Een tijd terug las ik de twee eerdere delen over de rechercheurs Rais en Croce op Sardinië. Dat beviel zo goed dat ik natuurlijk ook dat derde deel – ‘De Zevende Maan’ – moest lezen. En ook dat deel is weer een aanrader.
En nee, Giorgio Pulixi is zeker geen onbekende, want we kennen hem al van de twee voorgaande delen ‘Het Eiland van de Zielen‘ en ‘Een Steek voor het Hart.’ In beide delen draaide het om rechercheurs Mara Rais en Eva Croce die op Sardinië werken in een cold case eenheid. Tegenpolen die aan elkaar moesten wennen – to put it mildly- maar samen met hun collega’s toch behoorlijk goed kunnen samenwerken.
De Zevende Maan
In het derde deel vieren commissaris Vito Strega, Eva Croce en Mara Rais zelfs op een terras in Sardinië de oprichting van een eenheid voor seriemoorden. Maar dan komt er een telefoontje dat hen plotseling terugroept naar het vasteland.
In de moerassen van Lombardije is het lichaam van een jong meisje gevonden, vastgebonden en met een mysterieus masker op. Het tafereel doet denken aan een oude, onopgeloste zaak uit Sardinië die Eva en Mara maar al te goed kennen. Terwijl de aanwijzingen zich opstapelen, rijst één onheilspellende vraag: jagen zij op de moordenaar, of jaagt hij op hen?
Fijne personages
Het grote pluspunt van deze reeks? De personages. De hoofdpersonages zijn geen stereotype detectives, maar dragen persoonlijke trauma’s, twijfels en fouten met zich mee. Hierdoor voelen hun keuzes realistischer en menselijker. Bovendien zorgen de interacties tussen de rechercheurs voor de nodige humor. Vooral de vileine opmerkingen zijn onze vrouwelijke rechercheurs zijn vaak voltreffers.
Donker plot
En dat is maar goed ook, want de plot is – net als in de voorgaande delen – behoorlijk donker. De thema’s in het boek, zoals geweld, wraak en psychologische trauma’s, zijn behoorlijk donker. Dat maakt het verhaal krachtig, maar ook intens. Dan komt die humor wel even van pas.
Onvoorspelbaar plot
En ik val in herhaling, want net als in voorgaande delen slaagt Pulixi serin om de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten. Nieuwe onthullingen veranderen voortdurend het perspectief op de gebeurtenissen. En dat is leuk, want juist dat zorgt ervoor dat het verhaal tot aan het einde behoorlijk verrassend blijft.
Tempo
Wel kan door de vele personages en verhaallijnen het verhaal soms wat ingewikkeld worden. Vooral in het begin kan het lastig zijn om alle namen en rollen uit elkaar te houden. En dat is niet altijd even handig voor het tempo van het boek. Zeker wanneer het verhaal vertraagt door uitgebreide beschrijvingen of net iets teveel achtergrondinformatie. Deze delen zijn niet per se slecht, maar kunnen soms wel wat traag aanvoelen.
Aanrader
Maar ach, dat vergeven we de schrijver. De plot is spannend, de sfeer op Sardinië wordt weer geweldig neergezet en de personages stellen niet teleur. Voor liefhebbers van psychologische thrillers met een donkere rand is ‘De Zevende Maan’ zeker een aanrader.
‘De Zevende Maan’ van Giorgio Pulixi wordt uitgegeven door AW Bruna en is nu verkrijgbaar bij de boekhandel
Geef een reactie