Echte Meisjes in de Jungle: Aflevering 4 – Stemmingmakerij

Zet nooit een aantal vrouwen bij elkaar in een huis of in een jungle. Wie dat niet gelooft moet maar eens kijken naar Echte Meisjes in de Jungle. Daar vliegen de meisjes elkaar letterlijk en figuurlijk in de haren. En nee, deze week wordt het er niet veel beter op …

Maar voor even was de sfeer bij de Sranang Sweeties goed te noemen. Met dank aan een gewonnen geldopdracht. De meiden wisten stiekem wel waarom ze nu wel de opdracht konden winnen. ‘Apart dat als Amanda weg is, we meteen weer scoren,’ merkte Adinda terloops op. Daar sloot  Lesley zich bij aan: ‘We zijn weer een team en we hebben gewonnen zonder Amanda. Dat is ook wel leuk.’

En bedankt Amanda.

‘Wat een ellende!’
Maar eenmaal terug in het primitieve kamp was het natuurlijk weer grote ellende. Vooral het diner bleek een hellegang. ‘We moesten gewoon uit blik eten. Het was net hondenvoer. Ik heb dit nog nooit meegemaakt,’ griezelde Britt. Ook Lesley vond het maar niets: ‘Het was echt goor.’ Maar natuurlijk vond Michella dit weer het ergst: ‘Ik vreet het gewoon niet. Ik krijg het gewoon niet weg.’ Britt trouwens ook niet. Die miste haar McDonald’s: ‘Ik begin echt honger te lijden. Ik heb zin in frikadellen. En McDonald’s.’ Daar werd Michella helemaal gek van: ‘Het wordt steeds moeilijker en dan hoor je: Ik wou dat ik nu bij McDonald’s was.’

Gelukkig konden ze er allemaal nog om lachen door in koor Michella’s stopzin te herhalen: ‘Wat een ellende!‘

Jaëlle wordt boos
Maar in het luxekamp was het ook niet pais en vree, want Jaëlle ergerde zich aan teamgenoten die haar te vroeg wakker maakten. Daar maakte Nadia korte metten mee: ‘Zij is echt een zeikerd. Wij zijn allemaal wakker, op Jaëlle na. Zij vindt dat wij rekening met haar moeten houden.’ Maar aan Nadia’s lach te zien, deden ze dat natuurlijk niet. ‘Nadat ze van iedereen een veeg uit de pan had gekregen is ze met laken en al weggegaan,’glimlachte Nadia vals.

Maar schuldgevoel of niet, Anna ging toch op zoek naar haar. En daar lag ze. Tegen een boom, tussen de stenen. ‘Ik heb meer slaap nodig dan anderen. Ik ben gewoon heel moe!’ riep Jaëlle die een nachtrust van half tien ’s avonds tot half acht ’s ochtends blijkbaar bizar kort vindt. Pauline maakte zich nergens druk om. ‘Ik ga ze niet alle drie zoeken, ik ga douchen. Ik irriteer me de hele tijd aan dat ‘sttt’ van Jaëlle.’ Maar stiekem vond ze het behoorlijk grappig. ‘Waar zijn ze? Jaëlle zou ze toch niet verzopen hebben?’ riep ze hard.

Helaas.

Gehandicapte vleermuizen
In het primitieve kamp hadden ze pas echt reden om te klagen. Zo waren de meiden zo dom geweest om ’s nachts olielampen aan te laten. Midden in de jungle. De Einsteins. Dat had vooral een impact op Michella die door een gaatje in haar hangmat ’s nachts de boel angstvallig in de gaten hield. ‘Ik heb vannacht geen oog dicht gedaan door al die beestjes. Ook Britt werk wakker. Van ‘gehandicapte vleermuizen’ nog wel. Maar ook Lesley was niet gecharmeerd van de jungle. ‘Overal waren beesten. Het was een hel.’

Michella was er dan ook van overtuigd dat ze was gestoken door een beest. ‘Is dit nou een moedervlek of een teek?’ ‘Een moedervlek,’ riep Britt snel. Maar dat haalde natuurlijk niets uit. ‘Er steken haartjes uit!’ gilde Michella weer. Moedervlekken met haren, je moet er maar opkomen. Gaf wel aan hoe paranoïde Michella werd. Maar het mens had zich dan ook amper voorbereid. ‘Ik had dit niet verwacht. Ik dacht dat gewoon een paradijsje was en je gaat wat leuke opdrachtjes uitvoeren. Wat kan een mens dit onderschatten. Ik heb dit nog nooit meegemaakt.’

