Holland’s Got Talent 2013: aflevering 6 – De eerste liveshow!

Het waren rumoerige weken voor Holland’s Got talent na de omstreden uitspraken van Gordon. Hopelijk houdt-ie zich iets meer in tijdens de liveshows die vanavond beginnen. Het belooft namelijk een heus spektakel te worden met acts als dansgroep Reality, danser Abdel, De Kuier Klup, jongleur Mitchell, operatalent Elize, het koor Dario Fo en zangeres Claire ….

En wat had iedereen er zin in. In hun ‘VIP hok’ wachten de kandidaten hun deelname af. En ook zij klapten als een gek voor de juryleden die de trap afdaalden. Het publiek zong en danste gezellig mee. Een dingetje: Dan’s ondertiteling bleek kapot. Gelukkig deed de rode knop op de tafel van Chantal het wel.

Chantal was sowieso in de stemming. ‘Dan is voor de tweede keer vader geworden, ik heb een Musical Award gewonnen en Gordon heeft een gouden broek.’ Gordon kon er om lachen. ‘Voor de rest heeft ook niemand het over me gehad deze week!’ om daarna vervolgens te beginnen over een actie voor Wereld Aids Dag op 1 december.

Nou, dat was dan wel een goed gebaar. Gordon leert het nog wel.

Mitchel
En ach, wat goed. De jonge jongleur Mitchell mocht als eerste aan de bak. Gelukkig maar, want dan hoefde hij ook niet zo lang te wachten. Voor zo’n klein joch is het allemaal al zenuwachtig genoeg.

Al was hij tijdens zijn auditie wel een echt showmannetje die goed uit de voeten kon met allerlei leuker ballen en cirkels. En we herinnerden ons ook zijn tranen ‘omdat hij zo onzeker was van zichzelf.’ Later vroeg Robert ten Brink aan zijn moeder of oma hoe dat kwam. Zij hadden er niet een goed antwoord op. Mitchell zelf wel. ‘Ik ben vroeger vaak gepest.’

Gelukkig zaten er nu wel veel klasgenoten in de zaal om hem aan te moedigen. Zij konden ‘m keihard aanmoedigen tijdens de Caribische act. Tussen gezellige danseresjes en Caribische muzikanten, danste en jongleerde Mitchell erop los.

De jury was lovend. ‘Het is goed om die onzekerheid te hebben, maar af en toe moet je het wegstoppen, want je bent fantastisch,’ riep Chantal. Dan was ook lovend. ‘This is the best answer to answer those bullies!’  Robert ten Brink vertaalde het maar even met ‘klootzakken.’ Gordon greep meteen in. ‘Pestkoppen. Ik ben een halve pestkop.’

Maar hij had wel lovende woorden voor Mitchell. ‘Echt, wat goed gedaan. Ik zie een Cirque du Soleil.’ Wij ook.

Elize
En nu de kop eraf was, was het tijd voor het slechtziende, zestienjarige operatalent Elize. Tijdens de vorige auditie kreeg ze nog een knuffel van Gordon. En kreeg ze ook weer een staande ovatie? Ze zag namelijk pas voor de tv dat ze vorige keer een staande ovatie had gekregen van het publiek.

Elise moest in ieder geval – ongetwijfeld door de zenuwen – erg giechelen. Maar dat gegiechel verdween als sneeuw voor de zon toen ze in het Italiaans ‘Time to say goodbye’ van Andrea Bocelli zong. Een beetje trillend, maar wel mooi, zong ze het nummer. Die paar valse nootjes vergaven we haar.

Die staande ovatie kwam er trouwens weer.

Gordon was lief voor haar. ‘Het was prachtig, maar in de techniek valt er nog veel te leren. Het wordt oefenen, oefenen, oefenen. Je hebt alles in huis om een prachtige carrière in de klassieke muziek te bereiken.’ Chantal vond de rode jurk en de benen helemaal fantastisch. ‘Maar jouw geluid is prachtig.’ Daar was Dan het helemaal mee eens.

Dansgroep Reality
En toen kregen we echt een enorme dansgroep van maar liefst 35 dansers. De choreograaf was een jonge Marokkaan ( zijn vader bleek niet dol op zijn liefde voor dans) die enorm gepassioneerd was. En toch stond zijn vader in de coulissen.

En aangezien Reality altijd een waargebeurd verhaal danste – tijdens de auditie was het verhaal van de choreograaf aan de orde – was het nu tijd voor de jonge gay Jimmy die veel gepest was vanwege zijn geaardheid. En het was een ontroerend verhaal. Mooi gedanst ook. Dan keek geboeid toe. En wij ook.

