Het was vorige week weer lachen, gieren en brullen in Holland’s Got Talent. Al pakten we ook een aantal keer de zakdoekjes erbij. Wat een ontroerende, grappige en soms tenenkrommende optreden zagen we weer aan ons voorbij trekken. Zou dat vanavond weer zo zijn?
Holland’s got Talent begon inderdaad lekker met een Gordon die te laat kwam. En dus begonnen Dan Karaty en Chantal Janzen alvast maar. Chantal vertelde aan het publiek dat Gordon te laat was. ‘Ik wil jullie vragen om ons te steunen dat als hij straks binnenkomt, dat hij te laat is en dat we dat ook laten merken.’
Daarna aan Gordon de nobele taak om zo snel mogelijk aan te komen. Hij struikelde ervan. ‘CHOLERA!’ In de zaal moest hij lachen dat ze zonder hem begonnen waren. ‘STELLETJE KLERELIJERS.’
Liptease
Dan was hij net op tijd voor de eerste act Liptease. Na het aankondigen van hun naam was het even stil in de zaal. ‘Wij spelen muziek van de jaren vijftig. De kleding … De muziek.’ Zo zagen de meiden er dan ook uit. Als opwindende pinups that was.
Maar wat swingde hun muziek. ‘Leuk zeg’, riep Gordon al een na een paar seconden. Vooral toen we doorhadden dat ze een rock ’n roll versie brachten van Pharrel’s Happy. ‘Really cool right!’ merkte Dan Karaty op. En dat was het.
En ja hoor, daar stonden gewoon alle juryleden te dansen. Plus een uitzinnige zaal.
‘Het plaatje is helemaal compleet’, oordeelde Chantal. ‘Ik kan er niets anders van maken dat ik het fantastisch vind!’ Dan Karaty vond het ‘briljant. Awesome act!’ En Gordon? Die was ook van zijn stuk gebracht. ‘Ik zou willen dat een act als dit Holland’s Got Talent zou winnen.’
Dat kon Gordon niet regelen. Wel kon hij Liptease een Golden Ticket geven. Rechtstreeks door naar de liveshows. Ook leuk.
Dierenvriend Anja en konijn Nelly
En oh jee, daar hadden we dierenvriendin Anja uit Wolvega. Ze dreigde iets te doen met Konijn Hop. Lees: ze vormde samen met haar konijn Nelly een team. Het konijn hopte namelijk overal over gezellige hindernissen. Dat had zelfs een naam: konijnenhoppen. Vond Anja leuk. ‘Je hebt toch ook echt een band met het konijn opgebouwd. Ik ben benieuwd wat die juryleden ervan vinden.’
Gordon drukte d’r al bij voorbaat weg. Dat beloofde weinig goeds. Al was Gordon daarna iets aardiger. ‘We gaan lekker hoppen.’
Anja verzocht daarna om concentratie in de zaal. ‘Het is een teamsport’ En daarvoor had ze stilte nodig. Die kreeg ze. Vooral omdat mensen vol verbazing keken naar dit – ehm- speciale nummer. ‘Je gaat ‘m toch niet gooien hè?’ riep Gordon nog.
Intussen vertelde Anja ons alles over de ins and outs van het konijnenhoppen.
Niet dat het de jury echt interesseerde. ‘Als je ‘m zou gooien, werd het interessanter’, riep Gordon. En hoewel Chantal’s lievelingsdier een konijn was, mocht Anja toch vertrekken. Veel succes met konijnenhoppen in Wolvega.
Dawicha
En daarna kwamen drie vol geplamuurde meisje aankondigen dat ze acrobatische gymnastiek gingen doen. ‘Is dat niet heel gevaarlijk?’ vroeg Chantal nog. Dat was het dus. Al was hen nog nooit iets overkomen. ‘Break a leg’, waren de bemoedigende woorden van Gordon.
Die hadden de meiden eigenlijk helemaal niet nodig, want de act was behoorlijk synchroon uitgevoerd en de oefeningen waren spectaculair. ‘Really good’, riep Dan.
Iedereen was aangenaam verrast. ‘Dit waren geen oefeningen, maar een act!’ riep Chantal. ‘Jullie zijn net zo goed in dansen als in acrobatiek’, vulde Dan aan. En nadat de trainers op het podium waren geroepen, mochten ze door. ‘Dit is de beste acrogrym act die ik tot nu toe heb gezien’, besloot Gordon.
