Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf: Aflevering 9 – Een team vertrekt

De Echte Meisjes krijgen het in deze aflevering van Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf moeilijk. Niet alleen staat hen de gevreesde eet-opdracht te wachten, maar ook valt het doek vanavond voor meerdere meisjes tijdens de eliminatie. En dat gaat gepaard met het nodige drama …

Even voor de mensen die het waren vergeten: Team Shiva lag op kop met 5000 euro. Best fijn, aangezien de meiden nog maar twee etappes waren verwijderd van de eindstreep. Geen wonder dat de meiden – afgezien van de slechte omstandigheden – slecht sliepen. Vooral Tessa was bloedfanatiek. ‘Ik heb geen oog dicht gegaan. En ik heb kramp in mijn vingers. Ik wil zo graag in de finale komen! Ik heb nog nooit zoveel winnaarmentaliteit gehad.’ Ze was niet de enige. Ook Bibi kon de overwinning al bijna ruiken. ‘Ik wil zo graag winnen, want we zijn er bijna!’

Nou niet meteen denken dat daardoor de meiden veranderden in happy campers. Er werd nog even veel geklaagd als altijd. Vooral onze glamourpoes Daniella snakte naar luxe en een heerlijk warme douche. Niet gek dat ze dan ook weer moord en brand schreeuwde onder de koude douche. ‘Kou-houd! Hoe moet ik hier douchuhhhhhh?’

De andere meisjes waren allesbehalve bezig met een koude douche. Met dank aan een lief, klein Nepalees boodschappertje dat slecht nieuws kan brengen. ‘Die man was helemaal verlegen,’ grijnsde Bibi. Maar de rest van de meiden werd ook even stil toen bleek dat er weer een eliminatie aankwam. Voor Tessa kwam het toch nog onverwachts. ‘Iedere dag dacht ik dat er een eliminatie aankwam en die ochtend toen ik het niet verwachtte, kwam-ie.’ Britt bekeek het van de optimistische kant. ‘Dan komt er een beetje actie in!’

En nee, deze opmerking werd niet héél erg gewaardeerd.

Luxeproef: eetopdracht

Wat zeker niet gewaardeerd werd, was de eetopdracht. Daarmee kon de luxeproef gewonnen worden. Die was namelijk nog niet aan bod gekomen. Maar de meiden wisten genoeg toen ze op de tafels afgedekte schalen zagen staan. Roos wist zelfs al van tevoren hoe de zaken ervoor stonden. ‘We hadden de hele middag al niets meer gegeten. Toen dachten we: fuck, dan komt er zeker een vieze eetopdracht met schappenkoppen.’ Bibi keek ook al benauwd. ‘Ik was zo bang!’ Ook Priscilla vermoedde het ergste. ‘Er zal wel iets ranzigs onder liggen. Ballen of ogen?’

Ad Visser had in ieder geval een kleine verrassing aan het begin van de opdracht, want niets is natuurlijk wat het lijkt in Echte Meisjes. Iets met ‘mega mega maxi momo’s. Je daarmee flink vol geperst en daarmee een gevoel meer voor dimensies.’ Tenminste, we dénken dat hij zoiets zei. Alle meiden begrepen dan ook geen moer van het versje. ‘Ik snapte er geen drol van,’ riep Britt.

Maar wat ze wel begrepen was wat op de schalen lag. Dat was geen geitenkop, ook geen stierenbal en zeker niet vijftig sprinkhanen. Nee, het waren momo’s. En dat was weer een Nepalese specialiteit van deeg die stiekem best lekker is. ‘Op het eerste gezicht viel het mee,’ zei Prisiclla opgelucht. En ook Britt haalde weer wat rustiger adem. ‘Dat zijn die dingen die ik vorige week heb gegeten. Die vond ik lekker! Maar ik dacht: het is niet voor niets een eetopdracht.’ Tessa was dan ook niet helemaal gerust. ‘Ik dacht dat er iets in zat. Krekels, schorpioenen …’

Desondanks besloten de meiden vrolijk alle momo’s lekker op te eten. Zelfs de kieskeurige Daniella waagde zich eraan. ‘Ik wil ook die luxeproef winnen, ik wil hier winnen.’ ‘Maar probeer maar eens zo veel mogelijk van die momo’s naar binnen te werken. Daar word je misselijk van. ‘Het was zo vies!’ riep Tessa. Ook Roos zag eruit alsof ze ieder moment kon opgeven. ‘Is dit op zoek naar jezelf hoeveel rotzooi je kunt opeten.’

