Het huwelijk van Prins Albert van Monaco en Charlene Wittstock

Volgens de geruchten had het maar een haar gescheeld of de bruiloft van Prins Albert van Monaco en Charlene Wittstock was niet door gegaan, maar gisteren zijn ze dan toch – voor de burgerlijke stand dan – getrouwd. Vanmiddag is de kerkelijke inzegening. En dan zien we eindelijk die trouwjurk van Armani. En ja, van dit huwelijk gaan we op Scriptgirl.nl weer live verslag doen.

En ja, daar gaan we dan. Met dank aan het live-verslag van het Duitse ZDF die al de héle middag bezig zijn met dat Koninklijk Huwelijk. En dat is leuk, want dan kan je de binnenkomst van de gasten volgen. Alle Monegasken zijn uitgenodigd en dat betekent dat je nogal wat beroemdheden aan je voorbij ziet trekken.

Want als je in Monaco woont ben je óf rijk óf beroemd. Of gewoon allebei.

Resultaat? Een hoop vrouwen die - waarschijnlijk voor deze gelegenheid – extra veel botox in hebben laten spuiten en eruit zien alsof ze twintig dagen niet hebben gegeten. Lachen lukt nét niet. Ook zwalken een hoop van die vrouwen ook wat op hun hoge hakken. Hun grote hoeden zijn en merkwaardig contrast. ‘Daar kan je een ei in bakken,’ merkte moederlief niet voor niets op.

Gelukkig zien de meeste mannen er wat minder érg uit. Met dank aan beroemdheden als Roberto Cavalli, Karl Lagerfeld, Giorgio Armani ( de ontwerper van de trouwjurk) en acteur Roger Moore. Overigens moeten de meeste gasten gewoon op het plein vóór het paleis zitten. De plaatsen binnen in het paleis zijn voorbestemd aan – nou ja- meer belangrijke gasten.

Denk vooral aan koninklijke gasten.

We zagen weer een hoop prinsen die nog steeds zonder koninkrijk zitten, een elegante Farah Dibah die ‘t nog steeds zonder sjah moet doen en allerlei vertegenwoordigers van koningshuizen die nog wél regeren. Keurig draafden ze één voor één op. Zo zagen we daar een stralende Mette-Marit ( ‘Die ziet eruit alsof je daar wel een borrel mee kunt drinken’), een prachtige prinses Mary van Denemarken ( ‘Die zuipt je er vast uit’) en een paar andere Deense prinsen die zichzelf buitengewoon leuk vonden.

We werden verpletterd door de schoonheid van de Marokkaanse koningin ( of wat ze daar ook maar hebben ) en zagen hoe prins Filip van België werd opgeleukt door de aanwezigheid van zijn vrouw Mathilde. Al was moederlief niet te spreken over haar hoed. ‘Die krulletjes toch. Die nichtjes van Prins William kwamen daar ook niet mee weg.’

Ach, gelukkig hadden we nog de arrogante zonen en dochter van prinses Stefanie ( ‘Wat tekenen die lijnen in haar gezicht. Een acrobaat doet haar gezicht niet goed’) en prinses Caroline. Gelukkig werd alles goed gemaakt door de schoonheid van Naomi Campbell. Zo’m mintgroene jurk en dan aan de arm van een Russische miljardair? Dat heeft Miss Campbell toch goed bekeken.

Al waren we stiekem toch ook een beetje trots op onze stralende Maxima die één en al warmte uitstraalde naast Willem-Alexander. Konden we van hem niet zeggen. ‘Wit is niet zijn kleur,’ oordeelde moederlief streng. En daar was zelfs vaders het mee eens.

En daarna, daarna begon de trouwplechtigheid.

En oh boy, met Charlene Wittstock hebben de Monegasken the next Grace Kelly in huis gehaald. Hier vlogen de superlatieven over de jurk in het rond. ‘Wat een eenvoud. Wat mooi,’ riep moederlief. Ik probeerde te onderhandelen met vaderlief of-ie Armani niet zover kon krijgen dat-ie ooit een trouwjurk voor mij ontwerpt.

Palief antwoordde wijselijk niet.

