Oh Oh Tirol: Aflevering 2 – ‘Ik ben er helemaal klaar mee!’

Vorige week was het weer zoals vanouds in Oh Oh Tirol. De mannen zopen weer dat een lieve lust was en de vrouwen roddelden weer net zoals in Oh Oh Cherso. Er was alleen één verschil. En dat verschil heette nieuwkomer Tatjana alias Tijgertje. Een -ehm- nogal opvallende verschijning die het wel héél goed met Sniper kon vinden. En dat vindt zijn vriendin Roos op z’n zachtst gezegd niet grappig.

Gelukkig dat ze zich eerst even konden bogen over het fenomeen ‘Oostenrijks eten.’ Volgens Matsoe was dat gewoon een broodje worst. De anderen hadden een iets andere associatie bij een worst. ‘Hij is groter dan die van Sniper,’ grapte Tony. Om vervolgens eens achter Matsoe te huppelen met die worst en ‘oh oh Roos’ te roepen.

Wij eten nooit meer worst.

Maar dat terzijde, want in Kirchberg hadden de Hagenezen wel wat anders aan hun hoofd. Met dank aan de dames die te vroeg aankwamen in de villa. En weet U nog, Roos zag door het raam dat Sniper met Tatjana in bed lag. Sniper voelde de bui al hangen en liep razendsnel naar Roos toe. ‘Geef me een kus.’

Dat deed ze natuurlijk niet.

‘Waarom zeg je mij niet gedag?’ riep Sniper niet begrijpend. ‘Ben je gek,’ antwoordde Roos die op ’t punt stond van ontploffen. De rest van de meiden sprak er schande van. Tatjana probeerde de boel nog te redden door te verklaren ‘dat hij er net een minuutje in lag.’

Daar trapten zelfs die meiden niet in.

Matsoe Matsoe vond het natuurlijk wel grappig. ‘Vond ’t wel kicken, hij had nooit verwacht dat ze vroeg zouden komen.’ Wat-ie wat minder grappig vond? Dat die meiden hem en Sterretje wakker maakten. ‘Jullie leggen zo lekker lepeltje-lepetje,’ gilden de meiden. Als dank liet één van de jongens een scheet. De meiden liepen gillend op een holletje weg.

De toon was weer gezet.

Vincent kon helaas de meiden niet wegpesten met een scheet en moest het één en ander uitleggen. De beste man beweerde dat hij die ochtend even in bed vijf minuten met Tatjana had gekletst. En hij had gelijk. Want uit de beelden bleek dat Jokertje naast Tijgertje had geslapen. Maar nee, dat was geen succes. Volgens Jokertje dan. ‘Het was gewoon vriendschappelijk. Zij is mijn type niet, ik ben haar type niet.’ Oh. Vreemd.

En dat moest Tatjana even bespreken met Sniper de volgende ochtend.

Ofzo. Een verdere uitleg werd niet meer gegeven.

Roos geloofde ’t in ieder geval. Het vertrouwen was al zo hersteld dat ze nota bene de –let op – Ugg van Sniper uit het zwembad viste. En op dat zwembad lag een ijslaag, lieve mensen. En nee, Vincent deed dat niet zelf, want hij ‘zo hoort het toch als een vrouw wat voor je doet.’ Want wat is het toch met Sniper dat die chickies alles voor hem doen?

Zelfs Tatjana en Barbie probeerden in hun bikini, ochtendjas en Uggs de Uggs van Vincent te redden, want god verhoede dat de koukleum weer koude voetjes zou krijgen. Al waren niet álle vrouwen het er mee eens. Elize en Bibi spraken d’r weer schande van. ‘Vincent is de man!’

Drie maal raden wie natuurlijk die Ugg hadden verstopt op het ijs? Daar hoef je geen paragnost voor te zijn om te weten dat dit Sterretje en Matsoe waren. Matsoe vond die schoenen nu eenmaal ‘wijvenschoenen.’ Hij snapte dan ook niet hoe Sniper ze gekregen had: ‘Volgens mij heeft hij die van Joling gekregen.’ Dat was niet helemaal ’t geval, want het was toch een kerstcadeau van Roos. Niet dat Matsoe daar van onder de indruk was: ‘Hij moest juist blij dat hij ze kwijt is.’

Maar ach, gelukkig kon al het leed nog wel verzopen worden in de après-ski. Vooral Barbie en Tijgertje gingen lekker tekeer. Bruine Barbie en Witte Barbie, wat een bal. Barbie zong d’r al van: Shotje hier, shotje daar, maak Barbie maar lekker klaar.
Ofzoiets.

Ze hadden het wel erg naar hun zin met elkaar. ‘Barbie is gewoon een lekker wijf,’ vond Tatjana. En dat konden ze meteen even demonstreren aan een paal op het podium. En dat was – mind you- nadat de professionele paaldansact al was geweest. Tot genoegen van de jongens overigens. De rest van de meiden wat minder.

