We hadden al programma’s als Het Familiediner en andere hulp-programma’s om familieproblemen ( Van Etter tot Engel of Supernanny) op te lossen, maar RTL4 doet daar straks nog een schepje bovenop met het nieuwe programma Family Island. En dat programma gaat net een stapje verder dan de rest …
Family Island
In Family Island wordt een familie met lastige pubers namelijk op een onbewoond eiland gezet om aan hun problemen te werken. Dat zal nog een héle klus worden, want op het eiland zitten pubers en hun ouders op elkaars lip. Maar RTL4 is optimistisch: ‘jullie moeten hier samenwerken – hoe moeilijk dat ook is – om te kunnen overleven.’
Het uiteindelijke doel van dit avontuur is dan wel weer ‘een herstelde thuissituatie.’ RTL4 streeft naar ernaar dat de gezinnen na dit avontuur weer in harmonie met elkaar leven. ‘Een gezin dat het weer leuk heeft met elkaar en dat voor elkaar door het vuur wil gaan.’
Nou is dat een hele opgave voor een gezin met pubers, maar het valt natuurlijk te proberen. Expeditie Robinson meets Van Etter tot Engel en Supernanny. Dat wordt nog wat.
Kandidaten gezocht
Overigens zoekt RTL4 nog naar kandidaten. ‘Heb je puberende kinderen waardoor het thuis niet meer gezellig is? Communiceren jullie niet goed begrijpen jullie elkaar niet? Lijdt het gezin onder de spanningen en moet hier snel iets aan gebeuren? Dan is er nu een uitweg: Family Island!’ laat de zender weten.
>> Interesse? Hier kun je jouw familie opgeven
Het is nog niet bekend wanneer Family Island te zien is op RTL4
Het programmaconcept lijkt een beetje op de programma’s van Keith Baker. Waarschijnlijk past een dergelijk programma wel heel goed bij Johnny de Mol, die vaak bijzonder goed en oprecht uit de verf komt bij wat meer sociale programma’s. Erg benieuwd.
Klopt, daar heb je helemaal gelijk in. Ik ben ook benieuwd naar hoe Johnny de Mol ´t doet. We gaan het zien.
Beste Johnny,
Last mij deze brief beginnen door te zeggen dat ik altijd erg van het werk heb genoten van de televisie programma’s die je hebt gemaakt. Ik mocht de wijze wel waarop je bekende personen meenam naar exotische plaatsen waar je ze op hun gemak liet voelen en interviewde over hun diepste geheimen. In het bijzonder mijn ex-vriendin, Tatjana Simic.
Je ging naar de mooiste plekjes van der wereld, je interviewde volwassen mensen die de keuze hadden om zich kwetsbaar op te stellen voor jou en de camera’s. Iedereen was er blij mee. Goed werk.
Ik heb promotiespotjes gezien voor je nieuwe programma, ‘Family Island’, dat vanavond op RTL zal worden uitgezonden. Ik moest een paar keer echt lachen over hoe jij en het productieteam in hoge mate het format gewoon namaakten dat ik schreef voor ‘Family Matters’ en er je eigen versie van maakte. Ook goed werk. Liever goed gejat dan slecht bedacht!
Het is een geweldig format en het zorgt voor geweldige tv. Het heeft alle ingrediënten in zich voor hoge kijkcijfers. We zagen dat in de seizoenen dat ik de programma’s Family Matters en van Etter tot Engel maakte, het concept heel erg populair was.
Family Matters was emotioneel televisie waar iedereen zich mee kon identificeren. Maar er zit een groot verschil tussen wat jij deed met slachtoffers met het Down Syndroom en wat je nu van plan bent. In 2010 waren er naar schatting 12.600 mensen in Nederland met het Down Syndroom. Jouw programma ‘synDROOM’ was “entertaining” tv. Soms kwam het dichtbij een circus sideshow, maar ach, wie ben ik?
