Oh Oh Cherso Seizoen 1 : Aflevering 10 – De Finale

Het is snel gegaan, maar vanavond komt er toch echt een einde aan de vakantie van de Hagenezen in Oh Oh Cherso. En dat is maar goed ook, want Matsoe Matsoe heeft met zijn vertrek ook een deel van de sfeer in de villa meegenomen. Sterretje en Barbie doen hun best, maar niemand haalt het bij Matsoe. Na ja, misschien Sniper die het deze week op een vechten zet. Krijgen we dan toch nog een spannende laatste aflevering?

Matsoe was in ieder geval meteen vergeten, want toen er aan ‘t begin werd gevraagd of god bestond, antwoorden de overige Hagenezen in ieder geval niet Matsoe Matsoe. Integendeel. ‘Ik sta al tussen de sterren, ik ben god,’ brulde Sterretje.

De toon was meteen gezet.

We konden gelukkig nog even lachen om de topografische kennis van onze Einsteins. Zou U weten waar ligt Chersonissos ligt? Drie maal raden wie het wist? Sniper? Bibi? Zeker niet. Wie dan? Barbie? Ja! ‘Dat ligt op een eiland. Zo dom ben ik ook alweer niet.’ En ze wist dat eiland nog te duiden ook. ‘In de Middellandse zee? Ja?’ Ze kreeg er zelf bijna een hartverzakking van. Was in ieder geval beter dan Sniper die dacht dat Cherso een eiland was in de Atlantische Oceaan.

Maar gelukkig hadden ze tijdens de laatste dag van de vakantie ook andere dingen aan hun hoofd. Zo ontmoette Barbie op op de Strip een joch met een gat in zijn buik. En daar mocht Barbie aan voelen. De bofkont. Deed ze natuurlijk, en drank erin schenken was ook geen probleem. Maar het eruit zuipen? No, thank you. ‘Ik ga bij jou geen bodyshot doen’.

Sniper had wel andere dingen aan zijn hoofd dan het drinken van bodyshots, want die moest de competitie ver uit de buurt houden van zijn vrouwtje de prinses. Dat deed-ie in de plaatselijke discotheek door te roepen tegen een gast dat ‘zij van vrouwen hield.’ Was die andere anabool natuurlijk niet van onder de indruk en om zijn eigen mannelijke ego te sparen, riep-ie heel hard dat Sniper dan vast van mannen hield.

Dat viel niet lekker.

Op straat werd het ruziefeestje vrolijk voortgezet. ‘Stumper eerste klas,’ riep Sniper stoer. ‘Ik had wel zin om zijn neus tussen de oren te slaan, dan had hij wel de ballen van de grond af kunnen halen,’ bromde hij verder. Gelukkig had-ie als een echte Dobermann een klein blaffend teckeltje in de vorm van The Little Princess voor zich staan. ‘Zo’n klein piemeltje heb je,’ gilde ze naar die andere anabool. Die maakte zich snel uit de voeten.

Gouden duo. Niets meer aan doen. Vullen elkaar lekker aan. Geen wonder dat ze nog bij elkaar zijn. Die terroriseren nu vast half Scheveningen.

En na dat stapavondje hadden ze precies nog een dag in Cherso. En die was bijzonder saai. God, wat misten we Matsoe Matsoe toen Sterretje vroeg aan Jokertje wat-ie met Gerrit kon doen op de laatste dag. ‘Star Beach’ zei het brein. Sterretje schudde van nee. ‘Daar ben ik al iedere dag?’ ‘Daar wist Jokertje wel antwoord op. ‘Scuba diven? Dat kan je ook op Star Beach.’ ‘Ik ga wel met haar eten,’ besloot Sterretje. Die was ongetwijfeld deze suggesties van Jokertje ook beu.

Overigens was de groep elkaar niet beu. Integendeel, de melancholie en het sentiment droop er van af. ‘Dit was de mooiste vakantie ooit,’ en ‘wij zijn echt een familie’ en ‘dit is in principe een droomvakantie,’ we hebben ze allemaal voorbij horen komen.

