Echte Meisjes in de Jungle: Aflevering 1 – Het Avontuur Begint

D’r werd al lang over gesproken, maar eindelijk komt het op tv: Echte Meisjes in de Jungle. Daarin worden tien voormalige deelneemsters van verschillende reality-programma’s gedropt in de Surinaamse rimboe. Dat kan natuurlijk nooit goed gaan. En dat gaat het ook niet. Al redt de één zich beter dan de ander …

Het begin was veelbelovend met een fantastisch citaat van Anna: ‘Er zijn toch wel stopcontacten daar. Het is de jungle. Niet de rimboe ofzo.’ Eh, Anna. Dat is het wel. Ze kwamen er dan al snel achter dat ze daadwerkelijk iets moesten doen voor de geldprijs en een luxe slaapplaats. En met ‘ik heb gewoon een hekel aan de jungle. Het jeukt en je kunt er niets bestellen,’ kom je natuurlijk niet ver.

Kandidaten
En het begon allemaal zo mooi in een hotel in Hoofddorp waar de een na de andere deelneemsters zich verzamelden. Zo hadden we daar eerst de verwende Gooische meisjes uit de ‘Echte Gooische Meisjes.’ Daarna waren de voormalige deelneemsters van Benelux Next Top Model, Adinda en Yaëlle aan de beurt. Anna, de winnares van het eerste seizoen van Dames in de Dop, arriveerde daarna. Snel gevolgd door Michella, de winnaar van seizoen 2 van Dames in de Dop.

Gelukkig kwam Britt ook. En dat was de bijdehante doch niet zo intelligente deelnemer van Take me Out. Dan konden we meteen die andere ietwat rare deelnemer van Take me Out, Ymke, verwelkomen. Afgemaakt door de twee bitches uit De Gouden Kooi, Amanda en Nadia. Die elkaar toen -en ook nu- niet konden uitstaan.

Catfight Amanda en Nadia
‘Ik heb echt niets tegen haar te zeggen,’ riep Amanda. Nadia wist wel waarom Amanda ooit boos op haar was geworden. ‘Ik heb ooit gezegd dat haar borsten nep waren.’ En dan heb je in de wereld van de bi-atches meteen een catfight te pakken. Wat zeggen we, een neverending catfight. Wel een beetje jammer dat Amanda meteen de eerste nacht met Nadia een kamer moest delen. Amanda schopte meteen maar een hoop stennis bij de dame van de receptie die daar geen trek in had. Gelukkig bleek Anna bereid om te ruilen. Tot opluchting van Amanda die Anna om de hals vloog. Nadia vond het allemaal maar een beetje kinderachtig.

Gelukkig maar voor Nadia toen de volgende ochtend bleek dat Amanda haar paspoort vergeten was. En ondanks dat vriendlief gesommeerd werd om het paspoort te brengen, was hij te laat. Gevolg? Mevrouw Dramaqueen bleef achter op Schiphol.

‘De jungle is niet zo heftig’
De rest mocht wel lekker koers zetten richting Suriname. Inclusief designkleding, hoge hakken en nog grotere koffers. Ymke verwoordde misschien het nog wel ’t beste: ‘Ik verwacht niet dat de jungle zo heftig is. Ik denk dat jullie, de programmamakers, in een buitenwijk in Paramaribo zitten. En dat wij met een bootje over de rivier gaan.’

Anderen dachten daar wat iets minder licht over: ‘Ik ga makkelijke oorbellen mee nemen,’zei het blonde licht dat Anna heet. ‘Voor het geval je ergens blijft hangen.’ Ook Britt bleek reuze voorbereid. ‘ Ik heb een roze reisföhn meegenomen met minder watt. Die gaat niet zo snel kapot. Want wij kunnen makkelijk een monteur bellen, maar hun niet.’ Alleen Pauline was behoorlijk realistisch: ‘Ik gil al bij een muis. Ik denk dat het non-stop janken wordt.’

