Op een regenachtige augustusdag wordt op een bospad een jonge vrouw vermoord aangetroffen. Haar gezicht is kapot geschoten en in haar zak zit een geheimzinnige amulet. Aan de kersverse rechercheur Anna Fekete en haar collega’s de taak om dit op te lossen in de thriller ‘De Kolibrie’ van Kati Hiekkapelto.
De kolibrie
Anna Fekete, die als kind tijdens de oorlog in Joegoslavië naar Finland vluchtte, is net begonnen met haar werk als politierechercheur in een Noord-Finse stad als ze midden in een opzienbarend moordonderzoek terechtkomt.
Een jonge vrouw wordt vermoord aangetroffen op een bospad. Ze is doodgeschoten met een hagelgeweer en er zit een geheimzinnig amulet in haar broekzak. De situatie wordt er niet makkelijker op wanneer haar partner Esko openlijk zijn racistische opvattingen uit en niet bepaald zijn best om zijn afkeer van Anna te verbergen.
Maar dan volgt er een tweede moord. Dezelfde omgeving, dezelfde methode, hetzelfde sieraad. Heeft het team te maken met een seriemoordenaar? En wie wordt dan het volgende slachtoffer?
Ook veroorzaakt het Koerdische meisje Bihar de nodige kopzorgen. Uit angst voor eerwraak neemt zij contact op met de politie, maar tijdens de verhoren ontkent ze alles. Anna vertrouwt ’t niet …
Veel verhaallijnen
De Kolibrie kent meerdere verhaallijnen. Zo zijn daar de onopgeloste moorden, Anna’s getroebleerde verleden en is er ook nog het Koerdische meisjes Bihar. Daar boven op wordt het verhaal vertelt uit verschillende perspectieven. Niet alleen Anna komt aan bod, ook de perspectieven van haar teamleden Sari en Rauno worden gebruikt. Ook Bihar loopt als een rode draad door het boek heen.
Dat is nogal veel. Teveel. De thriller was beter af geweest met minder hoofdrolspelers en meer focus op de moorden. Af en toe lijkt de thriller meer op een psychologische analyse van Anna’s persoonlijkheid die ook nog eens volledig wordt uitgemolken. Ook gebruikt de auteur telkens Hongaarse zinsneden. An sich niet erg, maar als ze niet vertaald worden, wekt het vooral irritatie.
Bovendien gebruikt Hiekkapelto het boek ook als een kapstok voor de problemen die vluchtelingen ondervinden in een Finse maatschappij. Daar heeft ze een punt mee en in een ander boek was dit zeker interessant geweest, maar voor een thriller is het funest voor de spanning. Het haalt de vaart eruit.
Vergezocht
Door al die verhaallijnen en bijzaken, komt de oplossing van de moorden behoorlijk uit de lucht vallen. In de laatste vijftig bladzijden is er de ene na de andere – soms behoorlijk ongeloofwaardige – plotwending. Losse eindjes worden bovendien slordig aan elkaar gehecht. Met als gevolg dat de moordenaar tamelijk onverwacht is. In andere gevallen zou dat goed uitpakken, maar hier voelt het vooral vergezocht.
Maar wel de moeite waard van het lezen?
Niet dat ‘De Kolibrie’ een slechte thriller is. Dat valt ook wel weer mee. De personages zijn best interessant. Vooral de onsympathieke rechercheur Esko ontwikkelt zich op interessante wijze. Ook de spanning zit er in het begin van het boek goed in. Ook zijn de allerlaatste bladzijden de moeite waard. Tel daarbij de donkere Finse achtergrond op en je hebt toch nog een onderhoudende thriller. Alleen is-ie niet de beste in zijn genre. Je kunt niet alles hebben.
Geef een reactie