Barbie’s Bruiloft: Aflevering 6 – De Bruiloft

Barbie en Michael. Als je ze af en toe ziet bekvechten in Barbie’s Bruiloft, dan hou je je hart vast. Vooral als je je bedenkt dat ze nu getrouwd zijn en er een kindje onderweg is. Dat zou je namelijk niet zeggen als je de ruzies in de aflevering van vorige week hebt gezien. ‘We moeten nog werken aan die haatliefde verhouding,’ sprak het stel toen – kuch – wijs. Dat hebben ze blijkbaar gedaan, want deze aflevering stappen ze toch écht in het huwelijksbootje.

Dat deden ze trouwens op zondag 1 april. Barbie en Mike waren er die ochtend helemaal klaar voor. In een kekke roze outfit danste Barbie mee op tafel. En ook Mike was redelijk ontspannen. ‘De dag voor het trouwen hebben we nog even gewipt. Want ik dacht, morgen ben ik getrouwd, dan is mijn leven voorbij. Dan zal het wel weinig wippen worden,’ grapte de man. Barbie was in een meer romantische bui. ‘Ik werd vanochtend wakker en keek naar Mike en ik dacht: ik ga met je trouwen. Ik kan niet zonder je.’

We pakten de tissues er alvast bij.

Gucci in de trouwjurk
Al was het alleen maar omdat we er een paar nodig hadden om de tranen van het lachen mee af te vegen. Gucci – U weet wel, dat lelijke hondenmonster – werd een trouwjurk aangetrokken. Want natuurlijk ging dat mormel mee naar het stadhuis. In zijn trouwjurkje. Gucci had er zelf ook weinig zin in. Mike deed nog een halfslachtige poging om de hond bij z’n nekvel te grijpen en in het jurkje te wurmen. Dat lukte wonderwel. Barbie was zo blij als een kind. ‘Gucci is een homootje. Daar hou ik van. Ik hou van homo’s.’ En Gucci zelf? Die stond er uitermate beteuterd bij in zijn jurkje plus bijpassende sluier.

Zelfs Gerard Joling zou nog medelijden met ‘m krijgen.

En alsof dat nog niet erg genoeg was voor Gucci, werd hij ook nog eens meegenomen naar haar ouders twee huizen verderop. ‘Ik kom even Gucci’s trouwjurk laten zien.’ Haar vader kon alleen maar lachen. De beste man was amper wakker en zag eruit alsof hij niet kon geloven wat hij nu zag. ‘Maar het is toch een mannetje. Die doe je toch geen jurk aan?’ vroeg hij nog. ‘Het is een homootje,’ was het volstrekt logische antwoord. Pa schudde zuchtend zijn hoofd. ‘Het zou voor mij niets wezen om met zo’n hondje te gaan lopen.’

Lieve Cor, je bent niet de enige. Zelfs Gordon zou zich hier voor schamen.

Net op tijd keerde Barbie terug naar huis waar Mike al bezig was om een tas met spullen te pakken. ‘Ik zie je niet meer. Ik heb al mijn spullen meegenomen, dan heb ik straks mijn spullen als ik je nooit meer zie.’ Barbie keek stomverbaasd. ‘Het is toch 1 april,’grapte hij. Hij gaf Barbie een dikke knuffel en vertrok. ‘Ik zie je zo dalijk. Trek je wat leuks aan?’ ging de man door. Het was duidelijk: Mike had er zin in. Vrolijk sprong hij in de auto van zijn getuige Michael Taal. ‘Mijn leven is voorbij! Ik ben eruit geschopt,’ en met gierende banden vertrok het tweetal.

‘De taart en de ballonnen hebben ruzie’
Ook manager Jake was druk bezig. De beste man was niet voor niets ingehuurd als ceremoniemeester en had er een dagtaak aan om de bruiloft in goede banen te leiden. Voor de gelegenheid had hij maar een knalroze autootje geregeld met het logo van Barbie’s Bruiloft erop en het bordje ‘Bitch on Board.’ Dat laatste gold niet voor Jake die nog probeerde relaxed te blijven. ‘Als ik vandaag onredelijk ben, is het stress. Ik ben voor de rest best een aardige kerel,’ riep hij tegen de mensen van de feestlocatie op het strand.