Britt was juist van niets en niemand bang. Zelfs niet van mensetende Bosjesmannen. Die had haar praatje al klaar als ze haar dreigde in een kookpot te stoppen. Ze had wat uitheems gewauwel uit haar hoofd geleerd wat – vrij vertaald – iets betekende als: ‘Van mij word je niet slimmer.’ Britt knikte vergenoegd. ‘Dan hou je ze zo tegen. Ik zal het ook even zeggen tegen die andere meiden, want die weten dat dus niet.’

Waar Britt geen antwoord op had? Dat was op de vraag of er nog bekende Surinamers waren. ‘Die zijn er volgens mij niet. Nelson Mandela?’ Ook Michella bleef het antwoord schuldig op die vraag. ‘Oprah Winfrey?’ probeerde ze nog. Gelukkig maar dat zij niet bang was voor Bosjesmannen, want van de rest van d’r algemene ontwikkeling moet ze het niet hebben.

Gedropt in de rimboe
Maar hé, dat hoeft ook niet als je met een helikopter gedropt wordt in de Surinaamse rimboe, want daar is toch helemaal niets of niemand. ‘Er is gewoon niets,’concludeerde Lesley. Pauline was meteen al de lolligste thuis in de rimboe: ‘Eerst een glaasje bubbels.’ Ehm ja, stiekem was dat nog niet zo’n slecht idee, gezien hun keuze voor de outfits die ze mee hadden mee genomen,

Voor deze meiden geen bergschoenen, workers of backpacks, maar jurkjes, hoge hakken en föhns. Anna zette het meteen op een gillen. ‘Een spin!’ En dood maken lukte ook al niet. ‘Ik maak ze in Nederland dood met mijn haarlak, maar die heb ik hier niet.’ En daarna beseften de meiden dat de wedstrijd echt serieus werd. ‘Toen die laatste helikoper weg ging, dacht ik daar gaat onze laatste uitweg,’ riep Britt. Ook Michella zag de bui hangen: ‘Ik denk dat ik binnen een week overspannen ben.’

Gelukkig kwam presentator Quintis Ristie in een bootje aangescheurd om de meiden te begeleiden en het één en ander uit te leggen. Ymke had zo haar eigen gedachten over Quintis: ‘Toen kwam dat Lassie-mannetje aan op het eiland. Hij heeft wel gevoelens, dus misschien moet ik hem maar niet het Lassie-mannetje noemen.’

Dat Lassie-mannetje had dan ook niet zo’n mooie mededeling voor de meiden: Ze moesten afscheid nemen van hun koffers en de meest noodzakelijke dingen overpakken in een rugzak. ‘Wat een ellende, wat een teringspel. Waar ben ik aan begonnen,’ verwoordde Michella maar even de gevoelens van de overige meisjes. Overigens waren die met z’n allen nog op Schiphol verantwoordelijk voor zeventig kilo aan overbaggage. En dus propte Anna haar roze bikini in de tas, gooide Ymke haar badminton-rackets erin en nam Britt chips en koek mee. ‘Dat is wel het belangrijkste.’

Samenstelling van de teams
Na het overpakken was het tijd voor de samenstelling van de teams. Per programma stonden de twee meisjes bij elkaar. Alleen Nadia stond in haar ééntje, want Amanda zat nog steeds ergens in een vliegtuig. Tot plezier van Nadia. Maar zij moest dan wel in haar eentje bedenken wat het antwoord was op de vraag wat de topsnelheid was van het snelste roofdier in de jungle, het jachtluipaard. Op een bordje moesten de meiden de snelheid noteren.

Britt gilde tegen Ymke dat ‘ze het honderd procent zeker wist. Ik heb dat op school geleerd.’ Ze zat veel te hoog. Dat gold ook voor Nadia die dacht dat zo’n dier wel 350 kilometer per uur kon rennen. ‘Dat vond ik wel heel dom. Dan kan je beter meteen naar huis gaan,’ zei Lesley smalend. Maar zij en Pauline gaven dan ook ’t correcte antwoord. En dat was 80 kilometer per uur. Ze gilden dat het een lieve lust was. ‘Wat hebben we eigenlijk gewonnen?’ vroeg Pauline opeens.

