Het Blok 2011: Aflevering 12 – De laatste dagen

Wat een ellende hebben de stellen van Het Blok meegemaakt. En ja, ze zijn er vrijwillig in gegaan, maar zwaar was het wel. Krijn en Suzannen bliezen voortijdig de aftocht en ze werden opgevolgd door Martin en Jessica. Zij moeten alsnog de strijd aan met Kim en John, Thom en Wim en Astrid en Stefan. Want wie heeft het meest winstgevende appartement? Dat zien we volgende week. Deze week moeten nog de laatste klusjes afgerond worden …

Dat leverde een behoorlijk slaapverwekkende aflevering op. Voor ons kijkers dan, niet voor de klussers. Wat hadden die veel te doen. Ken je het spreekwoord ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst?’ Dat ging ook op voor de meeste stellen. Tom verwoordde het maar goed. ‘Het is een hel.’ Al had Stefan er meer vertrouwen in. ‘Nog een paar dingetjes en dan is het klaar,’ riep hij op de vrijdag voor de oplevering. Want op deze vrijdag mocht iedereen vrij nemen om overdag te klussen. Behalve Kim dan, maar die had in d’r eentje de dag van tevoren er al een potje van gemaakt.

Van enige collegialiteit was nu helemaal geen sprake meer. Jessica zat met de handen in het haar omdat de stukadoor had afgezegd. Ten einde raad vroeg ze maar een Stefan en Astrid of zij hun stukadoor ‘even mocht lenen.’ Terwijl Stefan nog even twijfelde, was Astrid bikkelhard. ‘Nee,’ was het antwoord. ‘Zo zit het leven in eens in elkaar, heel anders dan voor Het Blok,’ verzuchtte Jessica.

Gelukkig kon iedereen het nog opbrengen om aardig te doen tegen hun makelaars die ook nog eens langs kwamen. En zoals het hoort bij makelaars, riep de één na de ander ‘dat ze er alle vertrouwen in hadden.’ Al drukte de vrouwelijke makelaar van Kim en John het wel op het hart dat ‘het belangrijk was dat alles schoon lekker fris was.’ Kim en John knikten maar een beetje onhandig. De makelaar van Martin en Jessica was helemaal lief, want zij regelde nog en passant even twee stukadoors op zaterdagochtend. Dat zou natuurlijk iedereen een ‘topmakelaar’ vinden.

Intussen liep de stress bij Wim en Thom behoorlijk hoog op. Geen wonder, want zij moesten nog een complete badkamer installeren en afmaken. Geen kattenpis. Een beetje vervelend als je je dan moet bezig houden met het afdichten van brandwerende gaten. Of iets in die richting. Het kon Thom in ieder geval niet meer schelen. ‘Dit is een of ander knutselwerkje. Dit doet helemaal niets. Voor hetzelfde geld staan we een zelf gefabriceerd poppenhuisje te maken.’ Wim probeerde Thom nog wat op te peppen, maar dat hielp niet. Wat hem op een ‘het helpt toch niets, ik krijg er jeuk van!’ Nee, Thom kreeg echt jeuk van die kapjes. ‘Bekijk het maar met die kutkapjes!’

Ook bij Martin en Jessica liep het niet gesmeerd. Binnensmonds mopperde Martin in de badkamer op Jessica. Dat werd niet gewaardeerd. ‘Hou op met mij af te zeiken!’ Daar was volgens hem niets van waar. ‘Ik zeik niemand af, ik maak een grapje!’ Dat zorgde voor nog meer ergernis. ‘Ik ben die grapjes een beetje zat!’ Daar was Martin op zijn beurt niet van onder de indruk. ‘Zo interpreteer jij het.’ Het was een mooi hapsnap moment. ‘Het is dat ik hem beter ken, anders was ik op hem afgeknapt,’ zei Jessica later ietwat fel.