Ook Priscilla zag door het bos de momo’s niet meer. Wel zag ze dat om haar heen behoorlijk veel Nepalezen behoorlijk hongerig naar de momo’s staarden. ‘Ik vroeg aan Ad of ik het mocht delen, want er stonden best wel veel hongerige kindjes om ons heen. Maar hij zei helemaal niets. Dus ik ben maar gestopt met eten.’

Hoe sociaal.

Dan was ze de eerste. De anderen aten gewoon nog lekker door. Renee propte zich helemaal vol. Dat verbaasde Tessa niet. ‘Renee is de grootste vreetzak van ons allemaal. Ik kon er niet meer dan twee op.’ En ook Maria stond goed te eten. Daniella zag er inmiddels uit alsof ze op het punt stond te kokhalzen. ‘Alles kwam naar boven!’ Maar ook Britt kwam niet héél ver. ‘Ik zie er wel uit alsof ik veel eet, dat doe ik niet. Maar een grote maag voor drinken heb ik wel.’ Jammer dat het dan geen drinkwedstrijd was. Dan had Britt vast glansrijk gewonnen.

Ook Tessa gooide de handdoek in de ring. ‘Ik neem een sigaret.’ Renee was intussen bezig om meer momo’s in haar mond te proppen. ‘Word je hier dik van?’ vroeg Renee zich af. Maar niet te lang, want mevrouw wilde natuurlijk wel de wedstrijd winnen. Dat constateerde Priscilla ook al. ‘Je zag mensen die er geen zin in hadden, en je had de diehards.’

En die diehards waren Renee en Maria. Dus belandde Renee in een regelrechte zenmodus en at Maria het ene na het andere bakje leeg. Daniella keek er met veel bewondering naar. ‘Renee was aan het doorbikkelen. Ze werd gewoon misselijk, maar zij eer altijd heel veel.’ Voor Maria had ze ook veel begrip. ‘Maria is blij dat ze te eten krijgt. Thuis krijgt ze niet zoveel te eten.’ Zelfs Tessa vond de prestatie van Maria memorabel. ‘Maria is net zo’n tante Sidonia. Ze bleef maar eten. Ze heeft het maar telkens over modellenwerk, maar vraag me af bij welk modellenbureau ze zit.’

Alsof de wedstrijd daar over ging.

Maar ere wie ere toekomt, Maria had mooi wel de meeste momo’s naar binnen gewerkt. En dat betekende dat ze de opdracht had gewonnen. Tenminste, dat dáchten de meisjes. Want natuurlijk zat er een addertje onder het gras. En dat addertje was Ad himself. Hij vatte nog maar eens de tekst voor de meisjes samen die hij aan het begin had opgedreund. Maar hij eindigde nu anders. ‘Moet je jezelf wel zo volvreten?’ Is dat iets wat mij moeten nastreven, wie komt in deze strijd het verst?’

Priscilla wint

Opeens viel het kwartje bij een aantal meisjes. Hadden ze zich wel zo moeten vol eten? Ad kwam al snel met het verlossende antwoord. ‘Priscilla, jij was de eerste. Jij wilde het delen met de mensen om je heen.’ Priscilla keek stomverbaasd naar Ad. ‘Mag ik een applaus voor de winnares?’ riep hij enthousiast. En zo is niets wat het lijkt in Echte Meisjes Op Zoek Naar Zichzelf.