Daar wist Quintis wel antwoord op. ‘Jullie worden Team-Captains!’ ‘Dan zitten we niet bij elkaar,’ besefte Pauline opeens. ‘Ik wil geen teamcaptain zijn. Ik wil bij haar!’ Maar de presentator bleef onverbiddelijk en dus restte Lesley en Pauline niets anders dan de meiden te kiezen voor hun teams.

Pauline koos meteen Ymke. ‘Ik word nooit als eerste gekozen. Maar ik heb de indruk dat ik een verwachting heb gewekt die ik niet waar kan maken.’ Lesley koos Britt. Vond Britt helemaal terecht. ‘Ik doe aan waterpolo, ik ben heel sterk!’ Ook Michella werd gekozen door Lesley. ‘Ik weet niet waarom, maar het klikt. Zij is een aso en ik ben een kakker. Maar ik weet gewoon zeker dat ik met haar kan winnen.’ Daarom mocht de lange Adinda er nog bij. Want Yaëlle hoefde Michella niet: ‘Zij liegt en bedriegt.’ En omdat Pauline voor Nadia koos, kreeg Lesley later automatisch Amanda erbij.

En dus bestond het team van Lesley, de Srananang sweeties, uit Britt, Lesley, Adinda, Michella en Amanda die nog schitterde door afwezigheid. De Brokopondo Babes bestonden uit Pauline, Nadia, Ymke, Anna en Yaëlle. Al hadden de meeste meisjes nog wel moeilijkheden met de namen. ‘Doe het gewoon in het Nederlands,’ gilde Michella.

Slapen in de open lucht
Wat wel in het Nederlands ging? De strijd om de slaapaccommodaties. Die waren verdeeld tussen een primitief gedeelte in de open lucht met hangmatten of een luxe kamp met bedden, een kok en een toilet.

De eerste opdracht? Verzamel zo veel mogelijk kokosmelk. Met andere woorden; de meiden moesten kokosnoten stuk slaan. Dat ging vooral Michaëla goed af. ‘Zij hakte met dat mes! Ik weet niet wat voor agressie die in zich heeft, maar ze ging tekeer,’ sprak teamcaptain Lesley tevreden. Britt vond het allemaal maar heel logisch. ‘Michella heeft wel eens in de gevangenis gezeten, dus die weet wel hoe ze moet slaan.’Niet helemaal waar, want Michaëla was toch voorzichtig: ‘Ik was bang voor die harde groene kokosnoot. Met dat mes. Want ja, wat als ik in al mijn enthousiasme iemand neersteek?’ Maar een GI Jane voelde ze zich wel.

Het zal dan ook niemand verbazen dat het team van Lesley won en richting luxekamp vertrok. Tot opluchting van de meisjes. ‘Ik was wel blij dat ik nog wat luxe had,’ riep Lesley. Dat gold niet voor vriendin Pauline en consorten die verschrikt om zich heen keken in een donker kampement. ‘Hier kunnen zo beesten in lopen. Ik vind het doodeng. Ik vind het zo erg,’ piepte Pauline. Ze herpakte zich snel: ‘Sorry, moet nog heel erg wennen.’ En dat gold ook voor de rest van de meisjes.

De sfeer was de volgende zelfs zo goed dat de badminton rackets van Ymke werden gepakt en er maar een lekker potje op het strand werd gespeeld. Nee, dan waren ze in het luxe kamp meer aan het klagen. Zo werd Lesley op een toilet gebeten door iets in haar achterwerk en sloeg Michella ’s nachts aan het hyperventileren.

Amanda arriveert
Niet handig, want de volgende dag moesten de meisjes toch echt geld verdienen. Om zich op de opdracht voor te bereiden, moesten de meiden eerst leren om vuur te maken. En terwijl het vuur oplaaide, arriveerde Amanda in een boot. Niet tot ergernis van Nadia, maar van Michaëla. ‘Ze denkt dat ze Lady Gaga is. Met die zonnebril.’ Nadia dacht er het hare van: ‘We waren bezig met vuur maken en daar kwam onze koningin.’