En dat zegt iemand die in de bak heeft gezeten.

Stemmingmakerij
En luxekamp of niet, bij de Brokopondo Babes daalde de stemming ook onder het nulpunt. Met dank de mededeling van Quintis Ristie dat er nu iemand weggestemd kon worden. Amanda was immers eerder weg gegaan en dat betekende dat er ook iemand bij de Babes moest vertrekken. En toch stemden de meiden in met het voorstel en schreven een naam van de persoon die weg gestemd moest worden op een krijtbordje. Dat was moeilijker dan gedacht. Want wie wil je weg stemmen? ‘Stem je op een leuk iemand of stem je strategisch?’ riep Pauline dan ook terecht.

Dat bleek nog een aardige omschrijving, want wat daarop volgde was niets meert of minder dan stemmingmakerij. Vooral bij Imke sloeg de stress toe. Het kind begon te trillen en te beven. Vooral omdat ze vreesde dat het ging tussen haar en Anna. ‘Onze humor wordt niet zo begrepen.’ Maar ook dat bleek niet helemaal eerlijk te zijn, want tot verbijstering van Nadir stemde Imke op haar. ‘Waarom heb je op mij gestemd. Ik ben toch geen naar mens? Ook Anna snapte er niets van: ‘ Waarom stem je dan weer op Nadia?’ Daar had Ymke haar redenen voor. ‘Nadia is misschien haar Gouden Kooi-vaardigheden wel nooit verleerd.’

Aha.

Anna’s stem ging naar Jaëlle. Maar die maakte de verwarring compleet door haar bordje om te draaien waar toch echt overduidelijk Anna op stond. ‘Ik stem op Nadia,’ zei die Jaëlle opeens. Iedereen keek haar stomverbaasd aan. ‘Er staat Anna, maar ik wil nu op Nadia stemmen,’ probeerde Jaëlle nog, maar Quintis Ristie bleek onverbiddelijk. De naam op het bordje was bepalend. Jaëlle keek alsof ze ieder moment in huilen uit kon barsten. Nadia vond het allemaal wel vermakelijk: ‘Vooral omdat ze tegen me zei dat ze mij er zeker niet uit zou stemmen.’

De rest van de meiden wisten natuurlijk hoe het spelletje was gespeeld. Ymke en Jaëlle hadden beide afgesproken om op Anna te stemmen, maar nadat Ymke op Nadia stemde, probeerde Jaëlle zich razendsnel aan te passen. Niet dat het hielp, want Anna, Pauline en Nadia hadden al lang afgesproken om op Jaëlle te stemmen. ‘We hadden al het één en ander een beetje besproken,’ gaf Pauline dan ook. Jaëlle was hevig teleurgesteld. ‘Ik denk dat Anna, Nadia en Pauline geen logeeradres meer hebben in Brussel,’ riep Ymke. Jaëlle droop intussen verdrietig af: ‘Ik denk dat het een integratieprobleem was.’

Nee lieverd, je bent gewoon een zeurdoos. En daar kregen de vrouwen genoeg van. Net als in Benelux Next Top Model.

Maar intussen zat Ymke ook mooi met een probleem. En dat probleem heette een valse Nadia en haar boze teamgenoten. Terug in het kamp werd Ymke dan blootgesteld aan een kruisverhoor door Ymke. ‘Waarom heb je op mij gestemd?’ vroeg Nadia dreigend. Ymke draaide er wat om heen. ‘Ik stem op iemand waarbij ik me niet zo op mijn gemak voel. ‘Dus je voelt je niet op je gemak bij mij?’ vervolgde Nadia nog dreigender. ‘Ik moest een keuze maken. Ik haat je echt niet,’ probeerde Ymke nog. Dat hielp niets. Ymke lag uit de groep. Dat was wel duidelijk.

De Sranang Sweeties zagen inmiddels dat Jaëlle ontbrak bij de volgende opdracht. Lesley was verbaasd over de keuze. ‘ik had Jaëlle er nooit uitgestemd. Zij is sportief.’ Daar was Michella het helemaal mee eens: ‘Ze hadden een overheersend type er uit moeten halen.’

Vissen voor je leven
Maar een deelneemster minder scheelde natuurlijk weer voor de Sranang Sweeties. Zeker nu weer gestreden moest worden om een verblijf in het luxe kamp plus een schoonheidsbehandeling te winnen. En reken maar dat de Sranang Sweeties erop gebrand waren om dat verblijf te winnen. ‘Het is een hel in het primitieve kamp.’ Alleen jammer dat ze wat minder goed waren in vissen.

