Oh Oh Tirol: Aflevering 3 – ‘Ik weet niet of ik er ooit nog wel bij ga horen’

Het was een dolle boel vorige week in Oh Oh Tirol. Nieuwkomer Tatjana zette de boel op stelten en dat kon Matsoe Matsoe bepaald niet waarderen. Volgens Sniper ‘escaleerde dat zo uit de hand’ dat Matsoe een bierglas naar Tatjana gooide. En die was daar – op z’n zachtst gezegd – niet blij mee. Zou het ooit nog goed komen tussen die twee?

En we knalden er meteen lekker in met een quote van Barbie: ‘het irritantst van jongens vind ik dat ze vinden dat vrouwen altijd alles moeten doen.’ Bleek het begin te zijn van een man/vrouw – discussie.

Altijd verheffend.

Sterretje was weer z’n lekker vrouwonvriendelijke zelf:’Vrouwen hebben één ding mee en dat is dat ze alles tegen hebben.’ En ‘t moest ‘m ook nog even van ‘t hart dat wij het zwakke geslacht waren. Sniper vond vrouwen dan wel eens vervelend en ‘met zichzelf bezig’ en Bibi ratelde dat jongens geen manieren hadden. Oh, en ze laten remsporen achter in de wc. Dat U dat even weet. Maar deze hele man/vrouw discussie werd in een korte zin mooi samengevat door Matsoe: ‘Meisjes zijn hartstikke leuk.’

Met één uitzondering op de regel: Tatjana. Maar dat zei hij natuurlijk nog niet. En daar had hij zo z’n eigen redenen voor.

Gelukkig bleek na de ruzie tussen Matsoe en Tijgertje dat de volgende ochtend de rust weer terug was gekeerd. Zelfs Matsoe en Sterrertje verkeerden nog heerlijk in dromenland. Al was Barbie als eerste wakker. Maar ja, als ik zo’n roze outfit aan had, zouden mijn ogen ook vanzelf open knallen.

Maar als U nu denkt dat alles vergeven en vergeten is, dan heeft U het mooi mis. Barbie schudde toch echt Tijgertje wakker om te vragen wat er nu precies de avond van tevoren was gebeurd. In eerste instantie hoorden we niets anders dan slaapdronken gebrabbel van Tijgertje die weinig trek had in wakker worden. Laat staan in het na vertellen van de ruzie.
Maar je kunt van Barbie zeggen wat je wilt: het kind is vasthoudend. Mevrouw Zuurstok gaat niet eerder weg dan dat ze het verhaal heeft gehoord. ‘Want dat was ze al lang vergeten.’ Al wist Barbie nog wel wat ze had gegeten. Nou mooi, da’s dan een hele opluchting.

‘Kanker, kanker, kankerpoot gooide zo kankerbier over me heen,’ verwoordde Tatjana de ruzie op haar eigen eloquente manier. Wat ze daarna zei, konden wij met alle wil van deze wereld niet verstaan. Had iets te maken met dat ze niet haar ogen open kon houden. Lees; het kind was nog dronken.

Dat kon zelfs Barbie zien.

En dan zit er maar één ding op: Een peuk.’Moet ik even een aansteker voor je pakken,’ vroeg Barbie dan ook behulpzaam. Want hoe dronken Tatjana ook nog is, het ‘peukjesritueel’ moet ‘s ochtends zo vroeg mogelijk beginnen. ‘Die ogen gaan niet open zonder sigaret,’ lichtte Tijgertje toe. En dus stak ze d’r maar weer eentje op. Goddank kwam er dit keer geen gasfles aan te pas.

En omdat Barbie niet zoveel te horen kreeg, ging ze maar eens bij een slapende Matsoe verhaal halen. Die was ook- heel gek- niet spraakzaam. ‘Vertel het maar tegen mama Barbie!’ probeerde Mevrouw Zuurstok nog. Het mocht niet baten, Matsoe snurkte gewoon door. Dat gold ook voor Jokertje die ook weigerde zijn ogen open te doen, maar nog de tegenwoordigheid van geest had om te praten. Jokertje vond ‘t allemaal wel vermakelijk, zo’n ruzie. ‘Kicken!’

Eenmaal wakker, aan de ontbijttafel, spraken de Hagenezen er nog eens over na. Nou ja, allemaal? Tatjana was in geen velden of wegen te bekennen. Die had zich ergens in een hoekje terug getrokken. Reden? Ze voelde zich buitengesloten. En dus stak ze nog maar eens peukje op. ‘Ik weet niet of ik ooit bij de groep ga horen.’ En in dat kader reageerde ze ook niet op het gegil van de andere meiden. ‘TATJANA, ETEN!’

