Etiquette? Hoe hoort het eigenlijk?

1 comment

Column, Lifestyle | 07/12/2011

Jort Kelder maakt al een paar afleveringen furore met een programma over etiquette en in het kader van de feestdagen die er aankomen, verschijnen overal artikelen in de media over ‘hoe het eigenlijk heurt.’ En stiekem word ik er nu al moe van.

Nu niet meteen denken dat ik zo iemand ben die met de handen eet, de neus snuit in het tafellaken en mijn bezoek maar een koekje geeft bij de koffie. Ze krijgen trouwens toch amper koffie. Wijn kunnen mijn gasten krijgen. En bier. Of andere sterke drank. En dat is het precies waar het bij mij al misgaat.

Opvoeding

Ik hou niet van regels. Nooit gedaan ook. Laat staan de etiquette-regels. Mijn oma en mijn moeder hadden er dan ook een dagtaak aan om mij een beetje fatsoenlijk op te voeden. Vooral mijn oma – god hebbe d’r ziel – was gesteld op etiquette. Er werd aan tafel keurig gegeten, niet gesmakt en iedereen diende precies te weten hoe je met je bestek moest omgaan, uit welk glas je moest drinken en naar de wc gaan tijdens het eten, was uit den boze.  Maar eerlijk is eerlijk, de gasten kregen genoeg te eten en er werd drank in overvloed geschonken.

Ook mijn moeder zette deze tradities rustig voort. Tot ergernis van ondergetekende. ‘Maar bij heel veel andere kinderen hoeven ze helemaal niet met mes en vork te eten en ze mogen ook een kuiltje van jus maken in hun stamppot,’ probeerde ik vroeger er tegen in te brengen. Daar was mijn moeder niet van onder de indruk. ‘Zo gaat het bij ons niet.’ En daarmee was de kous af.

Best handig

Je hoort me overigens niet zeggen dat het kennen van bepaalde etiquette-regels niet nodig is. Het is soms handig om te weten dat je geen spijkerbroek moet aantrekken als de dresscode Black Tie is, je geen soep moet eten met een dessertlepel en als je ook nog weet hoe je netjes een zeetong kunt fileren, kom je al een heel eind. Dat hebben mijn oma en mijn moeder mij mooi toch ergens aan het verstand gekregen.

>> Er zijn dan ook genoeg mensen die zich ergeren aan het gebrek aan etiquette. Lees maar … 

Onnodige tips

Maar natuurlijk weten sommige mensen etiquette tot een ware kunst te verheffen. Zo heb je zelfs etiquettedeskundigen die ons haarfijn vertellen wat we niet en wat we wel mogen doen. Zo las ik onlangs in een krantenartikel dat we geen horloge mogen dragen tijdens een diner ( ‘Tijd is niet belangrijk’), je vooral niet mag zwaaien met mes en vork tijdens een diner en je onderwerpen als politiek, godsdienst en seks moet vermijden.

Lak aan regels

Dat is voor mij geen doen. Alleen al het gedoe om een horloge. Hoe verwachten mensen anders dat ik op tijd kom ( ik sta al niet bepaald bekend om mijn punctualiteit) en hoe weet ik anders hoe lang de kip al in de oven zit? Om maar even wat te noemen. En de etiquettedeskundigen hebben nog meer pech, want mijn favoriete gespreksonderwerpen tijdens een diner zijn juist politiek, religie en seks. Waarschijnlijk krijgen die deskundigen massaal een hartaanval als ze zien dat ik ook nog met mes – en ook vork, maar liever mes – zwaai om mijn argumenten kracht bij te zetten.

Ik zou waarschijnlijk meteen als voorbeeld gesteld worden hoe-het-niet-moet. Maar daar interesseert mij – hoe onbeleefd – geen moer. Regels zijn er om gebroken te worden en uiteindelijk is er maar een ding belangrijk; hebben mijn gasten het aan tafel gezellig. En dan mogen ze van mij gewoon horloges dragen, met hun mes en vork zwaaien en het over politiek en seks hebben.  Gedragen we ons niet zoals het hoort, maar dan hebben we ‘t tenminste wel leuk.

 

© 2011 – 2014, Danielle. All rights reserved.

One Response to “Etiquette? Hoe hoort het eigenlijk?”

  1. Janny zegt:

    Oh hedenmien tied Daan, ik lig in een deuk , meisje ik zwaaide wat met mijn mes toen ik jong was tijdens een overhit gesprek onder het eten. En idd tot ergenis van je oma hahaha

    liefs je mes zwaaiende tante . :D

Leave a Reply