Want dat was nu de opdracht: In korte tijd zoveel mogelijk visjes bij elkaar zien te krijgen. Dat ging bij de Sranang Sweeties meteen al mis. Al schreeuwend gingen ze het water in. ‘Kunnen jullie even meedoen. Dit is toch echt een wedstrijd,’ gilde Lesley. Dat was natuurlijk gericht tegen de dovemansoren van Michella. Die wilde maar één ding; een peuk opsteken. ‘Ik heb nog nooit zoiets gedaan. Godverdomme!’ Britt was er ook niet over te spreken: ‘Het ging echt heel slecht. We begonnen als een chaoot.’

Bij de Brokopondo Babes ging het er rustiger aan toe. Maar niet minder gemeen. Ymke was in eerste instantie nog optimistisch: ‘We hadden eigenlijk Jaëllle niet nodig, want zij was ongesteld. En dat is niet handig met piranha’s.’ Maar de andere drie meiden hadden Ymke ook niet nodig. ‘Ymke is nogal lomp. Als zij met die grote voeten erin komt lopen zwemmen alle vissen weg.’

En dus moest Ymke wachten op het strand. ‘Die drie konden heel goed hun eigen net hanteren. En ik had een eigen personal project. Ik kreeg de edele taak om de vissen naar de emmer te brengen.’ Volgens Nadia was er niets aan de hand. ‘Je kreeg misschien de indruk dat zij ons loopmeisje was, maar dat kwam niet omdat ze op mij had gestemd.’ Dat kwam namelijk omdat zij een worker aan had met zakken waar ze de vis naar de emmer kon vervoeren. Anna wist wel beter.’Ik dacht later wel: ‘hebben wij haar nu lullig behandeld?’ Maar maakt niet uit. Iedereen heeft zo zijn rol.’

Bij de Sranang Sweeties was het nog steeds chaos. ‘Eigenlijk gooiden we gewoon het net erin,’ riep Lesley. Michella had al helemaal geen idee hoe je een vis moest vangen. Al deed Britt nog wel haar best. Tot Michella’s ergernis. ‘Ik weet niet wat Britt wilde doen. Haaien vangen?’ Britt vond het gedrag van Michella maar niets: ‘Michella had last van de vinger, maar was wel heel hard aan het schreeuwen, Daar word ik altijd een beetje bang van. ‘

Wij ook.

Het viel de Brokopondo Babes ook op dat de Sranang Sweeties met elkaar overhoop lagen. ‘Het viel me zo op dat Lesley en Michella met elkaar aan het kibbelen waren. Misschien lag het niet alleen aan Amanda,’ grijnsde ze. Maar het viel haar ook dat Michella al rokend bij de steeds vollere emmer zat van de Brokopondo Babes. Het enige wat ze overigens deed was roken.

Hoeveel sloffen sigaretten zou die Michella trouwens hebben meegenomen.

Maar de uitkomst bleek vrij duidelijk, de Brokopondo Babes wonnen glansrijk. De Sweeties mochten weer nar het primitieve kamp. En dat vonden ze even niet zo sweet. ‘Als Quintis zegt dat je naar het primitieve kamp moet, dan is het erger als ze zeggen dat de Mckroketten op zijn bij de Macdonald,’ vond Britt. En dan was de gevangen vis dan ook hun avondmaal. De meiden huiverden zichtbaar ’s avonds. ‘Wat zeggen we dan? Wat een ellende,’ verzuchtte Britt. Michella keek trots toe. ‘Britt, je leert het al.’

De verveling slaat toe
De babes kregen een schoonheidsbehandeling in de jungle. Dat vond iedereen leuk behalve Ymke; ‘Ik kreeg daar de zenuwen van. Bij het woord scrubje gaan mijn haren recht overeind staan. Ik voelde een laagje op mijn gezicht dat er niet thuis hoorde. Ik werd helemaal gek.’

Ondanks het verlies van de viswedstrijd zaten de Sranang Sweeties niet bij de pakken neer. ‘Ga maar eens zo zitten in dat tentje. Dus we zorgen dat hun verliezen. Leggen hun ook maar met zijn vieren in een hangmat, dan weten zij ook wat het is. Want ik weet een ding zeker; Lesley en ik gaan elkaar nooit afvallen. Het is daar allemaal haat en nijd bij die babes,’ orakelde Michella op haar eigen onnavolgbare wijze. En voor het gemak vergat ze even te vertellen dat de Brokopondo Babes al twee keer eerder in het primitieve kamp hadden overnacht.