Roos vond het stiekem wel vermakelijk. ‘Die Maria had de hele keuken leeg gevreten voor niets.’ Bibi betrok het eerder op zichzelf. ‘Ik voelde me wel voor schut staan.’ Priscilla was onverwacht tevreden. ‘Het is toch een spirituele reis. Het feit dat ik aan anderen dacht, heeft mij tot winnaar gemaakt.’ En daarom koos ze ook Maria uit om met haar mee te gaan voor een nachtje in een luxe resort. ‘Ik had een beetje medelijden met haar.’

Medelijden of niet, Priscilla en Maria waren maar al te blij toen ze aankwamen bij het resort. ‘We hebben een bad, een handdoek, een bubbelbad, chocolaatjes, ohhhh!’ Priscilla werd helemaal enthousiast toen een jongen van roomservice ook nog een wagentje met de lekkerste gerechten binnenbracht. ‘Er waren van die lekkere frietjes!’ Een beetje jammer dat Maria er niet echt meer van kon genieten. ‘Ze had zoveel gegeten dat ze geen plaats meer had voor al het lekkere eten.’ Geen wonder dat Maria al snel naar het toilet vertrok. ‘Ik voel me niet helemaal lekker.’ Daar had Priscilla geen last van. Die ging met een glaasje wijn en een stukje taart in bad liggen. ‘Ik heb dit zo gemist!’

Daniella maakt zich niet geliefd

Nee, dan was de stemming bij de andere meiden een stuk slechter. Het ene meisje was nog chagrijniger dan de ander. Tessa ergerde zich vooral aan het korte, Schotse rokje van Daniella. ‘Ik trek het alleen maar aan met carnaval.’ Daniella vond natuurlijk dat er niets mis was met haar kledingkeuze. ‘Zo’n Schots rokje is stiekem een beetje sexy.’ Tessa vond het vooral ordinair. ‘Als zij bukte, dan zag je haar hele reet. Ik ben niet z’n pornoqueen.’

Gelukkig vonden ze elkaar nog wel aardig genoeg om samen op zoek te gaan naar wat drinken.

Het humeur van de meisjes zakte helemaal onder het nulpunt toen de meiden zagen waar ze moesten slapen. ‘Denk je echt dat ze hier mensen laten slapen?’ Daniella vond het gebouw vreselijk. ‘Zelfs de kinderen in Afrika slapen nog mooier.’ Roos kreeg er letterlijk als figuurlijk de kriebels van het onderkomen. ‘Zie je die schimmel daar!’

Geen wonder dat het verwende gedrag van Daniella veel meisjes énorm ergerde. Een aantal meiden had namelijk de fout gemaakt om een paar van hun spullen neer te leggen op het bed van Daniella. En nee, dat viel niet in goede aarde. Ook al was het een grapje. ‘Hou je bende zelf lekker. Ik ben geen entertainmentbureau!’gilde ze. Wat denken jullie? Gooi maar lekker op Daniella. Ik vind het irritant als alle spullen bij mij liggen!’

Tessa probeerde haar nog te kalmeren. ‘Het is maar een geintje.’ Ook Bibi probeerde de boel te relativeren. ‘Het bleek dat ze niet haar Ritalin niet had ingenomen.’ Renee stookte intussen nog even het vuurtje op en gooide nog meer spullen op Daniella’s bed. En nee, dat vond Daniella niet leuk. ‘Ik vind ze zo kinderachtig, mijn geduld is tot hier!’ en ze wees naar de bovenkant van haar hoofd. Dat kwam dan goed uit, want zo dachten de andere meiden ook over haar. ‘Ik dacht dat ik lange tenen had, maar bij haar kan je al bij een meter erop gaan staan.’ Maar dat kwam ook omdat Daniella zelf ook vond ‘dat ze zo’n kort stuipje, stuitje, hoe noem je zoiets, momentje had.’

Britt en Tessa begonnen zich intussen wel erg te storen aan Daniella en dat bespraken ze ook maar even gezellig samen op het balkon. ‘Ik vind haar wel leuk, maar ze is wel over the top,’ begon Tessa. Britt was minder mild. ‘Ik lach haar vierkant uit, ze is al 29, hoe egoïstisch kan je zijn. Misschien kies ik tijdens de eliminatie wel voor Daan.’