En dus mochten ook deze drie meiden door.
Inge
Ah, en daar hadden we de schattige elfjarige Inge uit Aalten. En Inge ging zingen. Niet een zelfgeschreven nummer. ‘Ik heb ze wel eens geschreven, maar ik kan ze niet meer herinneren.’ Al betrof één daarvan een liefdesliedje. ‘Over wie ging het?’ probeerde Gordon nog, maar dat was volgens Inge een ‘geheimpje.’
En daarna was Gordon lekker op dreef. Vooral toen hij hoorde dat Inge ‘The Cup Song’zou zingen. ‘The Cup Song? Cup A of Cup B.’ Chantal riep Gordon net op tijd ter verantwoording. Of eigenlijk net te laat.
Gelukkig trok Inge zich daar niets van aan en zong – hoewel soms iets buiten adem – de longen uit haar lijf. Ze kreeg na afloop zelfs een staande ovatie. Ook de jury was best positief. Goede stem, goede uitspraak … Alleen Dan zei nee. Iets met een stem die niet goed genoeg was. Gelukkig mocht ze van Gordon wel door. ‘Jij bent in een goede bui’, riep Dan nog.
Ah joh, zo gaat dat met schattige meisjes. En trouwens, slecht was het bepaald niet.
Aron en de Afrokikoks
‘Ik wil iets doen wat niemand doet’, legde Aron uit Kameroen ons uit waarom hij juist een Afrikaanse dansgroep was begonnen. Dat leverde een combi op van Afrodance en hiphop. En juist die groep deed auditie bij Holland’s Got Talent.
Maar Aron had ook een bijzonder verhaal. Vooral omdat hij op jonge leeftijd naar Nederland bij een tante was gekomen terwijl zijn familie in Kameroen achterbleef. Al zocht hij later wel zijn familie op in Kameroen. Al ging het eenmaal terug in Nederland mis bij zijn tante. Zijn huidige familie was dan ook de dansgroep.
En die dansgroep kon dansen. Het swingde de pan uit. Wat een feest. ‘Dit is geweldig. Ik vind dit te gek!’ riep Dan Karaty. Ze kregen dan ook een staande ovatie. ‘Dit is wat ik wilde zien!’ riep Dan. ‘Het is anders en speciaal. Ik hoop dat je familie dit ziet.’
Dat hoopten wij ook. Die kans werd wat groter, want natuurlijk mocht deze groep hartstikke door. Wat zeg ik, ze kregen zelfs een Golden Ticket. De groep was zo enthousiast dat zelfs Dan en Gordon er waterige ogen van kregen. En wij ook een beetje.
Curvalicious
En dan hadden we ook nog de meiden van Curvalicious. ‘Zij steunen elkaar door dik en dun’, riep presentator Robert ten Brink nog grappend. Curvalicious bestond namelijk uit volslanke dames die lekker dansten. ‘We hebben curves en we zijn delicious. Overgewicht is geen beperking om te dansen.’ En je moest zeker een maat ergens in de vijftig hebben. Anders mocht je niet meedoen.
Nou, duidelijk.
‘Ik ben heel benieuwd wat eronder zit’, kon Gordon niet nalaten. Dat kreeg hij heel snel te zien. In rode jurken met panterprint swingden de meiden erop los. Gordon vond het enig. ‘Ze hebben het dik voor elkaar.’
‘Wat een vette act’, riep Gordon. Hoezo flauw. Gelukkig kon hij daarna ook ng iets aardigs zeggen. ‘Het is heel entertaining. Ik word er vrolijk van. Je kunt fun hebben met wat of wie je ook bent. Dat hebben jullie bewezen.’Chantal vond ze niet de allerbeste danseressen, maar wel ‘een lichtend voorbeeld.’
Daar was Dan Karaty het mee eens. En dus mocht Curvalicious wat hem betreft niet door. Gordon vond dat maar niets. ‘Onaardig Amerikaans kreng. Dit is leuk voor de liveshows.’ Aan Chantal de eer om de knoop door te hakken. ‘Jullie zijn niet zo goed als die andere dansers, maar ik vind jullie wel leuk voor de liveshows.’
Kreeg Gordon toch nog zijn zin. Curvalicious was door. ‘Dan, we komen eraan!’ riepen de meiden.