Een opluchting: het was toch gelukt om de strandtent binnen een paar dagen op te bouwen. Alles zag er spik en span uit. Een beetje jammer dat alleen de vrouwen die gingen over de taart en de ballonnen ruzie kregen. ‘De taart en ballonnen kregen strijd, want de kleuren pasten niet,’ verzuchtte Jake. ‘Ik kan alles aan, maar dit was een bitchfight.’

Geen idee wie er gewonnen heeft. We gokken op de taart.

Voorbereidingen
Mike had juist helemaal geen last van stress. Die ging nog even sporten met Michael Taal. ‘Het is een vast ritueel. Het hoort er effetjes bij. Denkt hij ook aan iets anders,’ vond de getuige. Daar had hij gelijk in. Een beetje sporten deed Mike goed. ‘Ik vind het wel even lekker.’ Het was dan ook dolle pret in de sportschool.

Gelukkig was-ie wel weer thuis toen Jake zijn trouwpak kwam brengen. Een mooie gelegenheid voor Jake om ook even te babbelen met het kleine zoontje Mike, Mikey. Een schatje van hier tot gunder die op de trouwdag tot ringdrager was gebombardeerd. Het kereltje glunderde van oor tot oor. ‘Hij lijkt op mij,’ riep Mike. ‘Een knappe kerel!’

Jake stelde ook maar even Mike op de hoogte hoe zijn dag tot nu toe was verlopen. ‘Mijn dag gaan niet over rozen. De taart en de ballonnen lagen bijna te vechten.’ En intussen deed hij ook nog een poging om de manchetknopen van Mike dicht te krijgen. ‘Had hij beter niet kunnen doen, met die dikke vingers van hem,’ oordeelde de aanstaande bruidegom even dankbaar als altijd.

Al had hij zelf ook problemen met het dichtknopen van zijn blouse. Een mooie gelegenheid voor Jake om lekker even te mopperen. ‘Wat zei ik nou? Train nou geen schouders!’ Gold trouwens ook voor Mike’s jasje. Jake fulmineerde even lekker verder. ‘Toen je dat pak kocht, had je je moeten beseffen dat je een maand lang niet je armen moet trainen.’

Ehm ja, daar was het nu te laat voor.

‘Nu gaat het echt gebeuren’
Barbie was intussen druk bezig met haar eigen huwelijksvoorbereidingen. Zo werd haar kapsel gedaan, werd ze opgemaakt en in de bruidsjurk gehesen. Barbie begon d’r spontaan van te bibberen. ‘Nu gaat het wel echt gebeuren. Ik ben echt zenuwachtig. Nooit gedacht dat ik zou trouwen,’ en ze draaide nog maar een rondje in haar grote jurk. ‘Ik bleef in de spiegel kijken. Het was die jurk, dat haar, dat kroontje … Ik zou er iedere dag er wel uit zou willen zien!’ Barbie’s moeder Cora barstte acuut in tranen uit toen ze Barbie zag. ‘Ik moest wel ff een paar traantjes laten.’

Hoe zoet. Wie grepen nog maar eens even een paar tissues uit de doos.

Barbie’s vader Ron probeerde nog cool and collected te blijven, maar was stomverbaasd. Niet alleen door de aanblik van zijn dochter, maar ook omdat de straat volstroomde met drommen mensen. ‘Op een gegeven moment stond de hele straat vol. Dat het zoveel mensen op de been zou brengen, had ik niet verwacht. Het was gewoon grandioos.’ Ongelovig keek-ie om zich heen. En dan ging ook nog zijn dochter trouwen. ‘Wie had dat ooit gedacht. Barbie trouwen?’ Snel corrigeerde hij zijn eigen uitspraak. ‘Zo snel dan!’

Gelukkig hadden we daar manager Jake om letterlijk en figuurlijk het straatje schoon te vegen. Niet voor de leuk, maar om de glazen koets door te laten. Barbie hing al uit het raam. ‘Papa, kijk dan! Dat is een Barbiekoets. Dat is echt leuk. Nu moet ik huilen!’ En ze pinkte een traantje weg toen ze zag dat de koets doorzichtig was en de paarden getooid waren met roze kappen en dito beenwarmers. ‘Oh godverdomme, dat mag ik niet. Huilen.’ Is namelijk funest voor make-up. Dat U dat even weet.