En niet voor Renee? Dat zou nog eens een revolutie betekenen …

Karmaklassement: de laatste eliminatie

Want voor we het wisten was het alweer tijd voor een eliminatie tijdens het karmaklassement. Dit keer vond het plaats in een tempel. Daniella vond het maar niets dat ze met haar volle koffer daar naar toe moest. ‘Ik had hartkloppingen, zweetneigingen. Ik dacht: mijn jurkje wordt vies!’ Ook Britt had er geen zin in. ‘Weer zo’n grote kutdrempel!’

Renee was daarentegen bezorgd om een andere reden. De vorige keer had haar team haar geëlimineerd. Dat kon zo weer gebeuren, want Renee lag nog steeds niet lekker in de groep. Ondaks het feit dat ze wel de sterkste was. ‘Ik heb keelpijn, mijn hart bonkt, ik ben echt heel zenuwachtig. Misschien moet ik wel naar huis!’ Maar ook Britt was er niet zeker van dat zij mocht blijven. ‘Ik heb gehoord dat Daan achter mijn rug om roddelt. En in mijn gezicht doet ze altijd leuk.’ Toch was Renee er meer en meer van overtuigd dat zij wel eens de persoon kon zijn die eruit werd gegooid. ‘Misschien is het wel het beste om de sterkste eruit te halen.’

Nee Renee, dat is helemaal niet het beste.

Ook in het andere team waren sommige meiden nog aan het twijfelen. Tenminste, dat zeiden ze. ‘Ik weet nog niet wie ik moet kiezen,’riep Roos onschuldig. Vooral omdat iedereen wist dat ze een behoorlijke hekel had aan Maria. Bibi was gewoon eerlijk. ‘Maria is de zwakste. Ze valt soms gewoon om.’

In ieder geval had Ad Visser goed en slecht nieuws voor de twee meiden die bovenaan het Karmaklassement stonden. For the record, dat waren Britt en Daniella. ‘Jullie staan bovenaan, maar ik heb maar één vrijstelling.’ En dus pakte hij een lege vaas, deed de twee papiertjes met de namen erin en liet een Baba een papiertje pakken. Daniella vreesde het ergste. ‘Ik dacht: draai met die hand, dan kan je echt goed pakken!’

Maar helaas voor Daniella, stond er toch echt Britt op het papiertje.

Behalve Britt was nu iedereen zenuwachtig. Tot onze grote verbazing was vooral Tessa emotioneel. ‘Ik  wil er niet aan denken dat het mijn laatste nacht is geweest. Ik wil dat mijn ouders een keer trots op mij zijn! ‘Ik hoop dat mijn vader kan zien dat ik ook wel iets heb bereikt,’ en ze huilde tranen met tuiten. Ach gossie. Al was het even wennen om de menselijke kant van Tessa te zien. Voor een paar seconden dan.

Ook Renee was een beetje bleekjes. ‘Ik ben bang dat ze weer op mij gaan stemmen. Vorige keer ben ik gered. Dat gebeurt niet een tweede keer.’ Maar ook Daniella zag de bui hangen. Al bekeek ze het – voor haar doen dan – van de spirituele kant. ‘Ik ben wel een beetje bang en we hebben allemaal evenveel geluk. Welk persoon gunt god het geluk, ik geloof er echt in dat God het ziet.’

Dan zag God blijkbaar ook dat er achtereenvolgens door Britt, Tessa en Daniella op Renee werd gestemd. De redenen? ‘Ze is te sterk’ en ‘ik wil niet tegen haar in de finale staan.’ Renee bleef er rustig onder. ‘Toen dacht ik: nu is het klaar.’ Want het team had net d’r eigen glazen ingegooid. Als je namelijk nog als team de finale wil halen, dan moet je nóóit de sterkste eruit halen. Dat is niet snugger. Maar hé, we hebben ook nooit gezegd dat mensen als Daniella, dat daadwerkelijk waren.