Het was dan ook prachtig. Barbie dacht vol genoegen terug aan het bungyjumpen. Al was d’r een klein minpuntje dat ze telkens dat zwembad in werd gelazerd. Elize lachte nog steeds om Bibi die alle insecten uit heel Kreta verjoeg en Roos vond ’t zooo vermakelijk ‘hoe de jongens meisjes versierden.’ Dat die Sniper knakker van haar vanaf dag 1 zwaar onder de duim door haar werd gehouden, vertelde ze er natuurlijk weer even niet bij.

Goddank konden we nog even genieten van het laatste make-up momentje van de dames. Niets zo mooi als Barbie die a la Pamela Anderson in 1995 een donkere lijn om haar lippen trok. En de rest even invulde met lipgloss. De andere meiden besloten hier maar eens een mening over te ventileren. Kwam niet aan. Dat hadden ze na drie weken toch moeten weten. ‘Ik vind het gewoon mooi.’ En dat was dat. ‘Al was ze, volgens Sterretje dan, net een cliniclown. ‘Papier hier, papier hier,’ aapte hij Holle Bolle Gijs uit De Efteling na.

Maar Sterretje heeft natuurlijk wel stiekem een hartje van goud. Zeker voor zijn Gerrit. En dat maakte hij na drie weken ook nog even duidelijk. Gezellig even eten, lekker over het strand wandelen en dan maar afwachten hoe het gaat. Jaja. ‘Ik dacht dat ik de hoofdsponsor van kapotjes zou worden,’ zei hij met een glimlach. Dat werd-ie wel. Maar dan maar met één meissie. ‘Ik hoop dat ze een kindje krijgen en trouwen,’ grinnikte Elize die de lol van het hele gebeuren inzag.

Of Tony en Gerielle nog bij elkaar zijn? Wie het weet, mag het zeggen.

Maar ze konden Cherso natuurlijk niet verlaten zonder een bezoek aan een openluchtmuseum. Een Griekse variant welteverstaan. En nee, dat viel ze weer niet mee. Dat begon eerst met een zielig ezeltje dat de groep stond op te wachten samen met zijn Griekse herder. Was een mager lelijk ding. Sterretje wist er een leuke draai aan te geven door tegen Barbie te roepen dat ze wel wat op de ezel leek.

Gelukkig ging Barbie helemaal op in het leed van ’t ezeltje. Niet dat het ezeltje er wat aan had.

De raki die daarna werd aangeboden, maakte ook weinig goed. ‘Het is heel onbeschoft om dat af te slaan, ‘ grijnsde Sniper. Die wist nog precies hoe dronken Bibi de vorige keer tijdens een soortgelijk bezoekje onder dezelfde voorwendselen straalbezopen was geraakt. Zelfs Barbie hoefde sindsdien ‘die zooi’ niet meer.

Barbie,  jongens en meisjes, Barbie! De vrouw die meer drinkt dat Superwoman op kan.

Ook de rondleiding in ‘het Griekse landhuis’ viel niet in de smaak. Of kunnen we beter zeggen; de reuk. Met de hand voor de neus kwamen de meisjes weer het huisje uit. ‘Het stinkt naar doduh dieruh,’ gilde eentje. Sniper waagde te betwijfelen of het wel zo’n authentiek huis was. ‘Die deur kwam uit 1994.’

Ok Sniper, jij zegt ‘t.

Na de raki mochten ze aan de huisgemaakte wijn. Van die ‘chateau migraine’ moesten ze ook al niets hebben.  Geen wonder, want het lijkt natuurlijk niet in de verste verte op een Baco.

Met het eten ging ’t al niet veel beter. Was weinig Grieks aan, want op de tafels stond onder meer spaghetti … Maar dat was ook al niet goed. Want ja, niet typisch Grieks. Moet je eens opletten hoe ze naar dat buffet gehold waren als er alleen maar frikadellen, kroketten en patat geserveerd werden.

Blijkbaar viel de pasta echt niet goed, want voor ’t Griekse vertier hadden de Hagenezen geen goed woord voor over. Jokertje kon je lek schieten, riep dat het kutmuziek was en viel bijna in slaap op de tafel. De rest deed lekker mee.

En dan mis je Matsoe Matsoe.