Maar voor Barbie werd het allemaal nog leuker toen ze eenmaal beneden alle mensen in de straat opmerkte. En verrek, er stond ook al paparazzi op haar te wachten. Terwijl de fotografen haar van alle kanten fotografeerden, trakteerde het publiek haar op een daverend applaus. In Scheveningse termen zal dat vast betekenen dat de jurk officieel is goed gekeurd. Barbie was er zelf stil van. ‘Ik dacht, dit ken niet waar wezen. Ik leef in een roes!’

En de moeder van Barbie? Die bleef maar doorsnikken. De arme schat.

In de straat van de mannen ging het er allemaal wat rustiger aan toe. Een mooi moment voor een vriend van Mike om wat tequila uit te delen. ‘Daar is het allemaal mee begonnen!’ Zus Prisicilla deed natuurlijk ook mee. ‘Op een goed huwelijk!’ en zo klokten ze allemaal vakkundig de Tequila weg. Volgens Michael hielp het wel een beetje. Daar was getuige Michael Taal nog niet zo zeker van. ‘Een zo’n shotje helpt niet. Om wat minder zenuwachtig te worden had hij nog veel meer shotjes nodig.’

Gelukkig deden ze dat niet. Al was het alleen maar omdat Michael himself achter het stuur van de Aston Martin kroop en keihard wegscheurde.

In de pompoen
Barbie deed het wat rustiger aan in haar koets. Of kunnen we beter spreken van een pompoen? Niet ons idee trouwens, daar kwam Barbie’s vriendin Yvonne mee. ‘Het leek op een pompoen!’ Schoonzus Priscilla vond het allemaal prachtig. ‘Ze zat in zo’n Assepoester koets. Wel mooi hoor, daar is Assepoester nog jaloers op!’ En niet alleen Barbie zat in de koets, ook het bruidsmeisje en vader Ron hadden zich bij haar gevoegd. ‘Er stopten gewoon mensen naast de koets. Om te zwaaien of foto’s te nemen,’ riep vader Ron die om de vijf minuten wel steil achterover kon slaan van verbazing.

Manager Jake kreeg intussen de onmogelijke taak om de vrienden en familie te verzamelen en in de limousines te stoppen. Dat resulteerde in barse bevelen als ‘Instappen in de limo!’ of ‘Dames en heren. Instappen. Niet meer roken!’ en ‘Verkeersdrempels, wat een drama!’ Als we maar wel onthouden dat Jake in het dagelijkse leven een aardige vent is.

‘Wat een drukte’
En het aller-leukste moment voor Jake? Voor het stadhuis kwam hij erachter dat hier zo mogelijk nog meer mensen stonden om een glimp van de bruid en de bruidegom op te vangen. Goddank voor Jake stonden er dranghekken, anders had-ie vast ter plekke een hartverzakking gekregen. De gasten waren trouwens ook verbaasd. ‘Toen ging die deur ging op en ik zag al die mensen en die pers. Ik dacht, ze zijn ze voor mij. Maar dat was niet zo,’ grapte zus Priscilla. Vriendin Yvonne was ook haar eigen sarcastische zelf. ‘Het was allemaal wel leuk. Maar op een gegeven moment, denk je: pfffttt, wat een drukte.’ Barbie’s moeder was ronduit ontroerd. ‘Ik kon niet geloven dat dit allemaal voor Samantha was. Toen dacht ik, ze is echt beroemd!’

Ja Cora, dat is ze zeker. Koningin Beatrix is er niets bij.

En verrek, daar kwam Mike ook al aangeblazen in zijn sportauto. Natuurlijk had Jake hier ook een dagtaak aan, want zie maar eens binnen nu en twee minuten tientallen mensen weg te duwen. Dat gaf Mike wel even tijd om rond te kijken. ‘Dit is niet normaal. Ik zag zoveel mensen, zoveel pers. Ik heb ze niet geteld, maar het waren wel tussen de 2000 en 3000 mensen.’ Michael werd er zo nerveus van dat hij bijna vergat om op de rem te trappen. Gelukkig vond-ie hem ergens. Dat is maar goed ook. Hoe moet je in godsnaam anders uitstappen.

En toen was het wachten op Barbie.

Al snel kwam de pompoen aanrollen en keek ook Barbie ietwat verbaasd naar die mensen. Dat had zelfs onze levende pop niet verwacht. ‘Al die mensen, leuk!’ Want laten we eerlijk zijn, dit is waar Barbie van droomde. ‘Er waren zoveel mensen. Ik voelde me gewoon filmster. Misschien nog erger dan dat!’ Ze kon het warempel bijna niet meer bevatten. ‘Ik heb nog nooit zoveel mensen gezien omdat twee mensen gingen trouwen,’ riep ze.