En ook bij Team Ganesha leverde de eliminatie geen verrassingen op. Zowel Roos, Bibi als Priscilla stemden op Maria. Al kon Roos het niet nalaten om een trap na te geven. ‘In de groep demotiveert ze.’ Die opmerkingen kon Maria niet waarderen. ‘Dat vind ik lullig.’ Want natuurlijk wisten we allemaal wel waarom er op Maria werd gestemd: ze was de zwakste. Een groot verschil met Team Shiva waar ze net de sterkste eruit hadden gegooid.

Renee en Maria vertrekken

Want nee, Maria en Renee werden dit keer niet gered. Tot opluchting van de andere meiden die alweer verwachten dat de weg gestemde meiden alsnog mochten bepalen wie er weg ging. ‘We nemen afscheid van jullie,’ riep Ad tegen het tweetal. En voor we het wisten was het tijd voor het ietwat hypocriete afscheid.

Team Shiva was opeens poeslief tegen Renee. ‘Je hebt het goed gedaan,’ riep Britt tegen Renee. En ook Tessa liet zich nu van haar beste kant zien bij Renee. ‘Jij was gewoon te sterk.’ Stiekem vond Renee dat helemaal niet erg. ‘Ik vond het geweldig dat die meiden mij hebben weggestemd als sterkste.’ Stiekem omdat Renee wel vermoedde dat Team Shiva nooit die finale gingen halen zonder haar. Dat kwartje viel bij Tessa nog niet. Die was nog ouderwets aan het fulmineren op Renee. ‘Zij deed er alles aan om de wedstrijd te winnen, maar als je niet lekker in de groep ligt …’

Gefeliciteerd Tessa. Nu kon je nooit in die finale.

Ook Team Ganesha voelde zich opeens een klein beetje schuldig. ‘Je mag trots zijn op jezelf,’ slijmde Roos bij Maria. Maar daar had Maria niet veel aan. ‘Het was moeilijk, ik werd telkens als pispaal neergezet.’ Dat beaamde Priscilla ook. ‘Ze was wel een pispaal.’ Ook daar was Roos het mee eens. ‘We hebben haar nooit echt goed behandeld.’ Alsof Maria daar wat aan had. En ook Roos bleek zich stiekem helemaal niet zo schuldig te voelen. ‘Ik ga niets missen aan Maria.’

Afscheid van de Baba’s

Overigens waren Maria en Renee niet de enige meiden waar afscheid van genomen moest worden. Na een busrit sprongen ook de Baba’s enthousiast uit de bus. Bibi zag de bui al hangen. ‘Toen we daar aankwamen, wist ik: dit is de plek van de eerste dag.’ Dat vermoeden had Priscilla ook al. ‘Baba zei meteen dat hij hier woonde.’ Aan het gezicht van Britt te zien was ze niet jaloers op hem. ‘Wat stinkt het hier.’

Dan was Britt waarschijnlijk blij dat ze afscheid kon nemen van de twee Baba’s. Al bleef Britt wel haar eigen vrolijke zelf. ‘You must think no woman no cry,’ riep ze vrolijk. Andere meiden – lees Priscilla – hadden er wat meer moeite mee. De tranen rolden over haar wangen. ‘Ik haat afscheid, ik vond het heel erg om hem achter te laten. Je hebt die man toch een paar weken met je meegezeuld.’

Tessa vond het maar onzin. ‘Priscilla ging weer lopen huilen omdat haar baba weeg ging. Pfffttttt.’ Danielle kneep haar neus voor een laatste keer goed dicht. ‘Hij stonk uit zijn mond. En ik heb hem toch maar geleerd om te flossen en te tandenpoetsen. Ik voelde wel wat, ik ben wel hard, maar dit doet mij wel wat!’ Britt liet er geen traan om. ‘Toch was het wel een viezerik met zijn baard en rotte tanden.’

De Baba’s zagen er niet uit alsof ze kapot gingen van verdriet. Meteen namen ze hun oude plekje weer in om te mediteren. Eindelijk eens rust aan hun hoofd. Ook wel eens fijn nadat je een paar weken hebt gesleten in een kippenhok.