Maar Matsoe zou Matsoe niet zijn als hij zich niet een beetje schuldig voelde. En dus ging de man maar even naast Tatjana zitten. ‘Ik wil je even mijn excuses aan bieden omdat ik niet tot tien kon tellen.’ Want Matsoe houdt niet van ruzie. ‘Ik heb geen zin in gezeik, krijg ik hoofdpijn van!’ En dus wilde hij er niet écht over praten met Tatjana. ‘Ik heb geen zin om oude koeien uit de sloot te halen.’ En daar ging – verbazend genoeg- Tatjana in mee. ‘Zand erover.’

Ze vertoonde zich zowaar weer aan de ontbijttafel. Maar daar waren de problemen nog niet mee opgelost, want niet alleen Joey bleek zich aan Tijgertje te ergeren. De hele groep stoorde zich aan haar -ehm – nogal extreme gedrag. En dat ontaardde in een gesprek of Tatjana nog wel met de andere Hagenezen in de zandbak mocht spelen.

Sterretje nam nu maar eens het woord om te vertellen hoe irritant Tijgertje wel niet was. ‘Ik weet heus wel dat ik geen lieverdje ben,’ verdedigde Tatjana zich nog. De opgetrokken wenkbrauwen van Roos verraden dat dit het understatement van het jaar was. ‘Je hebt niet een keer gezegd: ‘Goh, leuk dat ik met jullie mee mag doen,’ merkte The Little Princess dan ook vilein op.

Ook Sniper, die eerst nog best gecharmeerd was van dat wilde tijgertje, vond ‘dat ze zich moest aanpassen aan de groep.’ En dat verwoordde hij nog netjes. ‘Mijn mening over Tatjana verschilt sneller dan het stoplicht, want dat meisje is gewoon één wispelturige baggerzooi.’

‘Ik wil graag met jullie door,’ probeerde Tatjana nog. Maar aan de gezichten te zien had ze het al lang verknald. ‘Ik denk gewoon niet dat het goed komt,’ riep Roos. Al leken Jokertje en Barbie minder problemen te hebben met Tijgertje. Beide hadden ze geen zin in ‘kutgesprekken, want het is vakantie.’

Conclusie van het gesprek door Tatjana? ‘Ik ga mijn best doen, maar het moet wel een beetje van twee kanten komen.’ Matsoe was er überhaupt klaar mee. ‘Ik ben nu klaar met het geouwehoer. Ik doe nu … Punt! En ik praat er niet meer over.’

Wij noemen dat struisvogelpolitiek.

En daarna konden ze doen waar ze voor gekomen waren: Sneeuwpret! En terwijl de dames hun skistok vooral gebruikten om de skileraar in zijn kont te porren, maakten de mannen kennis met de blonde lerares Emma. ‘Ik weet niet of je gepraat hebt met Emma, maar Emma valt op vrouwen,’ oordeelde Sniper. Sterretje was iets milder in zijn oordeel: ‘Ze zal zeker wel een trucje kunnen.’

Daarmee doelde hij niet op haar snowboardtalenten.

Barbie had het intussen druk met vallen en het versieren van skileraar Marco. ‘Het is een vent en hij heeft een lul. Dus Barbie versiert hem,’ vertelde Elize maar even. ‘Marco, save me!’ grapte Roos. Barbie kon er zelf om lachen: ‘Hij zal wel denken, wat zijn dit voor mongolen uit den Haag.’

Mooi, dat denken wij al een jaar.

Zeker nadat de Hagenezen werd gevraagd wat après-ski betekende. Dat wist Sterretje ons wel te vertellen. Maar hee, die is daar dan ook bijzonder goed in. ‘Dat betekent gewoon lekker veel drinken,’ vond Barbie. ‘Zuipen, zuipen, zuipen. Tot je niet meer kan lopen. Dan pak je een sleetje en rol je zo naar huis. Perfect toch?’ voegde Jokertje toe. Bibi is nog tot op de dag van vandaag aan het nadenken wat après ook alweer betekent.

Gelukkig mochten de meiden nog iets anders doen waar ze niet goed in zijn: skiën. Al skieden ze wel hun eerste bergje af. ‘Ging best goed. Al lijk ik nog wel een beetje een Bambi op het ijs,’ lachte Elize. De rest blonk uit in vallen. En dan wordt remmen ‘met zestig kilometer’ moeilijk. Vooral Tatjana. ‘Ze is zo het programma uitgeskied,’ gierden de andere meiden. ‘Zit ik hier in Oostenrijk straks. Dood,’ griezelde Tatjana.