Wij wel. Maar dat zal ‘m wel aan ons liggen.

Vakkundig werd Barbie uit de pompoen geholpen en poseerde daarna dat het een lieve lust was met vader Ron. Ook hij kon zijn ogen niet geloven. ‘Ik hoorde zoveel klikken om me heen. Ik wist niet waar ik moest kijken. Ik ben dit niet gewend als leek zijnde.’ Ah, vinden jullie Barbie’s vader ook zo lekker eerlijk. Want trots kijken, dat deed-ie mooi wel.

This is the moment
Op de tonen van ‘This is the Moment’ van Rene Froger schreed Barbie dan ook aan de arm van haar vader het stadhuis in. Daar stond Mike met een boeket in zijn hand al op haar te wachten. Huilend liep Barbie richting Mike. Maar degene die écht begon te huilen toen Barbie eenmaal bij Mike was, was … haar vader. De lieverd had het er even heel moeilijk mee. Gevolg? Barbie in tranen, vader in tranen en de halve goegemeente in tranen.

Wij pakten weer een zakdoekje erbij. Wat een emotie, wat een gevoelens, wat een soap …

Gelukkig hadden we daar Big Jake die een hand legde op de schouder van Barbie’s vader. ‘Je hebt het goed gedaan. We zijn trots op je,’ riep onze grote motivator en regelneef. Ook Barbie was nog steeds emotioneel toen ze het later maar even toe lichtte. ‘Hij vond het gewoon heel moeilijk om zijn dochter los te laten. Het is mijn vader, ik hou heel veel van hem!’ Haar moeder gelukkig ook en ze gaf snel haar man een knuffel.

Stiekem wist Barbie wel waarom haar vader zo emotioneel werd. ‘Het is gewoon lang geleden dat mijn vader trots op mij was. Ik heb in het verleden wat dingen gedaan waar ik niet trots op ben.’ Maar daar hoorden we Barbie’s vader zelf niet over. ‘Je geeft toch wel je dochter weg,’ verklaarde hij één en ander. Over het verleden had hij het even niet. Dat komt volgende aflevering vast weer aan de orde.

Een iemand kon wel lachen om de tranen van Barbie’s verwekker. Dat was vriendin Yvonne. ‘Toen moest ie huilen! En het is zo’n grote vent!’ Yvon bestierf het nog steedstoen ze het er weer over had. Leedvermaak is per slot van rekening ook vermaak.

Nadat iedereen zich een beetje herpakt had, werden Barbie en Mike op twee stoelen voor het bureau van de huwelijksambtenaar gezet. De beste man, die overduidelijk in een jolige stemming was, kwam vrolijk de zaal binnen. ‘Hallo Barbie!’ riep hij tegen de Barbie. ‘Hallo lekker ding!’ riep Barbie gevat terug. Daar had de huwelijksambtenaar niet van terug. Al vond-ie het erg geestig. Mike was zichtbaar nerveus. ‘Het voelt net of ik in de rechtbank zit.’ Maar het leek alsof hij zich een beetje ontspande toen de trouwambtenaar begon met het afsteken van zijn verhaal.

Gucci de terrorist
Alleen werd dit bemoeilijkt door de terrorist onder de gasten. En dan hebben we het natuurlijk over Gucci die schoon genoeg had van alle trouwperikelen. ‘Haal Gucci weg!’ siste Barbie zo vriendelijk mogelijk. En wie was weer de redder in nood? Jake natuurlijk. Voortvarend pakte hij Gucci en nam hem mee naar de gang. ‘Gucci, wat een nachtmerrie ben je. Kleine terrorist. Waar moet je met die pleurishond naar toe?’ En dus besloot Jake Gucci maar even te laten drinken uit de kraan in het toilet. Jake ging er zelf ook even rustig bij zitten. ‘Gucci, dit is een moment van bezinning.’

