Barbie’s Baby: Aflevering 7 – Mike’s verjaardag

Wat waren we ontroerd vorige week. Met dank aan de geboorte van dochter Angelina in Barbie’s Baby. Na een urenlange bevalling toch zo’n mooi meisje eruit werken. Barbie kan dat. We waren stomverbaasd. En aangenaam verrast. Zou Barbie dan toch echt veranderen door het moederschap? Dat kunnen we deze week zien als Barbie weer – kuch – voorzichtig haar oude leven oppakt …

En ach, wat begonnen we met een lief tafereeltje. Terwijl Barbie baby Angelina verschoonde op de bank hing Mike er gezellig bij. Niet in het minst gehinderd door de herinnering aan de bevalling of de baby, vroeg hij maar even wanneer Barbie weer klaar was voor seks. ‘Wanneer ik niet meer bloed.’ Dat begreep Mike. En opeens herinnerde hij zich ook weer hoe baby’s eigenlijk worden gemaakt. ‘Heb je al een pil gehaald dan?’

Het einde van het liedje? Het was nog geen tijd voor seks. Mike haalde maar even lekker een visje. ‘Want ik sterf van de honger,’ zo verklaarde Barbie. Ach, vis of seks. Het is om het even.

Maar eerst zagen we nog hoe Barbie, Mike en de kleine Angelina zich opmaakten om te vertrekken uit het kraamhotel. Vader Mike gaf de kleine meid de fles. Het moet gezegd: wij smolten hier spontaan. Niet alleen vanwege die kleine, schattige om-op-te-vreten Angelina, de aanblik van een vertederende Mike, maar vooral vanwege Barbie. die er bezorgd bij stond.

Ze zag er – warempel – uit als moeder. Een echte. Zo eentje die zich druk maakt om de lucht in de speen en of haar kind wel genoeg eet. Heerlijk. We waren onder de indruk. Barbie als goede moeder. Er is nog hoop voor deze wereld.

Konden Barbie’s ouders, Ron en Cora, intussen mooi het huis versieren van Barbie en Mike. ‘Het leek ons wel leuk om iets geks te doen,’ vertelde Ron. ‘Een ballonnetje hier en daar.’ Nou, één ballonnetje hier en daar? Het héle huis hing vol met ballonnen.

Maar dat wisten Barbie en Angelina nog niet. Zij gingen lekker naar huis. Geroutineerd klapte Mike de kinderwagen op. De man wilde echt lekker naar z’n oude stekkie.  Maar de echte verrassing? Een geëmotioneerde Barbie die al die ballonnen niet kon bevatten. ‘Ik vind dit zo mooi!’ ‘Ik geloof dat ze dit kraamtranen noemen,’ stelde Mike ons gerust. Niet dat we moesten denken dat Barbie normaal gesproken ook zo huilerig werd van iets als – juist - ballonnen.

Patrick, de zwager van Barbie, begreep het ook wel. ‘Na je zwangerschap brokkelen je hormonen af. Totdat je je eigen hormonen terug hebt. Denk ik.’ Barbie zelf vond ’t concept kraamtranen maar onzin. ‘Ik had gewoon tranen van geluk en dat ik gewoon zo emotioneel over alles ben.’ En dat zei ze vóór de camera zónder make-up. Nee natuurlijk. Barbie. Jij had helemaal geen last van kraamtranen. Alles is er praktisch al afgewassen door al dat traanvocht.

De rest van de wereld zag het wel. ‘Het is echt een jankebal geworden,’ constateerde Mike’s moeder. Mike zelf was er blij mee. ‘Tijdens de zwangerschap heeft Samantha een hele harde kant laten zien van zichzelf,’ vond Mike. ‘Het was echt een bitch,’ verduidelijkte schoonzus Priscilla maar even. ‘Maar het is nu weer een hele andere Samantha,’ riep Mike.

En hij verbond er een opmerkelijke conclusie aan. ‘In die tijd dat ik met Samantha ga, heb ik drie verschillende Samantha’s gezien. Een lieve Samantha, een harde Samantha en een emotionele Samantha. Er staat mij nog heel wat te wachten,’ grapte Mike. En nee, we gaan geen harde grappen maken over schizo mensen. Dat valt niet lekker bij die kraamtranen.