‘Kan iemand me helpen?’ schreeuwde Amanda dan ook meteen in de boot terwijl ze haar grote koffer er uit probeerde te tillen. ‘Dat ding is zo zwaar,’ zei ze alsof ze daar zelf totaal niet verantwoordelijk voor was. Daarna wachten een nog onaangenamere verrassing in de vorm van een mededeling van Quintis dat ook zij maar een deel van haar spullen in vijf minuten kon overpakken in de rugtas. Amanda raakte acuut in de stress. ‘Ik ben zoveel dingen vergeten. Dat is wel heel vervelend.’

Michella vond het pas vervelend dat Amanda vanaf nu bij hen in het team zat. ‘Amanda denkt dat ze Beatrix is, ik trap haar van de troon af.’ Dat had Amanda nog niet helemaal door toen ze puffend, kreunden en steunend met haar rugzak voor een pauze naar het kampement liep. ‘Ik had verwacht dat jullie zouden zeggen: Amanda, wat goed dat je hier bent. Hier heb je een cocktail.’

En of ze nu een grapje maakte of niet, de rest van de meiden keek haar vernietigend aan.

‘Kip, ik ga je pakken!’
Dan viel het maar te hopen dat ze wel van nut kon zijn voor de volgende opdracht en dat bleek het slachten van een kip. Wat zeg ik, het waren twee kippen, want ieder team moest zijn eigen kip vangen, doden, plukken, in filets snijden, grillen en dan met roti- die al klaar stond – serveren aan Quintis. Het winnende team kreeg 5000 euro.

U kunt begrijpen wat voor drama dit werd.

Michella ving de kip, ‘maar toen had ik daarna niet door wat er echt ging gebeuren.’Dat gold ook voor Pauline: ‘Ik ving hem, maar ik dacht: ik kan dit niet.’ Amanda bleef haar eigen onderhoudende zelf: ‘Het team van Pauline heeft geluk dat ze Ymke en Nadia in het team hebben, want die doen alles. Als Ymke een kop van de leguaan er af moest bijten zou ze het ook doen.’

Adinda en Britt konden het intussen niet meer aanzien terwijl Michaëla dan maar de kip probeerde te slachten. Ook Anna deed haar best: ‘Ik ga je pakken kip!’ Maar hun kip ging wel mooi snel ’t bochtje om. Dat konden we van die andere kip niet zeggen. Dat duurde nog een poosje voordat die ’t loodje legde.

Hier komen vast Kamervragen over van de Partij van de Dieren. Als Marianne Thieme hier niet acuut van in de stress schiet, weten wij het ook niet meer.

Maar na een hoop gegil en nog meer gegil en wat vuur lukte het Pauline’s team toch om als eerste klaar te zijn. In het team van Lesley was intussen heftige ruzie uitgebroken tussen Michella en Amanda. Dat begon met een ‘ Ik ga niet bezig met dat vuur. Omdat ik helemaal overspannen ben van het slachten van die kip,’ van Michella. ‘Je doet geen moer,’ gilde Amanda. Daar wist Michella wel een antwoord op: ‘Je denkt dat je die koningin bent, maar ik trap je van die troon af.’ ‘Dan doe je tenminste wat,’ merkte Amanda droogjes op. Tot verbazing van Britt: ‘Ik heb nooit ruzie. Ik wilde opeens heel graag uit dit team.’

Volgende aflevering
Misschien heeft ze daar wel gelijk in ook, want volgende keer ontaardt de ruzie tussen Amanda en Michella in een heuse catfight waar Krystle en Alexis uit Dynasty niet hun hand voor zouden omdraaien. Maar ook spinnen zorgen voor een hoop commotie. En wie mag nu in het luxekamp slapen? Tot dan.

>> Lees hier alles over Echte Meisjes in de Jungle

© 2011, Danielle. All rights reserved.