‘Ik doe nu een aantal maanden aan yoga,’ riep laatst een vriendin. ‘Zou je ook eens moeten proberen, je wordt er zo ontspannen van!’ Aarzelend keek ik haar aan. ‘Moet je daar niet lenig voor zijn?’ Mijn vriendin moest lachen. ‘Wel nee , je hebt yoga in alle soorten en maten.’ Pas afgelopen weekend kwam ik er achter in hoeveel soorten en maten …
Zo was ik afgelopen weekend gezellig op een verjaardag van vriendinnetje Y. U kent het wel, je krijgt een wijntje, lekker eten en je ziet weer eens een paar meiden. Plus een aantal mannen natuurlijk. Voor je het weet komen er allerhande verhalen los. Zelfs over yoga. Met dank aan vriendinnetje Y. die het hilarische verhaal deelde over de ‘weeëndans’ tijdens haar zwangerschapsyogaklasje.
‘Een weeëndans, wat is dat?’ vroegen wij verbaasd in koor. Daar had niemand van ons nog nóóit van gehoord. Nu moet ik er wel even bij vermelden dat vriendinnetje Y. hoogzwanger is en daarom van de lerares haar man moest meenemen ‘zodat ze samen konden oefenen op de ademhaling.’ Ofzoiets. Samen ademhalingstechnieken herhalen is nog tot daar aan toe, maar als je man achter je moet staan, zijn handen op je buik moet leggen en jullie samen heen en weer moeten wiegen, wordt het toch een beetje zweverig.
Tenminste, dat vonden Y. en haar broodnuchtere echtgenoot. Overigens konden Y. en haar man hartelijk lachen om deze ‘weeëndans.’ Alleen de al naam zorgde ervoor dat wij niet meer bijkwamen van het lachen.
Tot twee andere vriendinnetjes van Y. vertelden over hun ervaringen met Bikram Yoga. Dat schijnt yoga te zijn, maar dan in een afgesloten warme ruimte. Alsof sporten nog niet moeilijk genoeg is. ‘Het is net alsof je je oefeningen doet in de sauna,’ vertelde Y’s vriendinnetje vrolijk. ‘En de lerares vertelde dat je ieder moment mocht stoppen met de les, want er valt ook wel eens iemand flauw,’ vulde een ander vriendinnetje vrolijk aan.
Maar het grootste nadeel? ‘Je moet niet bang zijn voor het zweet van een ander, want de zweetdruppels vliegen in het rond,’ riep iemand grijnzend. Ik probeerde mijn best te doen om mijn gezicht in de plooi te houden. De gedachte dat honderden zweetdruppeltjes van iemand anders – hoe lief ook – in mijn gezicht werden gespat, werd me even teveel. ‘Maar het is wel lekker ontspannend hoor. Je voelt je daarna wel heel lekker,’ besloten de twee meiden.
Ik geloofde ze op hun woord. Alleen denk ik dat ik yoga maar aan me voorbij laat gaan. D’r zijn namelijk veel dingen op mij van toepassing, maar lenig is er niet een van. Mijn tenen zal ik wel nooit kunnen aanraken, mijn benen in mijn nek leggen gebeurt pas in een volgend leven en tijdens de weeëndans zou ik heus pijn in mijn spieren krijgen. Maar dan van het lachen.
Laat staan dat ik zoiets in een sauna-achtige ruimte moet doen. Denk dat ik meteen het advies van de lerares opvolg, de les verlaat en de eerste de beste bar opzoek. ‘Nu overdrijf je,’ zei diezelfde vriendin dan ook. ‘Je zult zien dat er echt wel een vorm van yoga is die bij je past.’ Dat zal best, maar dan ga ik eerst maar eens thuis proberen of ik mijn voeten kan aanraken. Anders kan ik zelfs fluiten naar die weeëndans.

laat de weeendans eerst nog maar aan iemand anders over. ha ha
Haha, dat was ik wel van plan 😉