Maar eerst moesten er beschuit met muisjes gegeten worden door de familie de Jong. Er zijn namelijk mensen die dat écht lekker vinden. Of ze lieten nog wat over voor hond Gucci. Die kwam namelijk weer terug uit het hondenhotel. Daar was iedereen een beetje zenuwachtig voor, want hoe zou de terrorist reageren op de baby? Uit voorzorg pakte Cora baby Angelina maar even op.

Maar het ongelofelijke gebeurde: Gucci begroette Mike enthousiast, slikte Barbie helemaal onder en reageerde helemaal niet op Angelina. Nope. Nada. Noppes. En in dat kader mocht hij meteen ruiken aan een poepluier van Angelina. Om aan haar geur te wennen. Vond Barbie logisch. ‘In het begin met Mike liet ik hem ook ruiken aan mijn string met stront erin.’

Het bleek een goede methode. Zowel Mike als Gucci zijn bij Barbie gebleven.

En ook kraamhulp Leonie bleek uitermate mee te werken. Al rook zij – in het kader van haar werk – vrijwillig aan de poepluier van Angelina. Barbie was er blij mee. ‘Ze doet alles. Afwassen, schoonmaken …’ Kortom, alles waar Barbie geen zin in had. En ook Mike kon zijn geluk niet op. ‘Ik heb al twee weken niet hoeven zuigen!’ Barbie was overigens ook meer te spreken over de schoonmaakactiviteiten van de kraamhulp. ‘Je kunt beter Leonie hebben dan Mike.’

Maar niet alles was pais en vree. Met Gucci dan. Die had last van jeuk. Heel veel jeuk. Big Jake, die in de tussentijd Gucci in het hondenhotel had gestopt, kreeg de wind van voren. ‘Kom je thuis met je kind, en dan zit die hond de hele tijd te krabben. Pleur op!’ riep Barbie. Mike werd er ook niet blij van. ‘Ik werd er ’s nachts wakker van. Pleurisding.’ Big Jake zocht een verklaring. ‘Misschien is het stress. De eerste reactie?’ Mike snapte er niets van. ‘Vlooien? Vlooienseks? Weet ik veel. Of het was het eten?’

Hoe dan ook, Mike vond dat Jake verantwoordelijk was. ‘Hij heeft hem ondergebracht in dat dierenhotel.’ En na wat dreigende telefoontjes en wat vervelende sms’jes van Barbie, besloot Jake dan maar samen met Gucci naar de dierenarts te gaan. Al constateerde Jake dat Gucci inderdaad wel erg veel jeuk had. ‘Samantha heeft voor een keer de waarheid gesproken.’

Zo. Die zit.

Maar Barbie had wel wat anders aan haar hoofd. Zij deed Angelina voor het eerst in bad. ‘Dat vond ik best heel eng. Het is nog zo klein. En ik wist niet hoe ik het moest vasthouden!’ riep Barbie. Maar het kwam allemaal goed. Angelina vond het heer-lijk. ‘Ze is alleen maar aan het lachen en slapen. Het is een wereldkind,’ concludeerde trotse moeder Barbie.

En ook Mike bemoeide zich er nog even tegenaan. Hij kleedde zijn dochter maar even aan. Al protesteerde die laatste wel een beetje. Vond papa Mike heel begrijpelijk. ‘Mama vindt uitkleden ook leuker dan aankleden.’ Barbie keek bedenkelijk naar Mike. Maar ach, misschien is dit wel de reden waarom baby’s nog niet énorm veel begrijpen.

Maar vertederd was Mike wel. ‘Dan ben je met z’n drietjes zo bezig. Dan vergeet je de hele buitenwereld. Dan vergeet je alles. Dan ben je een echt gezinnetje.’ Ach gossie.

Big Jake was intussen druk bezig met Gucci bij de dierenarts. Die heette Dokter Peter. Geen idee waarom zijn voornaam achter de dokter moest, maar grappig klonk het wel. Dokter Peter ging lekker voortvarend te werk. ‘Hij ziet er wel goed uit!’ Maar dat hielp natuurlijk niet tegen de jeuk. En dus moest Gucci ook aan de thermometer. Werd-ie agressief van. En bijterig. Maar dokter Peter leek weinig onder de indruk. Hij pakte heldhaftig een kam, zag dat er vlooienpoep in zat en constateerde dat Gucci gewoon last had van … vlooien.

