ad Visser hen mee op het tempelterrein naar een aantal Sadu’s. Dat zijn – kort door de bocht – heilige mannen die in hun leven streven naar Verlossing. Dat doen ze door zichzelf beproevingen op te leggen. De meiden waren beleefd genoeg om de heilige mannen te begroeten met een knik en een ‘Namasté.’

Niet dat Tessa er iets van moest hebben. ‘Ze deden me denken aan die mannen uit Groeten uit de Rimboe.’ Ook Bibi was niet onder de indruk. ‘Volgens mij zitten ze de hele dag te roken en te chillen. En uit hun neus te vreten ofzo.’ In ieder geval dachten de meiden dat ze niet de linkerhanden van de monniken mochten aanraken. ‘Dat is onrein. Daar veegt-ie zijn reet mee af.’ ‘Zo gaat het toch met lama’s. Ze heten ze toch, die monniken?’ riep New Chick Britt.

Daniella vond het een groot avontuur. ‘Er komt een bepaald soort aroma van hen af,’ lispelde ze. ‘En ik heb ook het gevoel dat er van mij een geur afkomt. Van dat eten!’ Bibi begreep niets van het fenomeen Sadu. ‘Ik denk dan, hoe komen ze aan hun geld. Hebben ze een uitkering. Zitten ze in de bijstand?’ Dat vroeg Britt zich hardop af vóór de Sadu’s. ‘Dit kunnen wij toch niet doen? Wij moeten toch werken en belasting betalen?’ Ad Visser probeerde tot een wijs antwoord te komen. ‘Iedereen kan de zin ontdekken van het leven. Alleen denken deze mannen dat het op deze manier moet. En dat je met niets anders bezig kunt zijn.’

Steen aan je piemel

‘En er is nog een die gaat nog verder,’ riep Ad en hij ging de rest van de meiden voor. Dat bleek een in het geel geklede Sadu te zijn die een grote, platte steen in een laken legde. Dat laken met steen werd bevestigd aan zijn – jawel – piemel. De meiden keken in afgrijzen toe. ‘Die is klein!’ riep Tessa. Jungle Britt vreesde het ergste, ‘Straks moeten we er nog aan gaan zitten!’

Maar tot de hilariteit tilde de man – met alleen een hand om zijn penis – het laken op. ‘Ik was echt in shock,’riep Bibi. Roos bleef nuchter. ‘Ik begreep dat niet zo goed.’ Dat gold ook voor Priscilla. ‘wat heeft dat nou met geloof te maken?’ Daniella was ronduit gefascineerd. ‘Ik dacht letterlijk dat hij een stijve zou krijgen en de tas erop zou laten hangen.’ Tessa had vooral medelijden met de man. ‘Als je zo’n piemeltje hebt, is dat gewoon sneu. Ik geloof gewoon niet dat hij daar blij mee is!’ Jungle Britt begreep het écht niet. ‘Ik dacht, waarom doe je dat nou? Straks breekt het nog af?’ Tessa was er kort over. ‘Een trauma voor het leven.’

Ad had wel een antwoord. ‘Ieder kiest een eigen beproeving in de hoop dat hij zo de zin in het leven zal ontdekken.’ En sommige mensen doen dat door stenen aan hun penis te laten bungelen. Helder.

Yogastandjes

Geen wonder dat de meiden hun eerste proef moesten doen. Maak je geen zorgen, ze hoefden geen stenen aan hun vagina’s te laten bungelen. Wel moesten ze zich omkleden. In geinige, strakke, roze gympakjes. Want ze moesten heerlijk aan de yogaoefeningen. En niet zomaar oefeningen. Neehee, die oefeningen werden voorgedaan door yoga-master. Als het woord lenigheid nog niet bestond, dan had die man het uitgevonden kunnen hebben. De bedoeling? Het meisje dat iedere yogastand het langst volhield, kreeg een punt voor het team.

Belangrijk, want het winnende team mag weer overnachten in een luxeverblijf. En de verliezers? Die moeten het doen met een – kuch – eenvoudig onderkomen. ‘Als ik een opdracht verlies, dan denk ik dat ik gewoon tussen het vuil lig,’ voorspelde Daniella. ‘Of in het water.’