Mathijs
En oh jee, daar hadden goochelaar illusionist Mathijs. Hij had al een aantal vrouwelijke assistenten om zich heen verzameld om de act mee uit te voeren. Hij had overigens geen relatie met één van hen. ‘Hij voelt toch meer als een soort van broer.’
We vreesden het ergste, want Gordon staat erom bekend dat hij een hekel heeft aan goochelaars. Maar ja, deze goochelaar illusionist was al bezig vanaf zijn achtste. Dat moest toch goed komen?
Het was een drukte van belang op het podium. De assistenten vlogen heen en weer. Er werd een kleed over de box heen gegooid, er werd iets gedaan met linten en toen kwam er iemand anders uit. Ofzo. We snapten het niet. We waren niet de enige. Ook de jury begreep er geen bal van.
Het was een finaal mislukte act.
Dan Karaty en Gordon drukten meteen op de knop. ‘Met je goocheldoos naar huis!’ riep Gordon.
Kylian
Geen wonder dat de jury totaal geen zin had in nóg een goochelaar. ‘I wanna go home’, riep Chantal. ‘Not that again’, kreunden de mannen. De moed zakte hen helemaal in de schoenen toen de dertienjarige Kylian aankondigde aan dat hij ging goochelen.
Opa Piet – die hem altijd hielp – keek in de coulissen toe. Met opa ging Kylian namelijk allerlei goochelevenementen af. Opa vond het vooral heel dapper dat Kylian meedeed. ‘Je voelt de druk hier toch wel.’
Maar Kylian bezweek niet onder die druk. Zijn act was vooral leuk. Vooral toen er een meisje opdook uit een doos. Gordon was aardig. ‘Ik was blij verrast.’ Dan was benieuwd of Kylian nog meer acts had. ‘Ik heb nog maar een kleine grote’, riep Kylian. Chantal vond het leuk als opa zou meedoen. ‘Nee, dat is niet leuk’, riep Gordon.
Maar hé, of opa nu wel of niet meedeed? Alle drie juryleden zeiden toch ja.
Brenda en Sterre de hond
En dacht je dat we het even gehad hadden met de dierenacts? Nee dus, er werd namelijk een dog dance gedaan. Een kandidate was vastbesloten om een dans op te voeren met Sterre de Hond. ‘Onze band is zo sterk.’ Zo, waar hadden we dat vanavond eerder gehoord. Volgens haar moeder draaide alles om de hond. ‘Het zit in je bloed.’ Haar familie had namelijk negen honden.
Gordon vond Brenda en Sterre ‘nu al leuk.’ Hij noemde het tweetal ‘Lassie met een passie.’ Al was hij even stil door het statement van Brenda ‘dat er in de wereld nog te hard werd getraind.’ Gelukkig barstte daarna de dog dance los.
Maar eerlijk? Brenda en Sterre waren een schattig duo. ‘Ik vind dit één van de beste dogdance acts die ik gezien heb in dit programma. Er straalt zoveel liefde vanaf.’ Al smolten we pas echt toen Brenda na afloop een pup in de handen werd gedrukt.
En oh ja, we waren bijna het dansen vergeten. Dat vond Dan nog goed ook. Toen Gordon vroeg of ze het ook nog met meerdere honden kon doen en ze dat bevestigde, mocht ze helemaal door. ‘What a sweet girl’, riep Chantal. Geen idee of ze Brenda, Sterre of de puppy bedoelde.
Messen Sterre
En ach, daar hadden we de vijftienjarige Sterre ( niet de hond, dit was een pubermeisje) op d’r skateboard. Zij ging een act doen met messen, een hakblok, en zalm en er intussen ook nog bij zingen. ‘Ik hoop dat mensen dit na gaan doen.’ Oh jee. Een zingende knife game ( volgens Sterre was dit vorig jaar een internethype)? Wij waren benieuwd.
De jury was alleen niet onder de indruk. Gordon drukte haar meteen weg. ‘Ik hoop niet dat mijn dochter dit op haar vijftiende doet,’ fluisterde Dan Karaty vervolgens.
‘Jeetje, ik vind dit wel een beetje gek’, riep Chantal na afloop. ‘Waarom doe je dit?’ vroeg Dan. ‘Omdat het gevaarlijk is en omdat ik messen fantastisch vind’, riep Sterre enthousiast. Wat zeggen ze ook alweer? Een beetje gek, maar wel lekker? Maar Messen Sterre moest dat toch thuis gaan doen, want ze mocht niet door.