De laatste opdracht

De meiden hadden intussen wel wat anders aan hun hoofd, want hé – de volgende opdracht stond alweer voor de deur. Priscilla vreesde het ergste. ‘Het is goed mogelijk dat er een team gaat vertrekken.’ Bibi was optimistisch gestemd. ‘Voor ons is het gunstig dat Renee weg is. Zij hebben de sterkste weg gestemd en wij de zwakste.’

Maar wat nog belangrijker was, was de mededeling van Ad Visser dat een team met de overwinning 10.000 euro kon winnen. En dat betekende dat bij een winst van Team Ganesha de kleinere voorsprong van Team Shiva niet meer het verschil zou maken. Maar Adje had ook nog een andere mededeling. ‘Het verliezende team gaat naar huis!’ Had Priscilla toch nog gelijk. ‘Dat sloeg in als een bom,’ riep Tessa.

Genoeg redenen voor beide teams om de laatste opdracht héél serieus te nemen.

Dat moest ook wel, want het was bepaald geen makkelijke opdracht. Zo bevonden zich op de stoepa – die ze alleen maar met de klok mochten meelopen – 108 bordjes. Achter iedere bordjes bevonden zich letters. De teams konden letters verdienen door vragen goed te beantwoorden. Vervolgens gaf Ad de nummers van de bordjes en kregen de meiden tien minuten de kans om de bordjes om te draaien en van de 108 letters een goedlopende zin te maken.

Om het nog extra moeilijk te maken, was de zin alleen maar goed te lezen als je tegen de klok in liep. Maar dat wisten de meiden natuurlijk niet. Dat is niet leuk natuurlijk.

Het werd een nek-aan-nek-race. Een race die overigens ook lang duurde. Lang nadat de avond al gevallen was, renden de meiden nog rondjes om de Stoepa. Tot Tessa op een cruciaal moment leek te weten wat de zin was. Team Ganesha keep ‘m.  ‘Op een gegeven momenten wisten de Shiva’s het antwoord en wij nog niet,’ vertelde Bibi.

Het was alleen jammer dat Tessa dacht één van de woorden in de zin ‘openeert’ was in plaats van ‘openbaart.’ Inderdaad ja, wij hebben ook nog nooit gehoord van het woord ‘openeert.’ Simpelweg omdat het woord niet bestaat. ‘Het antwoord is bijna goed,’ riep Ad Visser dan ook toen Tessa hem het antwoord had ingefluisterd. Wanhopig vroeg Team Shiva zich af welk woord er tussen zat ‘dat niet bestond.’

Jaha, hadden ze nou Renee maar bij zich gehad, want van Daan de Amerikaan moet je het natuurlijk in dit soort gevallen niet van hebben.

Dit bood wel perspectief voor Team Ganesha dat nóg fanatieker aan de slag ging. En nadat ze een vraag goed hadden beantwoord, kwamen zij wel achter het bestaan van het woord. ‘Openbaart,’ riep het drietal. En dus fluisterde Roos het antwoord in het oor van Ad Visser. Die grijnsde: ‘Nu is hij goed.’ Team Ganesha was buiten zichzelf van vreugde. Dat konden we van Team Shiva niet zeggen. De één keek nog treuriger dan de ander.

Team Shiva vertrekt

Tessa keek beteuterd. ‘We hadden het kunnen halen. Maar we hadden iets meer moeten overleggen.’ Daniella vond het een drama. ‘Oh, wat erg. Dit is totaal niet stoer. Dit is het ergste wat je kunt meemaken afgelopen jaar,’ zei de lieverd die blijkbaar voor de rest een redelijk goed jaar had.

Maar dit, lieve meiden, heet karma. Iedereen krijgt wat-ie verdient. Had je Renee er maar niet uit moeten knikkeren.

Volgende week

En volgende week? Dan staan de drie meiden van Team Ganesha voor een dilemma. Kiest een van hem voor de finale 5000 euro en voor the easy way out of komen ze erachter dat leden van Team Shiva iemand van hen hebben aangewezen die ze de finale niet gunnen. Dat meisje kan ook meteen haar koffers pakken. En iets zegt ons dat dit meisje wel eens Roos kan zijn …

© 2012, Danielle. All rights reserved.