Daar was-ie namelijk nooit voor behandeld.

Mike vond het helemaal niet erg voor Gucci. ‘Weet hij ook eens hoe het is om onder gescheten te worden. Doet hij ook in mijn huis. Tyfusbeest.’ Gelukkig had Jake goed nieuws. ‘Hij is goed gespoten.’ Barbie vond het maar niets. ‘Ik hou er niet van. Vlooien in mijn huis. Pleur op. Volgens mij heb ik ze zelf nu ook.’ Eh Barbie? Je had ook gewoon die hond kunnen laten behandelen tégen vlooien vóór hij naar het hondenhotel ging? Mike beloofde wel beterschap. ‘Nog een paar keer behandelen en dan is het klaar.’

Maar vlooien of niet, Mike’s verjaardag kwam eraan. En dus had Barbie zin om zichzelf even flink door de wasstraat te halen. Nieuw haar, nieuwe wimpers, nieuwe nagels … Dat werk. De eerste stap? Tanden bleken. Maar dan moest Angelina wel mee in de auto. Dat ging nog niet zonder slag of stoot. ‘Je moet zo’n maxicosi in een adapter klikken. Heel ingewikkeld,’ riep Mike. Om vervolgens te concluderen dat de maxicosi omgekeerd had gemoeten op de bank. ‘Ach, we zijn niet altijd perfect,’ zei de beste man.

Van de weeromstuit stopte hij zelfs voor de mensen op het zebrapad. ‘Het lijkt wel alsof ik door de kleine meid verstandig ben geworden,’ vulde hij aan. Dat waagde Barbie op de achterbank te betwijfelen. ‘Jij zult nooit verstandig worden!’ En misschien had Barbie wel voor een tweede keer gelijk.

Maar goed, over naar leukere onderwerpen. Mike herinnerde Barbie er fijntjes aan dat ze ’s avonds weer kon drinken. Maar eerst moesten er tanden worden gebleekt. Vond Jake logsich. ‘Alles wat ze ziet of leest, wil ze hebben. Het is een hebbedingetje!’ Dat beaamde Barbie. ‘Ik was een beetje verslonsd tijdens de zwangerschap. En nu een make-over. Helemaal plastic fantastic!’

En dus kon Mike lekker achter de roze kinderwagen boodschappen doen. En nee, dat maakte Mike niets uit. ‘Dan trek ik toch ook gewoon een roze trui aan.’Al duurde dit even wat langer. ‘Je krijgt best wel veel aandacht als je achter een roze kinderwagen loopt.’ Want ja, iedereen wilde natuurlijk in de wagen kijken. Vooral het vrouwelijk schoon zag ‘m opeens staan. Mike kon zijn geluk niet op en vertrok met een grote grijns uit de super.

En Barbie? Die was alweer met haar make-over ladies aan het babbelen wanneer Angelina aan de oorbellen zou gaan. Volgens Big Jake was dat namelijk volstrekt normaal in de buurt van Scheveningen. ‘Het klopt dat de meeste baby’s oorbellen hebben op Scheveningen.’ Schoonzus Priscilla had daar een logische verklaring voor. ‘Dan zie je dat dit een meisje is.’ Oh. Dat vond Mike in eerste instantie ook. ‘Ze mag NU nog geen oorbellen.’

Maar later dus wel. En volgens Barbie’s moeder was iets als later een subjectief begrip. ‘Wacht asjeblieft nog even twee of drie maanden met die oorbellen. Het is nog zo klein. Dat vind ik zielig! ‘ Schoonbroer Patrick maakte het niets uit. ‘Het zit er dan toch al.’ En Big Jake? Die was z’n eigen sarcastische zelf. ‘Na de oorbellen zal ook de tattoo wel komen.’

Waarschijnlijk als de aby een half jaar os.