Jammer alleen dat dit geen uur kon duren. ‘Ik moet terug!’ En dus probeerde hij Gucci – zonder bruidsjurk – maar vast te maken aan de stang in de gang. Dat leek te lukken. Vlug liep Jake terug de zaal in. ‘Opgeruimd staat netjes.’ Daar dacht Gucci niet zo over. Razendsnel ontdeed hij zich van zijn halsband, rende door de gang en probeerde te ontsnappen. Jammer genoeg voor hem werd hij tegen gehouden door een aantal suppoosten. Van ellende poepte hij maar op het kleed. Had Mike later alle begrip voor. ‘Als ik zenuwachtig ben, moet ik ook poepen!’

Intussen was de huwelijksceremonie in volle gang. De trouwambtenaar vertelde het hele kennismakingsverhaal – inclusief tequila en de eerste nacht samen – aan alle aanwezigen en het bruidspaar lachte zenuwachtig.

Al had Mike er even niet opgerekend dat Barbie tijdens de daadwerkelijke trouwgeloften heel lang zou wachten tot ze daadwerkelijk ja riep. Want dat hoort er natuurlijk bij. En omdat je het met Barbie nooit weet of het een grapje is, haalde iedereen toch opgelucht adem toen ze toch écht ja zei. Mike had daar niet zo lang voor nodig. ‘JA!’ klonk het volmondig. ( ‘Als-ie nee had gezegd, dan was hij eraan gegaan,’ lichtte Barbie later subtiel toe). De trouwambtenaar grijnsde.‘Kiss the bride man!’ Dat deed hij.

En Gucci? Die blafte op de gang vrolijk mee.

Maar nu niet meteen denken dat de zenuwen dan ook verdwenen waren. Zo schoven ze de ringen aan de verkeerde hand, de linkerhand that is. Al wist Barbie stiekem best dat het aan de rechterhand moest. ‘Rechts natuurlijk. De trekhand!’ Michael vond het niet erg. ‘Wij hebben de ring links erom ingeschoven. We zijn altijd tegen de draad in.’

Er was alleen nog een minuscuul probleempje. In het trouwboekje stond dat Barbie nog steeds Samantha de Jong heette en geen Samantha van der Plas. ‘Hun probleem,’ riep Barbie. ‘Zij gaan het maar aanpassen.’ In het dagelijks leven voorzag ze toch geen problemen. ‘Aan de telefoon zeg ik ook niet Samantha de Jong. Dan zeg ik: met wie spreek ik?’

‘Hoe voel je je nou?’ vroeg de ambtenaar aan Barbie. ‘Benauwd!’ was het goudeerlijke antwoord. ‘Ze zeggen toch altijd dat je leven voorbij is als je getrouwd bent?’ De rest van de gasten was niet bepaald benauwd dat het paar was getrouwd. ‘Ik was blij dat ze allebei hun jawoord hadden gegeven, ik kneep mijn handjes dicht. Het is allemaal goed gegaan,’ riep Barbie’s vader. Schoonzus Priscilla deelde het gevoel. ‘Ik was heel blij. Nu ken heel Nederland niets meer zeggen over ze. Ze zijn getrouwd.’

Daar had ze een punt mee.

En om dat te vieren lieten Mike en Barbie buiten het stadhuis de beruchte blauwe en roze duiven los. De drommen mensen stonden er overigens ook nog steeds. Geen wonder dat die duiven er als een gek vandoor vlogen. ‘Het was een groot gekkenhuis buiten!’ constateerde Mike. En dat was het. Vraag die blauwe duif maar.

Overigens voelde Barbie zich niet écht anders nu ze getrouwd was. ‘Wat verandert er als je getrouwd bent? Niets. Tot de dood je scheidt is het nu.’ Dat beaamde schoonzus Priscilla ook. ‘Er verandert niets hoor. Dan krijg je meer belasting toch? De meeste mensen trouwen ook vanwege die belasting.’ Natuurlijk had vriendin Yvonne een andere mening over het fenomeen trouwen. ‘Heb het een keer gedaan, maar nooit weer.’ En voor we het wisten trakteerde ze ons op pareltjes als ‘trouwen is rouwen ‘ en ‘trouwen is houden, want dan leg je aan de ketting.’

En Mike? Die had gewoon zin in een Baco. ‘Of drie.’ Maar goed dat ze dan naar de feestlocatie vertrokken voor een fijn drankje.

Volgende week

Al verloopt de rest van de bruiloft volgende week niet helemaal vlekkeloos voor Barbie. Zo verlaat ze zelfs in tranen vroegtijdig het feest. Oh jee …

© 2012, Danielle. All rights reserved.