De meeste meiden probeerden dan ook hun best te doen. Maar dat lukte voor geen meter. ‘Je moet je concentreren op één punt. Maar als ik daar sta denk ik, hoe gaat het met mijn paard en met mijn hond,’ riep Jungle Britt. En tjop, daar zakte ze door haar hoeven. New Chick Britt had in eerste instantie alle vertrouwen in haar uithoudingsvermogen. ‘Dat viel vies tegen,’ en dus hield zij er ook mee op. Daniella vond dat yoga ‘heel hip.’ ‘In het leven waar ik in zit doet iederéén aan yoga.’ Daniella zelf blijkbaar niet, want ook zij gooide het bijltje erbij neer.

De enige die het dan ook volhield van team Shiva was Renee. Dat betekende dat drie meiden van het Ganesha-team overbleven. Alleen stond Roos in spiegelbeeld. En dat mag niet bij Yoga. Gevolg? Twee in plaats van drie punten. Roos keek beteuterd.

Het tweede liggende standje – het blijft vreemd klinken – was uitermate moeilijk voor de dames met een grote cupmaat. ‘Daniella, je leunt een beetje!’ riep Ad. ‘Dat zijn haar tieten! Daar ken ze toch ook niets aan doen!’ zei Jenna. En dus moest Daniella weg. Tessa verraadde meteen Roos. ‘Zij ligt met de tieten op de grond!’ Logisch. Volgens Bibi dan. ‘Roos heeft net haar borsten laten vergroten en nu zijn ze best wel huge.’ Dat zag Roos zelf ook. ‘Mijn tieten hangen op de grond. Ik heb net dubbel E gekocht!’

En dus vielen alle meiden één voor één af. Tot we Bibi en Renee overhielden. ‘Renee is echt heel sterk. Daar moet je voor uitkijken. Dat is zo’n einzelgänger,’ waarschuwde jungle Britt. Dat had Bibi ook door. ‘Zij wil winnen, want zij vindt zichzelf best wel wat.’ Kan best zo zijn, maar Bibi gaf mooi wel op. En dat leverde toch het eerste punt op voor team Shiva.

De derde oefening was zo mogelijk nog moeilijker. Probeer jij maar eens liggen schuin te staan op één arm. Renee deed een poging. En de meiden van Team Ganesha ook. En dus sleepten de meiden van dat team de luxeopdracht binnen. Britt’s pakje zakte er acuut vanaf.

‘Echt superkut!’

Danielle baalde. ‘Echt superkut. Ik wil gewoon niet in armoe leven!’ De aanblik van het armoedige hostel waarin de meiden overnachten, stemden hen dan ook niet vrolijk. ‘Het was net een hoerenhuis,’ oordeelde Tessa. De kamer was al niet beter. Volgens Tessa en Daniella dan. ‘Kijk, die vlekken daar op het bed. Dit kan niet. Dit hoort niet!’ En toen ze ook nog een spin ontdekten in de kamer, ging Tessa ervan door. ‘Dit wil ik echt niet!’

New Chick Britt vond het ook maar niets. Ik heb nog nooit zo’n vies hotel gezien. Zelfs de stront zit tegen de muren aan! Overal viezigheid en zwarte gaten!’

Team Ganesha werden juist blij van hun luxe onderkomen. Inclusief de grote bedden, de badkamer en de bubbels. De andere meiden waren juist heerlijk aan het dineren met een glaasje wijn. En dus konden ze het hebben over belangrijker dingen. ‘Maria, waar heb je allemaal piercings?’ vroeg Britt belangstellend. ‘Mijn navels, tepels …’ legde Maria uit. ‘En ook …’ vroeg Bibi. ‘Nee,’ zei Maria resoluut. Maar het was wel zo. ‘Ik dacht, ik zeg het niet. Maar ik ben zo slecht in liegen. Volgens mij zagen ze het aan mijn ogen,’ vertelde Maria later. En ja hoor, dus raden de meiden het weer.

