aug 12, 2011

Posted by in Column | 6 Comments

Hoe het mysterie van mijn ‘verdwenen’ telefoon ‘opeens’ werd opgelost

Zo schrijf je een kritisch blogje over een ‘verdwenen’ telefoon en zo heb je ‘m binnen een paar uur weer terug. ‘Zouden ze het gelezen hebben?’ vroeg een vriendje nog. Dat zou best kunnen. Al heb ik niemand gezien van GLS en niets gehoord van Vodafone … Toch is dit best opvallend.

Want zoals ik al schreef in dat andere blog; er was tot vanochtend nog geen nieuws over mijn telefoon. Vodafone zei dat er een onderzoek was ingesteld bij GLS en dat ik vooral moest wachten op de resultaten. Dat geeft best een machteloos gevoel. Vooral omdat het nieuwe abonnement wél was ingegaan. Voel je je toch een béétje bekocht.

Precies de reden waarom ik een kritisch blogje de wereld in slingerde. Genoeg is genoeg. Het wachten had lang geduurd. Maar voor iedereen die ook met dit telecomleed te maken heeft? Schrijf het van je af. Helpt énorm. Niet alleen omdat de bedrijven het waarschijnlijk onder ogen krijgen, maar omdat je zelf niet meer rond loopt met een pakket frustatie waar je U tegen zegt.

En dus kon ik met een gerust hart – nou ja, zo gerust ook alweer niet – naar een afspraak bij de tandarts ( Voor de geïnteresseerden; dat viel overigens ook behoorlijk mee), maar niet voordat ik verhuisdozen zag voor de deur van nummer 34. Mijn buren én het adres waarvan GLS beweerde dat het daar was afgeleverd.

Maar daar woonde een Spaanse mevrouw die ik al héél lang niet in het complex had gesignaleerd. Maar toen ik buitenkwam, viel het kwartje. Er stond daar ook een verhuiswagen en die was bedoeld voor nummer34. Aarzelend pakte ik mijn fiets en twijfelde of ik toch weer terug naar boven moest. Want zou die meneer De Leeuw dan toch een nieuwe buurman zijn? Door tijdsgebrek besloot ik dat ik dan maar na die tandarts-afspraak een kijkje bij 34 moest nemen.

Dat deed ik een half uurtje later. De deur werd opengedaan door een onbekend manspersoon. ‘Jij bent zeker de buurvrouw. Ik heb iets voor je,’ en voor ik het wist liep hij naar achteren en keerde hij terug met een pakketje. ‘Ik heb nog aangebeld om te kijken of je er was,’zei hij verontschuldigend. ‘Maar je was niet thuis.’ Ik keek ‘m vol verbazing aan. ‘Dus jij bent De Leeuw?’ Hij knikte.

Opeens viel alles op zijn plaats. Daarom kenden mijn andere buren de naam De Leeuw niet, kon ik de naam nergens terug vinden op de bewonerslijst en stond de naam niet op een naambordje. De Spaanse mevrouw was vertrokken en deze buren waren ervoor in de plaats gekomen.

Achteraf best logisch. Eind goed, al goed. De Leeuw bleek geen inbreker, criminele klusjesman of toevallige voorbijganger te zijn. Het was gewoon mijn nieuwe buurman. ‘Maar je hebt nog geluk,’ begon hij nog. ‘Vanmiddag gaan we op vakantie.’ Ik slaakte een zucht van opluchting. Anders had ‘t nog langer geduurd.

Maar toch zijn er een paar dingen die ik nog steeds niet begrijp. Mijn buurman blijft onduidelijk waarom-ie niet eerder het pakketje heeft afgeleverd. En waarom stond bij Vodafone in het bestand dat bij nummer 36 het pakketje was afgeleverd? En waarom heeft GLS dat bij nummer 34 afgeleverd, zonder bij mij een briefje in de bus te doen dat het pakketje bij nummer 34 lag. Dan had ik ‘m meteen op kunnen halen en was er niets aan de hand geweest.