En Down syndrome heeft misschien maar een direct effect op zo’n 50.000 mensen in Nederland. Om het maar niet te hebben over hoe serieus en pijnlijk het is om een van die mensen te zijn of op te voeden. Mijn diep respect gaat uit naar iedereen die daar mee te maken heeft. Maar wees eerlijk. Het is programma is vermaak.
Maar “Family Island” is anders. Iedereen in het land kan zich ermee identificeren. En ik raad dat je knallende kijkcijfers zal halen.Ik weet zeker dat je om 07:30 morgen ochtend op de kijkcijfers site zit. Net als ik deed. Haha.
Maar nu ga je de “big leagues” in. Wat je vanavond gaat doen op Family Island is gevaarlijk, echt gevaarlijk. En dat is de reden waarom ik deze brief nu schrijf.
Ik heb spijt van een heleboel dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Maar een van de dingen waar ik het meeste spijt van heb, is dat ik ooit de programma’s “Family Matters” en “van Etter tot Engel” heb gemaakt. Reality-tv is gevaarlijk, in het bijzonder als je begint met het laten zien van bijzonder moeilijke en delicate processen waar mensen doorheen gaan als ze zich in een crisissituatie bevinden. This is a job for professionals.
En deze mensen, jou “kandidaten” hebben geen idee wat de consequenties voor hen zijn door op de tv te verschijnen met hun hele hebben en houden.
Ze zitten in de problemen en Keith Bakker en Johnny de Mol zullen ze wel even redden! Wij zijn “het laatste strohalm !” En natuurlijk hebben we een ‘team van experts’ die net zo gek zijn als de mensen die hulp nodig hebben. Maar jij en ik kennen de hele ‘vertoning’ en dat is precies wat het is, een show die over jou en hen gaat. Niet de andere “coaches” die je meebrengt voor de sier.
De hele situatie is zo ongelooflijk gevaarlijk.
Werken met gezinnen die in de problemen zitten is een specialistisch terrein waar getrainde mensen zich mee bezig moeten houden, geen Tv-jongens als jij en ik. En het werkelijke probleem voor de vier gezinnen die op locatie met ons komen zijn niet de opname dagen. Het is na de locatie-opname. Het is in de dagen, weken, maanden, jaren nadat deze ‘gekke’ mensen op een veraf gelegen en geïsoleerde plaats vaak op de schandpaal genageld worden door ons en de montage mensen, dat de problemen pas echt beginnen. Door op de tv te verschijnen maakt het alleen maar erger voor hun. De aandacht is vaak leuk voor Borderliners die op tv willen zijn en ons soort programma’s zijn de perfecte podium voor ze. Maar ze zijn wel integer in hun hulp vraag. Dat geloof ik zeker wel.
Na de uitzendingen, ik had deelnemers die meededen in mijn tv-programma’s die mij belden en huilden voor de telefoon omdat mensen hen op straat staande hielden en naar hen schreeuwden voor wat zijn ‘hun kinderen hadden aangedaan’. De mensen die deelnemen aan reality-tv programma’s hebben geen flauw benul van de impact die dit kan hebben op hun levens.Ze zullen in een klap BN’ers worden. Dat kan leuk zijn als je goed kan zingen of dansen maar BN’er zijn omdat je een klootzak van een kind ben of een ouder die niet helemaal 100% is een hele andere koek. Ze zullen worden bekeken en beoordeeld voor jaren hierna. In de AH, op de werk vloer en op straat.
Kijk naar mijn leven. Maar ik was een gewillig vrijwilliger, geen slachtoffer. Zij wel.
Ik had onmiddellijk met dit soort programma’s moeten stoppen nadat ik de impact zag die de uitzending had op ons allen na ‘Van Etter tot Engel’. Ik kwam terug naar Nederland maar het proces was niet over voor mij en de ‘kandidaten’. Het duurt voort tot vandaag de dag.
Na opnames op locatie, de cameraploeg pakt hun spullen bijeen en gaat naar een volgende tv-show. De producers zijn alweer bezig met nieuwe programma’s, zelfs als ze nog jouw programma’s redigeren. Het RTL wrijft zich in de handen omdat ze miljoenen mensen laten kijken naar andere mensen die op de tv worden tentoongespreid vanwege hun verkeerde handelen en soms serieus mentale problemen .