Maar hun mond viel pas echt open tijdens de act van Tatjana en Barbie. Bibi was ongenadig: ‘ze maken er een hoeren-programma van.’ Nee Bibi, je méént het! Elize deed ook nog een duit in het zakje: ‘Tatjana danste alsof het haar beroep was. Zeker toen ze geld kreeg.’ U leest het goed, Tatjana kreeg geld tussen haar decolleté gestopt. En ze vond het nog leuk ook. Barbie zag het probleem ook niet: ‘Ik vind hoer een groot woord, het was gewoon voor de gein.’ Ook Tatjana verstond dit onder ‘gewoon lol hebben.’

Dat vond Tony niet. En haar grootste anti-fan Matsoe Matsoe al helemaal niet, want één ding werd duidelijk; Matsoe mocht Tatjana niet. ‘Ze had beter mee kunnen gaan met de New Kids. Dat zijn ook acteurs. ‘

Verbazingwekkend genoeg had Barbie de volgende ochtend geen kater, Tijgertje wel. En die had maar één ding nodig: een peuk. Het enige dat er aan ontbrak was een aansteker. En dus schreeuwde ze –heel logisch als je Tijgertje heet- het hele huis wakker. Schaamteloos banjerde ze iedere kamer binnen. En nee, daar stelde niet iedereen prijs op. ‘Donderstraal op,’ kreeg ze van haar grootste fan Matsoe te horen.

Bij gebrek aan een aansteker zocht we maar haar toevlucht tot iets wat op een spuitbus leek. De rest was intussen flink tijgertje-moe. ‘Ze kan geen vijf minuten d’r bek niet houden. Af en toe komt ze m’n strot uit,’ klaagde Matsoe Matsoe.
Gelukkig had Tijgertje Barbie nog en samen dronken ze zichzelf gezellig moed in voor het skiën en snowboarden. Was misschien wel nodig ook want volgens Tony was hij de enige. ‘De rest hep nog nooit een berg gezien.’Al leek skiën voor Sniper geen optie: ‘skiën is voor pussies.’

Aha.

De meiden zagen het überhaupt niet zitten. ‘Die kleding is niet charmant, het is best wel lomp,’ mopperde Bibi. ‘Ik voel me net Miss Teletubbie,’ vulde Barbie aan. ‘Oh, we komen straks tien tinten lichter terug en ik maar denken dat je bruin werd op wintersport,’ maakte Bibi het af. Elize knikte heftig mee.

Misschien de volgende keer toch maar iedereen naar de Bahamas sturen?

Maar chagrijnig, lam of niet, de Hagenezen zagen onderaan de berg een flitsende skiër naar hun toe sjezen. Dat was de heerlijk gladde skileraar Marco die alleen de meiden mee nam voor een ski-lesje. De jongens moesten het maar uitzoeken. Tot ergernis van Jokertje. ‘Die Marco is een bloedzuiger. Kwam zo af van die berg … Had zijn bek moeten breken. Met die pleurisbak van ‘m.’

Was misschien niet eens zo slecht geweest voor Barbie en Tatjana die te dronken waren om nog rechtop te staan. Tatjana viel al snel op en Barbie volgde niet veel later. ‘Mijn nagel is gebroken. Of mijn been. Een van de twee.’ We kregen ’t idee dat ze liever haar been brak dan die nagel. ‘Dit is tyfusskiën,’ voegde ze er maar meteen even aan toe.

Dat vonden Elize en Bibi ook, want ook zij gingen natuurlijk onderuit. ‘Ik vind dit niet leuk!’ miepte ze. Ook Elize was er ‘helemaal klaar mee.’ Ondanks de charmante skileraar ‘met z’n pleurisbek’ hadden ze genoeg van de sneeuw. En niet zo’n beetje ook.

Dan hadden de mannen het beter voor elkaar, want als ze toch niet hoefden te boarden konden ze net zo goed de après-ski in duiken. Dat deden ze met volle overgave. Tony liet ook in Tirol een meissie slagroom van zijn buik lebberen, hij tongde nog wat met iemand anders en de anderen dronken er gewoon lekker op los.

Dat konden we niet zeggen van de sfeer in de villa na dat après-ski feest, want de aanwezigheid van Tatjana werkte op Matsoe Matsoe als een rode lap een stier. ‘Maar ik blijf wel mezelf,’ riep-ie tegen Tatjana ( Geen idee was de aanleiding was), gooide zijn glas leeg in haar gezicht en probeerde haar daarna de thuisbar uit te duwen. ‘Het escaleerde uit de hand,’ wist Sniper ons op zijn geweldig diepzinnige en vooral intellectuele wijze
te vertellen.

Dat wordt nog wat tussen Matsoe en Tijgertje volgende week. En dat moeten ze ook nog werken in een après-ski bar. Zelfs wij willen ons daardoor moed indrinken. Proost en tot volgende week.

© 2011, danielle. All rights reserved.