Overstuur door Vinexvrouwen

‘Schrijfster Naima El Bezaz heeft deze week een lezing afgezegd vanwege een burenruzie rond haar boek Vinexvrouwen,’ las ik vandaag in Trouw. Een buurman zou gedreigd hebben om een molotovcocktail onder haar auto te plaatsen. Uit protest tegen boze buurmannen heb ik diezelfde dag nog ‘t boek gekocht. En ‘t in één adem uitgelezen.

De Marokkaanse schrijfster Naima El Bezaz woont al zo’n tien jaar met haar man en twee dochters in een vinexwijk in Zaandam. U weet wel, zo’n wijk met geprefabriceerde woningen die allemaal op elkaar lijken en waar ‘t altijd uitgestorven op straat lijkt. Maar niets is zoals ‘t lijkt.

Zo beschrijft El Bezaz op droogkomische wijze haar Nederlandse buren, het hoge aantal scheidingen in de buurt en het massale gebruik van antidepressiva. De Nederlandse buren houden zich met nog iets anders bezig; de vinexwijk wordt geleidelijk aan bevolkt door steeds meer nationaliteiten wat tot onrust zorgt. Vooral wanneer een aantal Turken hun intrek nemen in de buurt, moeten de buren hier niets van hebben. Dat is de druppel voor een buurvrouw: ‘Ik ga PVV stemmen, zei ze.’

En dat terwijl ‘t dochtertje van El Bezaz op haar school christelijke liedjes leert en de hele familie dwingt om voor het eten te bidden.  Inclusief de moeder van Naima die ooit op bedevaart naar Mekka is gegaan. ‘Maar tegen mijn dochter kan ze geen nee zeggen, ook al siddert ze voor de toorn van Allah. Blijkbaar is de verbolgenheid van haar kleinkind afschrikwekkender.’

Hoe bedoel je, Marokkanen kunnen niet integreren? El Bezaz houdt ons een genadeloze spiegel voor, waarin de Nederlanders en die bijbehorende rare gewoontes met een knipoog worden beschreven en ze zichzelf ook bepaald niet spaart. Daar is een behoorlijke dosis zelfspot voor nodig. En die heeft El Bezaz in overvloed, openhartig als ze is over haar bemoeizieke moeder, haar depressie en haar behoefte aan een kalmerend pilletje.

Het resultaat? Hardop zit je te schateren om de herkenbare situaties, de komische observaties en de ronduit absurde situaties. Denk Desperate Housewives met enge buren en al, maar dan in Zaandam.

Overigens schijnt de enge buurman niet in het boek voor te komen. Volgens Trouw zou El Bezaz zijn vrouw een nare mail hebben gestuurd, en omdat el Bezaz haar deur niet open deed, had-ie maar een bezem meegenomen om op de deur te kloppen.

Juist.

En dat van de Molotov-cocktail meende-ie ook niet. Hij beweerde dat-ie namelijk had gezegd ‘dat hij die Molotov-cocktail onder hun auto had kunnen doen, maar dat hij wilde praten.’

Aha. Dat is blijkbaar de manier van communiceren in een vinexwijk. Alleen bepaald niet handig als je ‘t hebt tegen een vrouw die al eens eerder is bedreigd na publicatie van één van haar eerdere boeken. El Bezaz heeft dan ook aangifte gedaan bij de politie …

Voelt U ook al een Vinexvrouwen deel 2 aankomen? Met dank aan enge buurmannen. Wedden dat ik die ook weer in één adem uitlees?

Ps. En anders kunt U straks genieten van Vinexvrouwen op ‘t witte doek; de filmrechten zijn inmiddels verkocht.

Vinexvrouwen
Naima el Bezaz
Uitgeverij Querido
paperback: 17,95.

© 2010 – 2011, danielle. All rights reserved.