Maar wat was die jurk prachtig. Zelfs die Albert zag er redelijk uit. Best moeilijk als je 53 en kaal bent. Een licht glimlachje speelde om zijn mond. ‘Hij ziet er best relaxed uit,’ oordeelde vaders. ‘Die heeft het nu mooi voor elkaar.’ Dat vonden wij ook. Alleen die bruidskinderen met hun puntige hoedjes waren geen succes. ‘Die kinderen lijken wel chineesjes. Ze kunnen zo het rijstveld op,’ was ons oordeel.

Hard. Maar waar.

Feit is wel dat Charlene er zowaar mooier uitzag dan op eerder. Soms moet je blijkbaar even goed ruzie maken om de lucht te klaren. ‘Weet je het wel zeker?’ gilden we naar Charlene op het tv-scherm. Maar hé, die kon ons natuurlijk toch niet verstaan. Die Charlene keek ademloos toe hoe de één na de ander een leuk praatje deed achter de kansel. We hoorden zelfs Zuid-Afrikaans en een prachtige dochter van prinses Caroline voorbij komen.

En na een geloofsbelijdenis werden de twee in het echt verbonden, zoals dat zo mooi heet. Die Charlene liet een zacht ‘oui’ horen, gaf haar hand aan die – zoals mijn vader ‘t omschreef – ‘oude bok’ Albert en beloofde hem eeuwige trouw. En zowaar, na het uitwisselen van de ringen zagen we een brede glimlach op het gezicht van de kersverse prinses.

Blijkbaar houdt ze écht van die man. Best wel apart als diezelfde man weg kijkt, terwijl zij ‘ja’ zei.

Hij zocht zeker Naomi Campbell.

Maar ach, af en toe hielden ze warempel elkaars hand vast en glimlachte Charlene lief naar Albert. Maar daarachter wisten we natuurlijk dat ze het gewoon geflikt had. Miss Charlene heeft Albert onder de duim. En zo hoort het. Al zag die Albert er niet uit alsof-ie daar echt van onder de indruk was.

Maar dat terzijde.

Wel werd een blik operasterren tijdens de ceremonie open getrokken waar je U tegen zegt. In Monaco doen ze namelijk niet aan ‘t concept ‘crisis.’ En dan kan je ook makkelijk mensen als Andrea Bocelli inhuren. Overigens zong-ie een prachtige versie van ‘Ave Maria.’ Wij kregen warempel een brok in onze keel. Zelfs de beeldschone dochter van zus Caroline ( die zus van Albert dan) Charlotte Casiraghi kreeg last van waterige ogen.

Daar speelde de cameraman dankbaar op in.

De rest van de Monegasken zal zich niet veel anders hebben gevoeld, want het bruidspaar werd – toen ze eenmaal het paleis uit waren en de papieren hadden getekend – verwelkomd door een duizenden dolenthousiaste Monegasken die rozenblaadjes op hen wierpen. Die zaten nog steeds in Charlene’s jurk toen ze samen met haar kersverse echtgenoot in een hybride auto stape.

Ze moest namelijk nog even haar boeket in een kapel neer leggen. Precies zoals haar overleden schoonmoeder Grace Kelly in 1956 deed.

Eenmaal in de kapel werden ze welkom geheten door een zangduo waardoor wij een nog grotere brok in de keel kregen. En zowaar Charlene herself kreeg het te kwaad. We zagen een traantje. En nog één. Maar na de serenade moest de bruid toch echt haar boeket achterlaten in de kapel van de kerk Saint-Devote. Dat deed ze met stijl.

Applaus volgde. Opgeruimd staat netjes.

Wij zijn vooral erg fan van deze voormalig Olympisch zwemster.  Met de mooiste trouwjurk sinds jaren. En dan ook nog eens die verstokte Monegask van 53 onder de duim krijgen. We’re impressed. Of moeten we zeggen tegen deze Zuid-Afrikaanse Charlene; goed gedaan! Fijn dat ze toch niet naar Zuid-Afrika is vertrokken. Hier krijgen we nog een hoop plezier van de komende jaren.

© 2011, Danielle. All rights reserved.