En ‘t had mij veel belkosten bespaard. ( Met dank aan boze telefoontjes naar Vodafone en GLS). En veel ruzie en frustratie. Maar aan de reacties die ik heb gekregen op onder meer Facebook, Twitter, dit blog en via de mail, schijnt dit ‘telecomleed’ helemaal niet ongewoon te zijn. De één na de ander klaagt over vreemde rekeningen, nummerbehoud dat niet werkt en leveringen die niet aankomen.

Best vreemd gezien de hoge bedragen die de telecombedrijven wel meteen in rekening brengen voor bellen, sms en internet. Zeker als je bedenkt dat we ons straks ook blauw gaan betalen aan data-verkeer. Het zou bepaald niet erg zijn als daar ook meer kritische stukken over geschreven worden. Maakt niet uit of het nu om een verdwenen telefoon gaat of een nummer dat maar niet behouden kan worden. En dan hebben we ‘t nog niet eens gehad over bedrijven als GLS die soms ook maar wat doen en daardoor onnodige chaos veroorzaken.

Volgende keer haal ik mijn telefoon gewoon op uit de winkel. En dat wordt geen vestiging van Vodafone.

En bedankt allen voor de reacties en steunbetuigingen!

© 2011, danielle. All rights reserved.

  1. Marcel says:

    Mischien had je de CSI team ook wel kunnen inschakelen, dan hadden ze de crime scene ff onderzocht :) Maar toch van dit gedoe heb ik ook vaak meegemaakt met een dvd film, die niet binnenkwam en dit probleempje was met de TNT, gelukkig nu niet meer.

    • Ja, dat was héél fijn geweest ;-)

      Je hoort het zo vaak met die vervoersbedrijven dat ze ook maar wat doen. Maakt niet uit of het nu om een DVD gaat om een telefoon, ze moeten ‘m gewoon afleveren bij de persoon die ‘m op dat adres heeft besteld. Is dat nu zo moeilijk? Maar fijn dat je nu die problemen niet meer hebt. Bespaart je een hoop frustratie!

  2. jantina says:

    Nou baal ik altijd enorm als ik iets besteld heb en niet thuis ben op het moment dat ze het komen brengen (mensen moeten wel eens werken…..) en dan kom jet huis en ligt er een briefje dat ze morgen wel weer komen (ja als ik weer moet werken…..) dan weet je dat je bij thuiskomst weer zo’n fraai briefje vindt met de mededeling dat je hem de volgende dag op kunt halen bij het postkantoor…… ja dan denk ik; GEEF HET FF BIJ DE BUREN AF!!! Scheelt mij 3 dagen wachten…..

    • Klopt! Moet alleen die bezorger niet vergeten om een briefje achter te laten dat ze het pakketje achter laten bij de buren. Anders kan je soms drie weken wachten in plaats van drie dagen ;-) Maar die pakketjes zijn en blijven een gedoe!

  3. sanne says:

    Ik heb een week of zes post afgeleverd bij mensen en de jongen die mij inwerkte zei dat ik beter de pakjes (kleine pakjes, de grotere doen de mensen in de bestelbusjes) niet bij de buren af kon geven. Zelf vond ik dat een beetje raar, maar naar zijn mening hadden sommigen slecht of geen contact met de buren en konden de buren op doe manier iets achterover drukken. Soms gaf ik wèl iets af bij de buren, maar dan liet ik altìjd een briefje achter bij de mensen waar het pakje niet door de brievenbus kon. Mischien is degene die het bij de buurman had afgeleverd dat vergeten? (Of he tis gewoon iemand die erg slordig werkt, dat kan ook).

    • Hi, daar zit ook inderdaad wat in. Zo had ik het nog niet bekeken. Want het kan natuurlijk ook – zoals in mijn geval – dat je de buren door verschillende omstandigheden niet eens kent.

      Maar misschien is die bezorger het inderdaad vergeten. Best raar, want normaal krijgt iedereen altijd zo’n briefje in de bus. Jij bent ‘t levende bewijs!

      Hoop voor die bezorger dat dit niet zijn werkwijze is, anders is-ie niet lang bezorger meer …

Leave a Reply