Gelukkig hadden we Barbie nog. Want die lieve schat danste dat het een lieve lust was met die Griekse volksdansers. Al was d’r weinig authentieks aan Barbie’s moves. Het had weinig gescheeld of ze had gedaggerd met een behaarde adonis op de tafel. Toch fijn, zo’n stukje Haagsche cultuur op Kreta

Behalve Barbie was de rest als een kind zo blij dat ze de Griekse cultuur vaarwel konden zeggen. En gelukkig konden ze zo linea recta weer gelanceerd worden in hun natuurlijke habitat: De Strip in Cherso. Daar werd het een sentimentele avond. Vergeten waren de ezeltjes, de sirtaki’s en de raki … Hello Baco en Dag Hof van Holland. Want tegen iedereen moest hello, goodbye en tot ziens worden gezegd. Wat waarschijnlijk de reden was dat we een hoop malloten voor de camera zagen die de groeten deden aan hun moeder.

Sterretje gooide er nog maar eens een liedje in. En zowaar, het was redelijk beschaafd:

Shotje hier, shotje daar en Oh Oh Cherso we zijn bijna klaar.

En nadat ze met zijn allen nog een wijnkoeler vol Pasoa Jus hadden opgezopen ( waarvan overigens The Little Princess het laatste liter voor haar rekening nam), volgde een groepsknuffel. Zonder ingrijpen van ook maar één therapeut.

Prachtig volk die Hagenezen. Maar misschien moeten we met zijn allen gewoon eens vaker een wijnkoeler Pasao Jus of wat drinken. Een heerlijke oplossing tegen al Uw problemen. Gedonder op ’t werk of in de familie?Haal gewoon een wijnkoeler voor Pasoa Jus en vrede volgt.

Maar ook weer niet teveel, want dat willen mensen weer graag in zwembaden springen. Vooral in zwembaden waar ze niet in mogen springen. Natuurlijk het idee van Sterretje die zag dat in de straat van hun villa d’r meer villa’s stonden. Mét zwembad. En dus besloten ze van de villa op de hoogste berg van tuin naar tuin over te klimmen en in ieder zwembad te springen.

De één gebruikt z’n vindingrijkheid om een medicijn tegen kanker uit te vinden en de ander springt in de zwembaden van de buren. But hey, what the heck? ‘Wat de buurt ervan vindt, wat kan mij dat verrotten?’grijnsde Jokertje.

En na dat prachtige zwembadavontuur blijkbaar succesvol ten einde was gebracht, maakte Sterretje nog voor de laatste een fles champagne open.  Het ochtengloren brak aan,  het zonnetje liet zich voorzichtig zien en Sterretje sprak de onvergetelijke woorden:

‘Gerielle was er niet, maar ik wilde toch even spuiten’

Een paar uur later kwam de hoeveelheid alcohol de Hagenezen duur te staan. ‘Ik ben zo lam als een cholera,’ kermde Barbie. Geen idee wat dat betekent, maar het klinkt slecht. Erg slecht. Vooral als je nog een koffer moet inpakken en een villa moet schoonmaken.

Geen pretje, want het zag eruit als een teringzooi. En melig dat ze ervan werden. Barbie gooide een handdoek over haar hoofd (‘Nee, jij ziet er nóóit heilig uit) en Sterretje liet aan iedereen nog maar even zijn vuile onderbroek zien.

Ze vonden het de beste vakantie ooit.

En na ’t allemaal was opgeruimd en opgepakt was ’t tijd voor weer een groepsknuffel. Barbie begon er spontaan van te snikken. We hadden niet anders verwacht. Een voor een bliezen ze de aftocht. Sniper en The Little Princess zelfs samen.

Sterretje verliet als laatste de toko. Nog één keer schonk-ie zichzelf een drankje, liep naar het zwembad en nam een slok.  Om ‘Nooit meer naar huis’ te schreeuwen. En wat dacht U dat-ie toen deed?

Juist. In het zwembad springen. Benieuwd wat-ie had gedaan als Matsoe d’r nog bij was geweest.

Maar misschien komen we daar volgende week achter, want dat is ’t tijd voor De Reünie. Met Matsoe Matsoe. En dan is alles weer zoals ’t hoort.

Update: De cast keek in ieder geval de laatste aflevering al samen. En daar vloeiden nogal wat traantjes. Gevoelige mensen, die Hagenezen.

© 2010 – 2011, danielle. All rights reserved.