Dan was onder de indruk. ‘Good for you dat jullie het verhaal durfden te vertellen.’ Maar hij was nog meer onder de indruk van ‘de kracht van de groep.’ Chantal kreeg er gewoon een ‘warm gevoel’ van. Ook Gordon was ongeëvenaard aardig. ‘En die schatjes van die poppetjes die zo goed zijn. Iedereen is zo goed. Laat dit een voorbeeld zijn voor andere kinderen.’

Wij werden gewoon heel blij van die saamhorigheid. Een act om van te houden. En dat menen we.

Saar
In het dagelijks leven is Saar een verlegen meisje. Maar wel een verlegen meisje dat wel heel goed uit de voeten kan met de Triple Cloud Swing. Met dank aan een start bij kindercircus Elleboog en een verblijf bij een circusfamilie in Nieuw-Zeeland.

Maar maakte haar act echt zoveel indruk? Wij vermoeden van wel. Vooral omdat Saar nu écht koos voor het circusleven. En vanuit Nieuw-Zeeland moedigde de circusfamilie haar aan. Saar was enthousiast. ‘Wat leuk! Ik heb ze sindsdien niet meer gezien!’

Hoe schattig.

En nadat Saar zich in de touwen had gehesen – flauw grapje, we weten het – begon een sprookjesachtige act. Een mannelijke moderne danser (Chico) op het podium gaf de show net wat extra’s. En hoewel de act minder toegankelijk was dan die van Reality, vonden we ‘m mooi.

Dat vond Dan ook. Hij vond het een verschil met de auditie, artistiek en dat het potentie had om een mooie circusact te worden. En ook Gordon was aardig. ‘Ik ben spontaan taugé geworden. ‘Let je een beetje op je woorden,’ riep Robert ten Brink. ‘Nee hoor!’ riep Gordon. Chantal was eveneens onder de indruk van de act.

Het wordt saai, maar wij ook.

De Kuier Klup
Ze waren met z’n negentienen en de oudste was 83. Jaha, het was tijd voor de aerobicsles van De Kuier Klub. Dan was tijdens de auditie niet zo onder de indruk. Wij werden toen wel heel blij van dit vrolijke zootje ongeregeld.

Dat werden we nu ook. Vooral van hun felgekleurde outfits met bijpassende zweetbandjes. ‘Je weet zelluf!’ Chantal besloot gewoon achter de geraniums mee te doen. Dan niet. Die drukte op de rode knop. Blijkbaar was hij niet vatbaar voor de meligheid van de Kuier Klup. ‘Matten kloppen! Fietstassen! Was ophangen!’ gilde de lerares vrolijk verder.

Uit beleefdheid klapte Dan nog, maar dat was het ook. Gordon kon er wel om lachen. ‘Dit is een club die eruit ziet alsof ze net XTC hebben gehad. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Onvoorstelbaar dat jullie doorgaan naar de liveshows, Mijn schuld!’ Chantal was eerlijk. ‘In de finale komen jullie niet.’ Kwam haar op boegeroep te staan. ‘Ik vind het geweldig!’ riep ze dan ook snel. En ook was ze fan van de enige mannelijke deelnemer. ‘Jan is de man.’

Dan vond het dit keer niet catchy. ‘Je moet iedereen met je mee laten doen. Dat was tijdens de auditie wel zo!’

Maar goed, wij vreesden dat Dan gelijk had. Een charmant clubje, maar niet goed genoeg.

Dario Fo
En daarna was het tijd voor het koor Dario Fo. Tijdens de audities was de jury erg onder de indruk van het koor. ‘Eindelijk weer eens een goed klinkend koor,’ riep Gordon.

Volgens de dirigent gingen ze nu iets compleet anders doen, ‘We hebben drie verschillende nummers bij elkaar gebracht.’ Wat denk je van een combi van rock, klassiek en dubstep. Eens kijken hoe dat uitpakte?

We begonnen met Oh Fortuna. Was niets mis mee. Ze zongen ook prima. Al gebeurde er – behalve dat zingen – weinig. En ook dat rock gedeelte wilde niet echt rocken. Ook dat dubstep wilde maar niet losgaan. Al bleef de zang goed. Gewoon stokstijf blijven stilstaan is niet altijd even gezellig.

Chantal vond nadien het licht en geluid fantastisch. Net als de gele schoenen. ‘En Jerry Springer als dirigent.’ Maar goed, Chantal had genoten. Ook Gordon had geweldig genoten. Maar Gordon vond de act te statisch. ‘Qua show mag het nog wel wat meer.’ Dan was het er mee eens. ‘But soundwise is so effective.’

