Oh Oh Tirol: Aflevering 7 – ‘Ik ben er helemaal klaar mee’

De jongens en meisjes in Oh Oh Tirol hebben het niet makkelijk. Ze moeten verplicht zuipen, skiën, snowboarden en neuken in de wc’s van de plaatselijke après-skibar. Geen wonder dat ze nogal eens ruzie met elkaar hebben. Vooral Tijgertje en Matsoe liggen met elkaar in de clinch. En dan weet je dat het niet lang duurt voordat Matsoe’s beste vriend, Sterretje, zich ermee bemoeit. En nee, dat gaat niet goed.

Maar Oh Oh Tirol zou Oh Oh Tirol niet zijn als ze meteen niet even met een leuk stukkie over openingszinnen erin knalden. Daar wisten Matsoe en Sterretje wel raad mee. Geniet even mee van pareltjes als ‘zal ik met mijn waldhoorn tussen jouw Alpen gaan zitten’ of ‘je ene schaamlip is kerst, de andere schaamlip is Sinterklaas, kon ik even tussen de feestdagen door.’

Barbie is overigens nu nog aan het nadenken wat een waldhoorn is.

Geen wonder dat iedereen moeite had na de beruchte stapavond – denk neukpartijen in de wc- om wakker te worden. Vooral die smeerpoets van een Tony en Matsoe die blijkbaar niet eens de moeite doen om ’s nachts hun kont af te vegen. De remsporen zaten in de onderbroek. Sterretje was er o zo relaxed onder. ‘Elize noemt me dan een poepje.’ Dat vond Elize helemaal terecht. ‘ Ze zijn gewoon een beetje vies.’En dan te bedenken dat die viezeriken ook nog mee moesten doen aan de Oostenrijkse versie van Ter land ter Zee en in de Lucht: Jump and Freeze.

En dus moest er een slee gemaakt worden. In de vorm van een ooievaar. Geen idee waarom. Was niet bedacht door een of andere broedse kip, maar door Sniper. En dus sloegen ze aan het bouwen. Niet dat het echt goed ging. Joker wierp zich zelf op als opzichter. Niet dat hij iets deed. ‘Ik ben een opzichter. Net als bij de zonnebank, dat moet ook altijd strak op schema.’ Gelukkig maar dan dat zowel Sniper, Elize als Joker konden meezingen met de tune van Bob de Bouwer. Zou je denken dat ze ook wel een slee in elkaar konden timmeren.

En thank god voor wie Matsoe dan ook gebaard heeft, want die zorgde intussen voor een beetje lol in de toko, want die nam natuurlijk het concept van ‘een slee in elkaar timmeren’ niet zo serieus. Deed alsof hij zijn nagels ging knippen met een tang en spoot verf op zijn voet vanwege ‘voetschimmel.’ Je bent een viezerik of je bent het niet.

Wij lagen dubbel. Not. Maar ach, gelukkig was daar Sterretje die altijd weer Matsoe moet overtreffen en natuurlijk ook even zijn mannelijkheid moest bewijzen tegenover Sniper. Die was per slot van rekening al kampioen Slee Maken. Matsoe vond het allemaal errug vermakelijk. Jokertje ook. ‘Tony en Vin zitten elkaar graag dwars … Haantjesgedrag.’ Matsoe vond het uitermate grappig: ‘Tony moet altijd winnen, die moet altijd nog ff door.’ Maar Vincent alias Sniper wist nu ook wel waar-ie mee te maken had. En hij lachte er hartelijk om. Het is Tony maar.

Terecht.

Want die Tony heeft ernstig veel punten verloren sinds hij Tijgertje voor alles wat lelijk was, heeft uitgemaakt. Nee, die Tony? Die moeten we hier niet meer. Je maakt een vrouw niet af.  Ook al is het met woorden.

Niet dat Tijgertje een makkelijk ding is. Integendeel. Die heeft zich nu al bewezen tot de keiharde vrouwelijke variant van Sterretje. Want hoe lief Barbie ook nog een liedje zong voor Tijgertje in de ochtend (‘zing nog een liedje voor mij’), het bezorgde haar een pook. Van Tijgertje welteverstaan. ‘Zing ik een liedje voor jou, krijg ik dit!’ riep Barbie.

Dat was overigens ook het enige wat ze zei, want Barbie is altijd heur lieve zelf. Zolang je die twintig Flügels maar uit de buurt houdt.

Maar ach, Tijgertje was toch wakker. En wat is er dan leuker om half rechtop in bed een sigaret op te steken en te fulmineren tegen Sterretje die zo dom was de slaapkamer binnen te stappen. Hij had toch al aan dat geruzie moeten weten dat dit geen verstandig plan was. Als je teksten hoort als ‘Ik ben er helemaal klaar mee. Niet met de meiden, maar met bepaalde mannen. Ik kan niet tegen dit soort types?’ dan moet je maken dat je weg komt. Roos – die intussen aan het bed was komen zitten- probeerde nog enige nuance aan te brengen. ‘Iedere dag is wel iemand die wel wat met jou hep.’ Hielp niets.

Tijger riep iets onduidelijks over varkensbergen en dat ze niet te krijgen waren in Oostenrijk.  Dan hadden die Oostenrijkers waarschijnlijk hetzelfde probleem als ik, want ik versta niets van wat die Tijger met heur schorre keel roept.