Barbie was intussen weer uit de wasstraat. Dat vond schoonvader Huib een goede zaak. ‘Het is een knappe verschijning, maar daar werkt ze zelf aan mee. Want als die make-up er af is, dan denk ik dat ze een heel ander gezicht hep.’ Dat was ook precies de bedoeling. ‘Ik begin weer op een echte Barbie te lijken,’ riep Barbie vrolijk. ‘Barbie is back in tha house! Buikje weg, kunnen we weer wippen!’ riep Mike.

En terwijl Mike Angelina vasthield, dofte Barbie zich op voor Mike’s verjaardagsfeestje. En het moet gezegd: ze zag er weer even goedkoop uit als vanouds. Alsof ze nooit was weg geweest. ‘Ik kan weer lekker een drankje doen. Lekker de oude Barbie!’ riep ze vrolijk. En nadat haar vaste visagist nog even de puntjes op de I had gezet, waren ze klaar voor het feest.

Al zeurde Barbie eerst om een Bacardi Lemon bij Mike. En die kreeg ze. Ze klokte ‘m gewoon in een keer leeg. Mike vreesde het ergste. ‘Ik dacht, Samantha: doe even langzaam. Je hebt negen maanden niet gedronken. Straks lig je weer op apegapen.’ Maar daar trok Barbie zich niets van aan. ‘Dit is nog lekkerder dan klaarkomen!’

Als dat maar goed komt.

In ieder geval hadden ze goede oppas in de vorm van haar ouders. Al kon Barbie haar tranen niet bedwingen toen haar ouders Angelina ophaalden. Gelukkig was de visagist er nog om de tranen te deppen. Daar heb je per slot van rekening visagisten voor. Daar had Mike geen last van. Die haalde samen met beste vriend Michael Taal nog even Chinees.

Omdat je op kroketten, frikadellen en patat niet kunt leven.

Barbie had er intussen flink zin in. Enthousiast sprong ze op de tafel in de woonkamer en deinde al gezellig mee met de muziek. Mike had andere dingen aan zijn hoofd. Terwijl hij probeerde op het balkon zo snel mogelijk een bord Chinees weg te werken, kreeg hij te horen van zijn vrienden dat hij zich weer vaker moest vertonen in de sportschool.

Dat is namelijk héél belangrijk. Dat U dat even weet. Maar de stemming zat er pas goed in toen Mike en het gezelschap per karaokebus naar de feestlocatie vertrokken. Dat was overigens de nieuwe bar van Mike en Barbie …

En Angelina? Die kreeg ook een flesje. Met melk. Van opa en oma. Correctie, opa Ron gaf géén flesje. ‘Die tijd heb ik gehad.’ Moeder Cora schoot in de lach. ‘Hij heeft het nooit gedaan!’ En stiekem was Ron ook opgelucht dat de kleindochter de volgende ochtend gewoon terug gebracht kon worden. Gelukkig hadden we oma Cora nog die Angelina nog even goed liet boeren. ‘Dat hep ze van Mike!’  Ze pakten er nog maar een lekkere kippenpoot bij. ‘Ik ben net als Mike. Die eet ook dag en nacht. Ik ook,’ riep Ron. Je kleindochter komt niet iedere dag over de vloer … En dus pakte hij nog maar een broodje. Al eindigde de pret toen Cora weigerde om bitterballen te bakken.

Zo doe je dat. Gelukkig mocht Angelina daarna op de relaxstoel bij opa. Het kon niet op.

Mike en Barbie waren intussen aangekomen in de gloednieuwe bar. Big Jake had voor de gelegenheid een mooi cadeau gegeven. Dat was een stofzuiger in kindervorm. ‘Voor Angelina straks. Jong geleerd is oud gedaan.’ Prachtig. Daar heb je wat aan. Kuch. Maar nog prachtiger? Een dronken Mike. Al had Barbie daar geen last van. ‘Ga ik een keer weg, word ik niet eens lam!’

Zou het moederschap Barbie dan toch echt veranderd hebben?

En volgende week? Dan krijgen Barbie en Mike te maken met spuitluiers, mag Angelina mee uit winkelen en lijken de dagen van Gucci nu écht geteld in Huize van der Plas.

© 2012, Danielle. All rights reserved.