Even voor de duidelijkheid: Dario Fat zat door hun zenders wel vast aan touwtjes. Maar he, daar moest iets voor te bedenken zijn …

Abdel
Ach, en daar was die leuke 21-jarige Abdel. Hij danste nog maar twee jaar, maar wat kon die jongen dansen tijdens de auditie. Dan was toen erg onder de indruk van zijn popping skills.

Al probeerde Abdel nu een verhaal te brengen. ‘Ik ga proberen iets te laten zien wat ik heb meegemaakt.’ Hij wilde een boodschap meegeven. Vooral omdat zijn familie helemaal niet wist dat hij er die avond was. ‘Iedereen denkt anders over dansen.’  Abdel bleef wat vaag. Gelukkig was er genoeg support in de zaal voor ‘m. ‘Zij steunen mij altijd.’

Zijn act was prachtig. Ontroerend, goed gedanst en vooral zijn popping skills kwamen goed naar voren. Het was duidelijk dat hij uitbeeldde dat dansen zijn grote droom was. Daar was niets vaags aan.

‘Opgelucht!’ riep Abdel nadien. ‘Speciaal is een goed woord voor jouw manier van dansen. Iedereen in deze zaal voelde iets,’ riep Dan. ‘Wat jij doet, is zo knap!’ Dan vond zelfs dat hij een plek in de finale verdiende. Abdel vertelde dat zijn verhaal was ‘dat hij werd tegen gehouden, maar wilde vechten om te zijn wie hij wilde zijn.’ Al vond Chantal het zonder het verhaal ‘heel ontroerend en heel goed.’

Dat vonden wij ook. Wij konden alleen maar hopen dat Abdel door zou gaan.

Claire
En daar hadden we Claire. De vorige keer kreeg deze zangeres na een prachtig optreden een golden ticket naar de liveshows. Nadat ze bijna overleden was – en haar dochter te vroeg geboren – tijdens de bevalling, besloot ze voor haar carrière te gaan. Haar man en haar dochtertje – inclusief oordoppen – keken toe in de coulissen.

Ze zong nu een belangrijk nummer, want als Claire een nummer van Snow Patrol zong, schopte haar dochter in de buik. En nog liever? Haar ouders moedigden haar aan, maar er was nog een grotere verrassing: haar moeder bleek in het publiek te zitten. Claire was er helemaal vanaf.

Arm kind. Ze wilde het liefst naar haar moeder rennen, maar moest eerst nog even optreden.

Dat deed ze met veel verve achter de piano. Het was prachtig. Claire heeft een stem waar je U tegen zegt. En het werd nog indrukwekkender toen zich een koor bij Claire voegde. Wat ons betreft was dit écht finale waardig. Haar moeder klapte, met haar kleindochter op schoot, de handen eraf.

En Gordon was zo onder de indruk dat hij bijna niet meer uit zijn woorden kwam. Een unicum. ‘Ik ben echt een fan van je!’ Ook Chantal was lovend. ‘Het is zoveel beter dan met je tong uit je bek op een kanonskogel zitten.’  ( Iets met Wrecking ball van Miley Ray Cyrus) Dan vond haar ‘superstar qualities’ hebben.

En die heeft ze.

Uitslag
En eindelijk was de uitslag daar. De drie acts met de meeste stemmen waren Abdel, dansgroep Reality en Claire. Claire had geluk, want zij werd uitverkoren door het publiek. Zij ging helemaal uit d’r dak. En gelijk had ze, zouden wij ook doen.

Aan de jury de moeilijke taak om te bepalen wie door mocht. Best onhandig, want het ging om twee dansacts. Dan kreeg vreemd genoeg niet de laatste stem.

Al koos hij – weinig verrassend – voor Abdel. Chantal gooide roet in Abdel’s eten door voor Reality te kiezen. Gordon mocht beslissen wie er uiteindelijk doorging. Dat was dat toch Reality. Wij waren verbaasd. Niet omdat we Reality niet leuk vonden, maar Abdel was goed. En een schatje. Toch, wij gunden Reality het ook.

Misschien kan Abdel nog meedoen aan Everybody Dance Now?

En volgende week?
Dan zien we onder meer acts als Release, Ilse, Sandy, Nicholas, Eefje, Yindra, de Russische vader en zoon en opa Piet. Tot dan!

© 2013, Daniëlle. All rights reserved.

Leave a Reply