Gelukkig kregen ze een klein duwtje in de rug van een orkestje dat op straat voor Het Blok stond te spelen. Dat was Jessica’s dochter die met behulp van een paar muzikanten een zelfgeschreven lied zong. De songtekst was – nou ja – treffend. ‘What you did is a work of art. Let me say out loud, i’m very proud.’ De Amsterdammers bleven er zelfs voor stil staan op straat. Jessica was helemaal verguld. ‘Ik zal dit nooit meer vergeten. Helemaal super. In een keer een glimlach op mijn gezicht.’ En ook Martin kon het waarderen, al ging hij daarmee meteen door met werken. Tot ontsteltenis van Jessica. ‘En jij gaat gewoon door!’

En terwijl iedereen dingen aan het afmaken was, verfden Kim en John nog maar eens slaapkamer. Gewoon omdat ze tijd zat hadden. Dat konden Wim en Thom niet zeggen. Wim ging tot diep in de nacht door. ‘Kan je straks beter niet gaan slapen?’ vroeg Thom bezorgd. Maar Wim dreunde vakkundig de duizenden dingen die nog moesten gebeuren op. Thom haalde zijn schouders op. ‘We liggen mooi op schema.’ ‘Welk schema?’ vroeg Wim verbaasd. ‘Als je geen schema maakt, dan lig je altijd op schema,’ was het antwoord. En met deze woorden stapten ze toch maar in bed.

De volgende ochtend waren Jessica en Martin al vroeg aan het wachten op de stukadoor. Alleen kwam die op tijd. Jessica probeerde de moed erin te houden. Al hoopte Martin dat-ie toch zou komen. ‘Als ik het zelf moet smeren, wordt het lastig.’ Bij Kim en John en Stefan en Astrid waren dan wel weer klusjesmannen aan het werk.

Ook werd er in de badkamer van Thom en Wim zwijgend doorgewerkt. Maar er was een reden voor deze grafstemming, want zowel de tegelzetter als de stukadoor had zich ziek gemeld. Thom was er depressief van. ‘Ik heb pas twee keer gejankt vandaag, du dat viel best mee.’ En daarna begon hij weer ouderwets te klagen. ‘Wat een dom werk dat tegelzetten.’ Hij pakte dan ook iedere gelegenheid aan om het appartement te ontvluchten.

Bij Martin en Jessica ging het inmiddels een stuk beter. Daar waren nu de stukadoors gearriveerd. Wim zette zijn trots opzij en besloot aan het stel te vragen of hij de stukadoors mocht vragen of hij hen ook ‘kon lenen.’ And lo and behold, dat mocht. ‘Stukadoors uitlenen aan de onderburen is prima. Wij zijn niet als de bovenburen. Zij spelen tactisch en wij spelen dom,’lachte Jessica. De schat.

Maar daarmee waren de problemen nog niet verholpen, want na een blik op de badkamer van Thom en Wim besloten de Oost-Europese stukadoors dat ze pas maandag tijd hadden. Wim probeerde ze nog te verleiden met dubbel zoveel geld, maar ook daar hadden de mannen weinig trek in. Dat vonden de mannen niet leuk en ze ontstaken in een tirade tegen Oost-Europese stukadoors. ‘En wij maar denken dat die mensen uit Oost-Europa van die hongerige kindjes thuis hadden.’ Wim haalde uiteindelijk maar zijn schouders op. ‘Zij willen ook aan de prak om 5 uur.’

En wat doe je dan als je Thom en Wim heet. Dan ga je eten en borrelen. En verzuchten hoe zwaar het allemaal wel niet is. Want van hun vechtlust en arrogantie in het begin van Het Blok was niets meer over. ‘Ik had gedacht dat we de laatste week vleugels zouden krijgen. Dat klopt, vleugels van lood zijn het.’ Nadat de mannen hadden geconstateerd dat niemand een ‘reddingsboei’ naar ze toe zou gooien, herhaalde Thom maar weer zijn mantra. ‘Wat een hel.’