Dan maar hopen dat ze beter zijn in … werken. Want ze moesten gaan werken voor après-ski bar De Tiroler. Als proppers welteverstaan. Dat houdt in dat je mensen de toko binnen moet lullen. En laten onze Hagenezen daar nu net heel goed in zijn. En dat lullen? Daarvoor kregen ze Hummers, flyers, Flügels en nog meer Flügels ter beschikking. Al dronken ze die vooral zelf op. Maar dat terzijde, want de jongens waren wel lekker flyers aan het uitdelen. Mag ook wel als je 600 man moet gaan enthousiasmeren om naar die toko te komen.

De meiden konden het nog even rustig aan doen en gingen thuis maar heerlijk koken. Lees: er werd patat in de oven gesmeten en de groente raakte aangebrand. En dan beweerde Roos ook nog dat ze een opleiding voor koks had gedaan. Hopelijk voor haar komt ze nooit Gordon Ramsay tegen. Maar hoe vies het eten ook was, er werd nog wel gebeden voor het eten door de dames. Die gebeden werden op dusdanige wijze verkracht dat we hopen ook voor hen dat ze nooit André Rouvoet tegen het christelijke lijf lopen.

De jongens waren zich – in de naam van werk – klem aan het zuipen. ‘En ik had me nog voorgenomen om vandaag niet meer te zuipen,’ riep Matsoe. As if. ‘Want bier is goed voor een droge mond. En zo is het een beetje verder gegaan.’ U kunt begrijpen hoeveel zin die jongens dan ook hadden in ‘t maken van een groepsfoto de volgende ochtend. De meiden daarentegen stonden al drie uur voor de spiegel. ‘Lekker make-uppie, lekker haartjes stylen!’

En goed scheren, want de mensen poseerden in hun bikini én zwembroek. ‘Ik heb geen stijve tepels of minipiemeltjes gezien,’ giebelde Roos. Maar Tony duwde natuurlijk wel zijn piemel tegen Elize aan. ‘Ik wil niet meer naast Tony staan,’ schreeuwde ze. Bibi had er geen goed woord voor over:’Tony doet altijd achterlijk. Bleh.’

Gelukkig kon het leed verdronken worden met Flügels, ondanks ‘t credo ‘never get high on your own supply,’want dit maal was het de beurt aan de meiden om te flyeren voor Der Tiroler. En we moeten eerlijk toegeven, aan leeftijdsdiscriminatie deden de meiden niet, want ook aan ‘fossielen’ op straat werden flyers uitgedeeld. ‘Een fossiel is iemand die vergeten is in zijn kist te gaan liggen,’ grapte de immer bijdehante Sniper. De rest wist niet eens de inhoud van het woord te bedenken. ‘Ooit op school geleerd, denk ik,’ riep Barbie. Zullen we het dan maar op bejaarden houden?

De jongens mochten in de weer met een Ferrari. En nee, dat vonden ze niet erg. Zeker niet toen ze erin mochten rijden. Een probleempje: Hoe gingen die deuren ook alweer open? De meiden moesten juist op een Hummer zitten en wie flikkerde er vanaf met een doos Flügels? Elize. ‘Dat overkomt alleen mij. Of Barbie.’

Maar ondanks alle inspanningen bleek De Tiroler niet vol. De jongens en meiden keken benauwd naar die twintig mensen in die toko. Dat waren dus mooi geen 600 man. In de verste verte niet. En dus deed Barbie maar wat haar het beste leek: Flügels verkopen. Maar vooral aan zichzelf. ‘Ik was wel dronken.’ En dus viel ze in slaap. Op de bank in Der Tiroler. Altijd charmant. Tijgertje maakte haar van ellende maar wakker. En Barbie deed wat Barbie altijd doet als ze dronken is: Weglopen en schelden.

Dan wordt het nog leuk als ze de volgende keer in de villa de schrik van haar leven aantreft, meiden langskomen in de villa (Elize: ‘Fokking gedrochten!’) en doet Tijgertje haar best om zich aan te passen aan de groep. Tot dan!

>> Aflevering gemist? Kijk even hier

>> >> Lees hier alles over Oh Oh Cherso

Het duurde even voor de recap online stond. De aflevering stond nog niet online. Waarschijnlijk vanwege deze reden.

© 2011, danielle. All rights reserved.