En de zenders hebben maling aan de mensen zoals jou en mij. Voor jou is dit is waarschijnlijk anders, omdat je vader de eigenaar is van Talpa, de maatschappij die jouw show produceert. Natuurlijk geeft hij om jou.
En RTL zal zeker komen met allerlei verhalen van hoe zij ‘achteraf zorg hebben gedragen voor de betrokkenen’ en dat zij al het mogelijke doen om er een integere show van te maken.Die zullen hunzelf goed indekken.
Bullshit. Het gaat niet om integriteit, het gaat om ‘kijkcijfers’. Lets get real here.
Ik kwam in een heftige wereld terecht omdat ik het belang van nazorg niet serieus had genomen toen ik moest beslissen om mijn programma’s te maken. Wie zou dat moeten doen en wie zou er voor moeten betalen al die jaren erna? Ik dacht daar niet goed over na.
Dus toen wij terugkwamen van het opnemen van Van Etter tot Engel en Family Matters, ging iedereen naar huis en bleef ik achter met 15 tot 30 mensen waar ik op de een of andere manier verantwoordelijk voor was.En de laatste groep van mensen die meededen aan Family Matters in de serie die niet uitgezonden was, deed mij, en hun, de strop om. De domste ding die je kan doen is iemand met een eetstoornis aandacht geven.Dom. Dom. Dom.
Vermenigvuldig dat met vier seizoenen van opnames en je hebt zo’n 75-90 mensen die diep in de problemen zitten, mensen waar jij direct verantwoordelijk voor bent. Je kan zeggen dat RTL de nazorg zal regelen, maar ik denk dat je dat gedeelte onderschat. Misschien vinden er enkele gesprekken plaats met wat coaches of zoiets, maar ik garandeer je dat dit niet genoeg zal zijn. Ze zullen de kosten niet dragen.
Talpa zal er ook niet voor betalen. Wat dan? Heb jij de integriteit en het geld om te betalen voor goede nazorg? Ze kwamen naar Johnny de Mol, ze kwamen naar Keith Bakker en niet naar de Talpa of de NCRV of naar Strix tv (de producers van Family Matters en Robinson). Ze kwamen naar jou!
Dus, mijn vriend, ben jij verantwoordelijk!
Omdat ik een kliniek had was ik in staat om daar mensen naartoe te laten komen voor geweldige nazorg. Maar die was nooit goed genoeg, omdat ze de Tv-goeroe Keith Bakker zelf wilden hebben, niet een of andere raadgever. Ze wilde mij omdat ze mij hadden op locatie.En ze werden soms echt boos als ik ze probeerde over te dragen aan experts.
Gedurende de jaren had ik meer dan 40 mensen die deelnamen aan ‘Van Etter tot Engel’ en ‘Family Matters’, die in mijn kliniek ‘Smith and Jones’ kwamen. De zaak ging bijna failliet door deze aangelegenheid. Als ik in overweging neem dat een professionele behandeling rond de 500 euro kostte MIJ per dag voor hun, en dat is directe kosten, dan kun je raden wat mijn totale kostenplaatje was voor 40 cliënten.
Ik voorzag zelf in € 600.000,- aan nazorgkosten voor de deelnemers aan mijn programma’s. Tel daarbij nog eens de duizenden uren van mijn tijd, tijd die ik gewoonweg niet had.
En het was nooit goed genoeg. Zelfs met al die tijd en al het geld was het niet te doen.
De NCRV was niet geïnteresseerd in nazorg, alleen in zaken die strikt noodzakelijk waren. Het vergde heel wat onderhandelingen van mijn kant om hen een klein deel te laten betalen. Het productie bedrijf waar ik zes jaar voor werkte, Strix TV, betaalde nooit een cent voor nazorg. Ik betaalde het allemaal, omdat ik, met mijn messias complex, de wereld wilde redden met de hulp van televisie.