Om de boel nog wat op te fleuren en wat olie op het spreekwoordelijke vuur te gooien, deelde presentator Erik van ’t Hoff precies 24 uur voor de deadline schoonmaakmiddelen uit. Dat kwam hem in ieder appartement op hetzelfde grapje te staan. ‘Als je niets te doen hebt, mag je komen helpen.’ Want bijna iedereen wist dat ze de hele nacht moesten doorwerken. Al besefte iedereen dat dit het laatste nachtje was in Het Blok. Thom en Wim realiseerden zich dat ze het niet gingen redden. ‘Het is te weinig. We doen wat we kunnen.’

De volgende ochtend hadden ze dan ook de moed opgezeten. Tijdens het ontbijt in het café vlogen ze elkaar voor de laatste keer in Het Blok in de haren. Dit maal over de schoonmaak. ‘Je doet gewoon wat ik zeg met dat poetsen en klaar. Dan luister ik weer aar jou,’ riep Thom. Wim was niet onder de indruk. ‘Ik ga niet op mijn knieën zitten op mijn vloer.’ Thom werd nu echt chagrijnig. ‘Doe normaal, je hebt gisteren de hele tijd op je knieën gezeten in de badkamer.’

Ook Jessica was vroeg uit de veren en hield zich bezig met ingewikkelde stekkers. Dat gold ook voor Stefan die met verwarde haren en wallen onder de ogen nog probeerde de laatste klusjes af te ronden. En Kim en John? Die waren alles aan het poetsen zodat alles weer ‘lekker fris en schoon werd.’ Dat gold ook voor Astrid die Stefan op de hielen zat met haar gevreesde poetsdoek en stofzuiger. Jessica werd overigens helemaal gek van dat stofzuigergeluid van de bovenburen. ‘Ik hoor Astrid alweer met die stofzuiger. Al weken is ze daar mee bezig, straks vliegt dat ding nu ook in de fik.’

Thom en Wim probeerden ook maar een poging te wagen met het schoonmaken. Want die badkamer moest later toch afgemaakt worden door de mannen van Theo. Wim was niet blij. ‘Wat een gepriegel met een lampje. Terwijl ik nog andere dingen te doen heb. Koop toch eens een keer goede lampjes Thom!’ Maar goed dat hij Kim dan niet zeg, want die was ontzettend blij met het eindresultaat. ‘Ons appartement is zo cool!’ Ze wilde er zelfs wel in wonen. ‘Als het nu in Tilburg had gestaan.’

Maar de stress nam meteen af toen alle stellen tot hun verbazing zagen dat veel familie, vrienden en bekenden zich voor Het Blok op straat verzamelden. Wim besloot maar een flesje champagne te openen en dat over de massa uit te gieten. ‘Ik ben heel trots op ons.’ En dat gold ook voor Thom. ‘We houden meer dan ooit van elkaar en dat is het mooiste wat Het Blok ons gebracht heeft.’ Astrid en Stefan vielen elkaar ook in de armen, net als Martin en Jessica. Dat zagen we niet bij Kim en John. Maar misschien kwam dat wel omdat zij zo verrekt positief waren. ‘We hebben echte ups gehad en echte downs gehad, maar het was vooral leuk.’

>> Bekijk hier de appartementen van de stellen

Met een grote smile op hun gezichten verlieten de stellen om precies 18.00 op zondag Het Blok. Eindelijk geen geklus meer, een normaal bed en zoals Thom het formuleerde: ‘Een leven zonder stress.’ Maar natuurlijk was Theo ook aanwezig. Erik van ’t Hoff drukte de stellen nog even met de neus op de feiten. ‘Morgen gaat Theo alle appartementen af, controleert hij de punten op jullie lijsten en dan laat ik jullie de consequenties nog weten.’

Dat leek de stellen weinig meer te kunnen deren. Nu is het alleen nog afwachten welk appartement de meeste meerwaarde heeft gecreëerd. En dat bepalen de kopers. Dat zien we volgende week. Tot dan.

© 2011, Danielle. All rights reserved.