De voorloper van SATC: The Group – Mary McCarthy

In 1963 veroorzaakte The Group van Mary McCarthy een ware sensatie in de boekenwereld. Want schreef in die tijd maar eens een boek over acht jonge vrouwen in de jaren dertig die kampten met problemen als seksualiteit, echtscheiding, carrière of zoiets als borstvoeding. Critici vroegen zich destijds af of het wel tot literatuur gerekend mocht worden, maar dat is intussen geen discussie meer. ‘The Group’ is nu een klassieker. En terecht.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik The Group tot deze zomer nog niet gelezen had. Ooit zag ik wel de verfilming van The Group op een of ander filmkanaal waar je alleen maar naar kijkt als je ziek, zwak en misselijk op de bank ligt. Bijzonder onder de indruk was ik dan ook niet. Van de film dan. Het boek is van een geheel andere orde.

Maar daar kwam ik pas achter toen er een nieuwe editie van The Group in de boekhandel lag. Het had best een kek voorkantje en het bleek ook nog  dat het voorwoord geschreven was door Candace Bushnell. En dat is weer de schrijfster van boeken als Sex and the City en The Carrie Diaries. Maar dat voorwoord kan je stiekem gerust overslaan, want tijdens het eerste voorwoord komt schrijfster Mar McCarthy al lekker op dreef.

Het begint met het huwelijk van Kay die na haar afstuderen van het prestigieuze Vassar College in het huwelijk treedt met Harald in een bescheiden kerkelijke inzegening.  En natuurlijk zijn de andere zeven vrouwen, met wie ze samen op Vassar College The Group vormde, aanwezig. Zo hebben we daar de hooghartige Lakey, de rijke Pokey, Helena, Libby, Priss, Dottie en Polly.

Vanaf die dag worden alle acht alumni een paar jaar gevolgd. Met uitzondering van Lakey die door een verblijf in Europa pas aan het eind van het boek weer opduikt. De anderen kampen met problemen als een carrière. Of liever gezegd het gebrek daaraan. Want ook in de jaren dertig werd van de meeste vrouwen nog verwacht dat ze achter het aanrecht stonden. Maakt niet uit of je aan Vassar was afgestudeerd.

Het thema seksualiteit was al even beladen. En zo komen we alles te weten over de voorbehoedsmiddelen in de jaren dertig. Best leerzaam. Net als het thema borstvoeding. Zo wordt Priss door haar vooruitstrevende echtgenoot die ook kinderarts is, gedwongen tot borstvoeding. Ook best bijzonder in een tijd waarin flessenvoeding de norm was.

>> Lees meer over The Group

Wanneer één van de groep, nee – ik verklap niet wie – gedwongen wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting, weet je als lezer precies waar de meeste vrouwen vroeger stonden. Nergens. Op een aantal na dan. Net als in begin jaren zestig toen dit boek uitkwam. Er is een reden dat Betty Draper The Group in Mad Men telkens herleest. Overduidelijk voelde dit personage zich net zo in een hoek gedreven als een aantal andere vrouwen in The Group.

Maar nu niet meteen denken dat Mary McCarthy een somber boek heeft geschreven. Integendeel, het is scherp, slim en bijzonder grappig opgetekend. Geen wonder dat op de achterflap van het boek bekende schrijvers als Hilary Mantel en Sarah Waters alleen maar lovende woorden over hebben voor dit boek. Candace Bushnell durfde ooit zo ver te gaan door te zeggen dat Sex and The City nooit had bestaan zonder The Group.

>> Lees hier een recensie van The Group

En gelijk heeft ze. We herkennen in de personages van The Group de voorlopers van Carrie, Samantha, Miranda en Charlotte. Al zijn de personages intellectueler, scherper en nog meer gevat. Geen wonder met een schrijfster als Mary MacCarthy die zelf ooit in de jaren dertig aan Vassar afstudeerde, een bekend schrijfster werd en bekend stond als Trotskist.

>> Lees meer over Mary McCarthy

Het was waarschijnlijk even wennen dat een Trotskist een boek kon schrijven waarin ‘vrouwenproblemen’ aan de orde werden gesteld. Maar dankzij mensen zoals McCarthy vinden we dat best normaal. De Betty Drapers van deze wereld waren haar dankbaar. En vrouwen zoals ik ook. Zelfs in de twintigste eeuw. Al hadden ze de verfilming mogen laten zitten.

© 2011, Danielle. All rights reserved.