De andere meiden waren intussen aan het mopperen op hun eten. Tessa begon weer met haar favoriete opening van de zin. ‘Ik heb nog nooit in mijn leven,’ riep ze. ‘… zoiets goors gegeten. Zoiets eet je alleen maar in de bajes,’ riep ze tegen haar disgenoten alsof ze alles afwist van het gevangenisleven. Jenna stookte het vuurtje op. ‘Ik denk echt dat dit geen kip is. Het is vast een hamster!’ Zelfs Daniella die verklaarde van ‘aparte restaurantjes’ te houden, kon dit niet bekoren. ‘Ik vond dit echt niet lekker. Ik heb geen zin om malaria te krijgen in mijn lichaam omdat het vlees niet zo goed is doorgebakken.’

En toen er ook nog een beest uit een appel kroop, was voor Tessa de maat vol. ‘Als je zeg maar rupsen eet. Hoe heet het? Taxus, Tibis … ‘ En dus trok ze al haar kleding aan en ging ze slapen zonder dekens op het bed. Zelfs de muts ontbrak niet. ‘Dan wordt mijn haar tenminste ook niet vies.’

Het andere team sliep natuurlijk heerlijk. En kreeg de volgende ochtend nog een ontbijt ook. Tot plezier Jungle Britt. ‘Met geroosterd brood. Dat krijg ik alleen van mijn moeder op zondag! En nou krijg je het ook gewoon op een dinsdag.’ Toch mooi dat Jungle Britt nog steeds gelukkig kan worden van de kleine dingen.

Die luxe gold niet voor het andere team. ‘Hoe ik heb geslapen? Kut!’ riep Tessa. ‘Mijn rug doet pijn. Alles doet pijn!’ vulde Daniella aan. Jenna had andere zorgen. ‘Ik ben echt bang dat ik hier ziektes oploop. Ik heb al een vette huid en hier krijg ik allemaal last van pukkels en mee-eters. Ik wil naar de schoonheidsspecialiste!’

Lijkenverbranding

Maar of beide teams voorbereid waren op de volgende opdracht? Die ging namelijk over De Dood. De gezichten van de meiden betrokken zichtbaar toen Ad Visser dat vertelde. ‘Hindoes geloven niet dat ze sterven, maar dat ze van hieruit vertrekken naar een nieuw leven.’ De meiden keken nu ongelovig. Priscilla barste meteen in tranen uit. Zelfs Tessa begon haar te troosten. ‘Het hoeft niet te zijn wat je denkt.’

Maar Priscilla was nog steeds aan het huilen. ‘Ik ben gewoon heel bang voor alles wat met de dood te maken heeft. Voor mij is het een taboe ofzo.’ Britt begon nu ook aan te moedigen. ‘Het kan ook een kraai zijn. Reken op een vogel, dan valt het altijd mee.’ Daniella bleef nuchter. ‘Ja, iedereen gaat dood.’ ‘Misschien verbranden ze wel een koe. Die zijn hier ook heilig!’ opperde iemand.

Maar het was geen koe. Het waren lijken. ‘Ik kijk liever naar een koe die begraven of gecremeerd wordt, dan dit,’ riep Jenna. Renéé vond het gewoon ‘heel apart voelen.’ Aan de bleke gezichten van haar medekandidaten te zien, dachten de meeste meiden er zo over. Priscilla kon de aanblik niet verdragen en liep weg. ‘Ik kan hier echt niet naar kijken.’

New Chick Britt dacht er het hare van. ‘Iedereen heeft zijn eigen persoonlijkheid. Ik zou er nooit om huilen. Ik kan het mij ook helemaal niet voorstellen.’ Jenna vond het ook overdreven. ‘We vonden het allemaal van gadverdamme, wat gaat hier gebeuren. Alleen Priscilla was weer over de top.’ Maar wat de meeste meiden niet wisten, is dat Priscilla haar moeder verloor op achtjarige leeftijd. ‘Dit is veel te confronterend.’

Ook Bibi vond het niet écht prettig. ‘Je ruikt het gewoon. En je weet wat het is. Daardoor krijg je een soort van raar gevoel in je buik.’ Tessa wist wel waar het naar rook. ‘Het ruikt naar dooie flamoes.’ Gelukkig hadden we Britt nog. ‘Ik heb een keer een konijn verbrand. Dat rook ook zo.’ Maar ze bedacht intussen een andere strategie. ‘Ik denk er maar niet over na. Als je er niet over nadenkt, kan je het ook niet erg vinden.’ Een verklaring had ze ook. ‘Ik denk dat heel veel mensen hier veel plantjes roken die naast de weg staan. Denk dat het gewoon drugs is waarom ze dit soort dingen doen.’