Misschien had Sterretje daar ook last van, want tegen hem begon ze vanuit bed ook te blaffen. ‘Ik ben er helemaal klaar mee,’ herhaalde ze weer voor de honderdste keer. ‘Wat heb ik nou gedaan?’ vroeg Tony quasi- onschuldig. ‘Telkens als jij je eigen voor lul zet, dan help ik je,’ riep hij maar als laatste redmiddel.

Maar stiekem wist hij wel beter. ‘Zij zit daar als Ma Flodder met haar peuk in haar bed en ze begint meteen te zieken. Het leek The Exorcist wel. Schiet me dood, ik ben er klaar mee.’ En dat vertelde hij ook tegen Tijger. ‘Je weet waar je koffer staat, misschien moet je hem pakken.’ Tijger probeerde onaangedaan te blijven, maar dat mislukte hopeloos: ‘Mafkees, misschien moet ik dat doen ook.’

Ze had de hint begrepen. En niet zo’n beetje ook.

En Barbie en Bibi konden praten wat ze wilden, maar Tijger bleef gewoon achter in de villa terwijl de anderen naar de Jump ’n Freeze gingen. En aan de knutselwerkjes te zien kon een willekeurige Oostenrijker ook zo meedoen aan Ter Land, Ter Zee en in De Lucht. ‘Komen wij aan met dat knutselsleetje,’ gniffelde Joker.

Dan Sterretje en Matsoe. Die besloten met een snowboard naar beneden te gaan. Al had Matsoe er niet zoveel zin in. ‘Ik durf eigenlijk niet. Maar ik ben zo’n tyfuseikel die niet wil opgeven.’ Dat ging niet op voor Bibi en Elize die bij nader inzien toch niet mee gingen op de slee. De hoge schans was toch iets te … hoog. En het water was te … dichtbij. En te koud. ‘Maar ik doe dit niet alleen voor mijn eigen veiligheid, maar ook voor het publiek,’ probeerde Bibi nog. En dus mocht Barbie voorin plaats nemen. Vond Matsoe best logisch: ‘Barbie is leip, dus die moet het ook gewoon doen.’ En ze deed het. De heldin.

Dat gold ook voor Sterretje en Matsoe, want die gleden mooi wel van de berg af. Ook al scheten ze zeven oceanen vol. ‘Maar ik dacht; ik doe een Free Willy. En daar zag ik Joey die een Surfin’ USA deed en als een kiezelsteentje over het water ging,’ riep Sterretje.  Ja, lieve mensen, note this; Sterretje zegt altijd dat hij alles kan, maar wordt áltijd overtroffen door Matsoe. Al bleef Matsoe er zelf letterlijk als figuurlijk koel onder: ‘Ik ben blij dat ik het heb gedaan. Anders was ik een watje geweest in heel Nederland. Maar het was zo koud!’

Nou, dan hadden de andere mensen op de slee het even koud, want Barbie en Roos plonsden toch echt in het water toen ze de hoge schans raakten met dat ‘kutsleetje.’ Al waren Joker en Vincent sportief genoeg om er ook bij in te plonzen. Niet dat dit hielp. ‘Ik raakte in shock. Ik doe dit echt nooit meer,’ gilde Barbie daarna.

Dan had ze nog niet de echte shock ontdekt, want na het koude water kwam de echte koude douche. En die kwam in de mededeling van Tijger in De Tiroler dat mevrouw toch echt naar huis ging. Helemaal in tranen gilde ze weer ‘dat ze er helemaal klaar mee was.’ Barbie liet de waterlanders rijkelijk stromen. Ook Joker liet later iets van begrip blijken: ‘Als het niet goed gaat, kan je beter naar huis gaan. Maar het is wel zielig eigenlijk.’

Dat konden we van de anderen niet zeggen. Die waren ronduit hypocriet. Blaatten wat over ‘dat ze niet goed in de groep lag’ en ‘dat het zo lastig was voor Barbie, want die raakte toch haar vriendin kwijt.’ Blablabla. Alleen Sniper was eerlijk. ‘Ik ben wel blij, maar aan de andere kant hebben wij haar ook wel een beetje weggepest. Het is een dubbel gevoel.’ Bibi hield het meer op een ‘wisselwerking.’

Geen wonder dat Tijger alleen innig afscheid nam van Barbie. De rest stond een beetje knullig buiten de villa naar haar te staren. ‘Dag’ riepen ze nog. Een hand geven? Dat niet. ‘Bedankt in ieder geval. Veel plezier,’ riep Tijger nog in haar onvolprezen tijgerprint-jas. Niemand kwam naar haar toe. ‘Niet zo snel,’riep Matsoe nog. ‘Wil je een knuffel dan,’ vroeg Tijger dan ook licht sarcastisch. ‘Dat ook weer niet!’

En op dat moment kregen wij echt last van plaatsvervangende schaamte. Dat je iemand beticht van onbeleefd gedrag kan, maar dat je je vervolgens schuldig maakt aan precies hetzelfde gedrag is om te huilen.

Maar ach, het leven gaat door en dus raakt Sniper volgende keer volledig de weg kwijt in de kroeg, hebben ze last van nieuwe gasten in het huis en is Barbie iets van plan in de slaapkamer van Tony.

>> Lees hier alles over Oh Oh Tirol

© 2011, danielle. All rights reserved.