De verveling sloeg inmiddels toe in beide kampen. Anna ging maar op zoek naar een aapje.’ Ik wil heel graag een aapje en dat hij dan op mijn rug zit en met mij mee gaat.’ Eh, iemand heeft hier teveel Pipi Langkous gekeken op tv. Maar ach, ze rende hard weg toen ze vermoedde dat ze een grote aap zag. Al wist ze nog wel een oplossing om een klein aapje te vinden. Mevrouw ging slingeren aan een liaan. ‘Ik dacht dat als ik me nu een beetje ga inleven in die aapjes en ze zien mij slingeren dan denken ze vast dat ik ook een aapje ben. Ik weeg natuurlijk ook maar dertig kilo.’

Dit is niet dom meer, dit is gewoon knettergek.

Dan liever Britt die voor de miljoenste keer haar nagels lakte. ‘Ik verveel me zo dood dat ik mijn nagels nog een keer ga lakken. Adinda, mag ik jouw nagels ook lakken?’ De andere meisjes kwamen in de oorlogsstemming door een paar strepen op hun wangen te zetten. Want de volgende geldopdracht moest natuurlijk wel worden gewonnen. Een yell moest ook nog even worden bedacht. ‘au au, au, we lusten de Brokopondo Babes rauw,’ riep Adinda.

Maar dat vond Michella natuurlijk niets. En ze stak nog maar eens een sigaret op.

Golddiggers
Het was dan ook verbazend dat ze niet rookte tijdens de geldopdracht. Maar met goud zoeken in een modderpoel heb je natuurlijk ook beide handen nodig. En het rookt zo onprettig met modder in je gezicht. Britt sprong als eerste de poel in en vond een goudklompje. En een tweede. Maar die liet ze vallen. ‘De sukkel,’ merkte Lesley honend op. Michella deed intussen waar ze heel goed in is: schreeuwen. En hard ook.

Want de Brokopondo Babes groeven en groeven, maar dat leverde niets op. Ymke was weer de gebeten hond. ‘Ik vond Ymke bloedirritant, ze luisterde niet naar de aanwijzingen van Anna,’ klaagde Nadia weer eens. Ymke ergerde zich weer aan Anna: ‘Noem me geen lieverd, ik heet Ymke!’ Ymke vond dan ook dat Anna haar mond moest houden. ‘Anna had dit ook nog nooit gedaan en wist in feite niet waar ze het over had.’

De verhoudingen werden er niet veel beter op nadat beide groepen vijf minuten de tijd kregen om samen maar goud te zoeken in de modderpoel. Zo duwde Britt Pauline keihard weg. ‘Als ik in een opdracht zit, gaat mijn verstand gewoon op nul.’ Oh, wist niet dat ze verstand had.

Pauline daarentegen liet iedereen even schrikken: ‘Ik heb een stuk!’ Dat had ze natuurlijk niet. ‘Ik vond het leuk om ze even te pesten. Om ze even in de broek te laten schijten.’ Ook Michella en Anna lagen met elkaar in de clinch. ‘Anna, dat lelijke stuk stront, begon zich ermee te bemoeien.’ Want Michella deed natuurlijk niets en zat al rokend met een voet in het water. Eh, als dat zelfs mensen van het andere team opvalt, dan weet je dat Michella een luie donder is waar je U tegen zegt.

Niet dat ze zich echt hoefde in te spannen, want Britt’s klompje bleek het enige en echte stukje goud te zijn. ‘Au au, wee lusten jullie rauw,’ riepen de meisjes de eerder afgekeurde leus van Adinda. Al viel het wel op dat Adinda’s T-shirt wel heel schoon was. ‘Ze is niet zo goed voor het team,’ merkte Britt op.

Al vergat iedereen dat even tijdens een potje modderworstelen. Ook presentator Quintis Ristie moest eraan geloven. Michella stak nog een sigaret op en zo verdween iedereen weer in de jungle. Met modder en al. Benieuwd wie straks weer het eerste begint met moddergooien. Figuurlijk dan.

Volgende week
Maar eerst worden ze volgende week getest op hun kennis van Suriname, maken de meisjes een loodzware jungletocht en overwinnen sommige meisjes hun grootste angst. Tot dan.

>> Lees hier meer over Echte Meisjes in de Jungle

© 2011, danielle. All rights reserved.