Maar na de opnames kwam de echte problemen.Op locatie heb je een team.Thuis niet.
Ik trek je integriteit helemaal niet in twijfel. Ik geloof dat je echt deze gezinnen wilt helpen. Maar geloof me, je hebt geen idee waar je jezelf in begeeft.
Wat ga je de wereld vertellen als een van de deelnemers aan Family Island zich binnen drie maanden van het leven berooft? Of terugvalt in verslaving? Of gaat snijden en jou daarvoor de schuld geeft. Omdat jij het niet goed hebt gedaan?
Ik verzeker je dat Talpa en RTL hun handen er ogenblikkelijk van terugtrekken, precies zoals de NCRV deed met mij toen ik werd beschuldigd en nog niet eens veroordeeld was.
In mijn laatste serie van ‘Family Matters’, die in 2010 niet werd uitgezonden, werkte ik met gezinnen waarin eetstoornissen en gameverslaving voorkwamen. Zijn waren voor mij in die series het belangrijkste onderwerp waar mijn aandacht naar uitging.
Ik had geen idee waar ik in terecht kwam. Ik wou, ten overstaan van God, dat ik nooit aan die serie was begonnen, maar had laten onderzoeken of ik wel goed bij mijn hoofd was. Ik kwam in een wespennest terecht, een gebied waar ik miljoenen kilometers van verwijderd had moeten blijven. Mijn vergissing. De consequenties waren voor mij.Ik ben geen slachtoffer. Ik vond het leuk om een tv-goeroe te zijn, maar het liep slecht af. C’est La Vie.
Er is een groot verschil tussen het brengen van vier totaal verwrongen gezinnen naar een eiland en ‘Boer zoekt vrouw’ of ‘Heel Holland bakt’. De situaties waarin je je begeeft zijn reëel en gevaarlijk. Het is gevaarlijk voor de mensen die heel bekend worden omdat ze het allemaal verkeerd hebben gedaan en ze zijn gestoord genoeg en aandachtsgeil om hun problemen op tv te laten zien, prime time, op een maandagavond. Een beter tijdstip kun je je niet wensen.Het is eigenlijk misbruik van de ouders om hun kinderen op tv te laten komen. Ze hebben geen enkel idee wat voor schade dit kan met zich meebrengen.
Als ik mijn leven zou mogen overdoen, dan zou ik geen tv-shows meer maken waar mensen in voorkwamen die in de problemen zaten, in het bijzonder gezinnen.
En deze brief is tevens een publieke verontschuldiging aan alle ‘kandidaten’ in mijn tv-shows gedurende al die Jaren. Ik deed het verkeerd. Ik deed mijn best, maar het was niet juist om de wereld het pijnlijke proces te tonen waar jullie in zaten.
Ik moet wel zeggen dat het heel erg goed gaat met bijna iedereen die meedeed in de series die wel uitgezonden waren maar dat kwam door de skills van de zeer professionele medewerkers van Smith and Jones. Ik heb de boel opgeblazen op locatie en de team van Smith and Jones hebben het goed opgepakt daarna. En enkle van mijn team leden die op locatie waren hebben het vaak ook gedaan met hun gebied van expertise. Maar ik kan je vertellen Johnny, zonder hun allemaal was het totaal mis gegaan.
Dus Johnny, RTL en Talpa, ik heb mijn zegje gezegd. En tot de mensen die in de show ‘Family Island’ zitten zeg ik: Vecht voor je nazorg en de beste hulp die je maar kunt krijgen en stuur de rekeningen naar Talpa en RTL. Uiteindelijk strijken zij de winst op door jullie uit te buiten. En neem het buitengewoon serieus wat voor impact het morgen en de rest van je leven zal hebben om op TV te verschijnen. Jullie levens zullen na vanavond nooit meer hetzelfde zijn.
En Johnny, als iemand in je show zichzelf van het leven berooft, zichzelf snijdt of door het lint gaat, zeg dan niet dat niemand, zelfs ik, je niet verteld heeft om voorzichtig te zijn.
Keith Bakker
getbusyliving2014@gmail.com