Zomaer
Even totaal iets anders, want aan de drie jongens van Zomaer was niets raars. Ze hadden zelfs hun moeders meegenomen. Misschien was dat wel raar … Oh well, drie aanstekelijk enthousiaste jongens waren het wel. ‘We hebben nog nooit opgetreden voor publiek! Dit is te gek!’
We hadden zomaer zin in deze auditie van deze boyband.
Gordon was ook nieuwsgierig. ‘Blow us away!’ Nou, dat deden deze drie jongens. Want ach, wat zongen ze een lief Nederlands liedje van Nielson. ‘Leuk hoor’, mompelde Gordon. ‘I like them!’ grijnsde Dan Karaty.
Dat waren wij met ‘m eens. Gordon wilde alleen nadien nog wel even helpen met ‘die stemverdeling.’ Juist. En nadat hun moeders op het podium werden getrokken, waren ze zomaer door.
Leonie
Hé, wat leuk. Daar was ene Leonie met een aparte paarse lok in het haar. In het dagelijks leven was ze zangcoach en singer-songwriter en nu trad ze op als alter ego ‘Mae Silver.’ ‘Mijn kwaliteiten als zangeres is dat ik heel veelzijdig ben. Ik kan gewoon heel goed zingen.’ Voor de gelegenheid had ze zich in een zuurstokroze outfit aan.
Leonie was maar voor één ding bang. En dat was dat ze haar ‘te eigen’ vonden. Als in niet commercieel en kneedbaar genoeg. Daarom ging ze blijkbaar in een roze outfit een nummer uit de Disney film ‘Frozen’ zingen. ‘Let it go.’
Dan durf je. Want dat is natuurlijk helemaal geen moeilijk nummer. Kuch.
Maar hé, Leonie had minstens veertig leerlingen onder haar hoede. ‘Nou, dat legt de lat hoog’, riep de jury. Al vertelde Leonie wel eerlijk dat ze hier stond omdat ze bij andere programma’s niet verder was gekomen.
Geen goed teken.
Na een paar minuten begrepen we waarom. De jury ook. Zowel Chantal en Gordon drukten op de rode knop. En ietsje later had Dan Karaty er ook genoeg van. ‘Ik weet niet of dit wel een goed nummer voor jou is’, riep Chantal nadien. ‘Ik heb het ook wel op mijn opleiding meegemaakt. De beste docenten zijn niet altijd de beste performers.’
Gordon was in ieder geval niet weg van d’r. En al helemaal niet van haar outfit. ‘Je zou ook kunnen zeggen: ik hou van My Little Pony. En je hebt wel toon gehouden, maar je hebt geen prettige stem om naar te luisteren.’
En Leonie? Zij droop teleurgesteld af. ‘Gordon was gewoon een eikel’, snikte ze. ‘Ik heb mijn best gedaan. Ik weet dat ik heel goed kan zingen. Misschien een ander nummer de volgende keer.’
Eh Leonie? Doe maar niet.
Naaz
Intussen wachtte Nazaar in de coulissen af. Zij zag de afgang van Leonie en hoopte dat het voor haar iets mee zou vallen. Haar entree op het podium verliep goed. Gordon was meteen onder de indruk. ‘Mooi haar!’ En nog meer toen hij hoorde dat Naaz een nummer had geschreven over pesten op school. ‘Maar je bent zo prachtig!’
En dat was nog niet alles. Ook haar ouders waren het in eerste instantie niet eens met haar beroepskeuze. Maar nu Naaz niet verzaakte op school, stonden de ouders toch achter haar keuze. Net als een broer die haar steunde.
Terecht, want Naaz kon prachtig zingen. En het zelfgeschreven nummer was nog eens schitterend ook. Gordon keek stomverbaasd toe. Hij gaf haar na afloop een staande ovatie. ‘Jeetje!’ Chantal concludeerde na het luisteren van het liedje dat Naaz het wel zwaar had gehad op school. ‘Maar ik zie het niet meer als pesten, meer als motivatie’, legde Naaz uit.
En Gordon? Hij vond het indrukwekkend. ‘Je moet wat meer relaxen!’ riep hij nadat Naaz toegaf dat ze zo zenuwachtig was. Dan was ook lovend. ‘Ik vond het prachtig. ‘ Natuurlijk mocht Naaz door. Volledig terecht.
Tot volgende week!
Afbeelding: RTL.nl
Geef een reactie