Het inspireerde Daniella in ieder geval wel om over haar eigen begrafenis na te denken. ‘Als ik dood ga, wil ik wel dat het gevierd wordt met champi en lekkere delicatessen-dingetjes.’

Geldproef: bloemen naaien

Maar eerst moesten de meiden nog een geldproef doen. Anders komt die champi er natuurlijk nooit. Dat was het maken van een guirlande met bloemen. Die bloemen moesten aan elkaar geregen worden op een draad en dat draad moest weer zo lang mogelijk worden. En niet breken. Het eerste team dat dit voor elkaar kreeg, won 5000 euro.

In Team Shiva nam Renée meteen de leiding. Tessa was woest. ‘Zij is iemand die nogal vol van zichzelf is.’ En dus luisterde Tessa niet naar haar. ‘De tactiekbespreking ging niet zo heel vloeiend bij ons,’ riep Renee nog glimlachend. Daniella zag de bui al hangen. ‘We zijn letterlijk een drama!’ Maar zij was intussen haar naald kwijt. ‘Ik gaf die aan iemand – want zo lief ben ik – en toen was er opeens geen naald.’

Jenna vond het ook maar niets. ‘De een prikte in zijn vinger. De ander was aan het schelden – dat was ik en het was echt chaos. En die andere meiden – weet ik veel hoe ze heten – die waren heel rustig en relaxed.’ Jenna had er dan ook geen vertrouwen in. ‘Ik heb geen winnermentaliteit. Ik roep wel van kom op! Maar diep in mijn hart denk ik kutzooi!’ New Chick Britt ergerde zich aan het gescheld van Jenna. ‘Daar ga je echt niet beter je best van doen. Maar Tessa is toch wel de ergste zeurder.’

Team Ganesha draaide dan ook veel beter. ‘Ik zat lekker in een trance. Ik was lekker aan het naaien,’ riep Maria die er aanhalingstekens bij maakte. ‘Maar ik kan wel goed naaien.’ Britt was de grote aanjager achter het groepsgevoel. ‘Dit kunnen we winnen!’ En het leek alsof zij wonnen. ‘Maar ik ontdek nog twee foutjes!’ riep Ad Visser. En dit gaf weer ruimte aan Team Shiva. ‘Degene met de minste fouten wint!’ riep Visser.

En dat was tóch team Ganesha, want Shiva bleek vijf fouten te hebben. Maar er bleek nog een adder onder het gras te zitten. De meiden moesten bereid zijn om de guirlande bij de offerplaats achter te laten. ‘Daar gaat Priscilla echt niet heen,’ riepen de meiden tegen elkaar. Maar Priscilla verbaasde vriend en vijand en hielp toch mee om de guirlande te dragen.

De meiden van Team Shiva werden d’r sarcastisch van. ‘Is er opeens geld in het spel, dan kan ze wel lopen,’ riep Tessa. Renee geloofde er niets van. ‘Als je het zoveel doet, blijf dan ook lekker bij jezelf.’ ‘Pardon, dat gaat bij mij niet door de bocht. Ik vind haar op dit moment een drama-queen!’ riep Tessa weer. Priscilla was zich van geen kwaad bewust. ‘Ik doe dit echt voor jullie schatten,’ riep ze tegen haar teamgenoten. ‘Ik was zo in de war toen ik daar liep.’ Bibi was juist trots op Priscilla. ‘Wij zijn hier op zoek naar onszelf. En dit stukje was voor Priscilla, want dit heeft zij nog niet verwerkt.’

Maar wat waren de meiden blij dat ze weg konden. Ondanks die 5000 euro.

Volgende week

Volgende week begint de tocht door Nepal pas echt en dan krijg ieder team ook z’n eigen bus. Met bijbehorende teamheilige waar ze – niet lachen – voor moeten zorgen. Maar gelukkig hebben we Daniella nog die zal moeten overleven zonder haar tas ‘in de oerwoud.’

>> Meer weten? Kijk even op de site van Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf