To Hyve or not to Hyve, that’s the Question.

‘Eindelijk ben ik verlost van mijn Hyves,’ meldde laatst een vriendje op zijn Facebook-pagina. Hij is niet de enige, want de één na de andere vriend, kennis of bekende meldt zich af voor dit sociale netwerk. Vanwege uiteenlopende redenen. Zo vindt de één het irritant dat z’n tante ook op Hyves zit of een ander oordeelt dat Hyves ‘alleen maar voor kinderen geworden is.’ Ik sta zelf in dubio. To hyve or not to hyve, that’s the question.

Het begon een dikke vijf jaar geleden allemaal zo leuk. Een stelletje oud-studenten uit Amsterdam en omstreken besloot een sociaal netwerk op te richten, in navolging van het toen bijzonder populaire Friendster. En hoe kan je dat beter doen dan je eigen netwerk in te zetten. En zo verspreidde Hyves zich al snel als een waar virus onder de studenten die iedere gelegenheid aangrepen om studie-ontwijkend gedrag te vertonen.

‘Ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat ik er mee moet,’ verzuchtte dat andere Roze Meisje toentertijd nog, maar dat veranderde snel toen de halve studerende vriendengroep verslingerd aan Hyves raakte. ‘Weet je nog, we nodigden elkaar uit voor goede housefeesten en posten daarna comments en foto’s,’ herinnerde vriendinnetje N. zich nog tijdens een dinertje afgelopen vrijdagavond. ‘Maar toen eenmaal ook je collega’s en vrienden gingen hyven, was de lol er snel af.’

En dat was het. Want als je weet dat je familie, baas of collega’s meelezen, wordt je voorzichtiger. En natuurlijk kan je je profiel afschermen, maar de lol van de begindagen was d’r af. En daarom schakelden we massaal over naar Facebook. En het beste van Facebook; Engels was jaren de voertaal. Plus hét sociale netwerk onder buitenlanders, dus ‘t was veel makkelijker om met je buddies uit pak ‘m beet Australië of Uruzgan in contact te blijven.

Nu is dit ook aan ‘t veranderen. Tegenwoordig is Nederlands ook één van de voertalen op Facebook en begint helaas ook tante Jo te ontdekken dat zoiets als Facebook ook aardig is. En dus begint het hele gedoe weer van voren af aan. Maar aangezien ‘t daar nog niet zo uit de klauwen is gelopen, houden we die Facebook-pagina’s fijn in stand.

Hyves is een ander verhaal. De enige reden waarom ik nog mijn Hyves-account gebruik, is omdat mijn Twitter gekoppeld is aan Hyves waardoor mijn tweets – ik zal ‘t niet al te ingewikkeld maken – terecht komen in de algemene feeds van Hyves. En dat levert weer extra verkeer op. Met de pagina zelf doe ik weinig tot niets. Af en toe eens een blogje plaatsen, een foto hier en een krabbel daar. Niet echt iets van toegevoegde waarde. Tel daarbij op dat de meeste vrienden er al mee gekapt zijn en de lol houdt snel op.

Voorlopig hou ik ‘m nog wel even aan. Voor de feeds en het extra verkeer op mijn blog dat Hyves oplevert. Maar dat is alles. Met de pagina gebeurt niets meer. Zelfs het Goldmembership is niet meer interessant. Vroeger ploos ik de statistieken uit, alleen maar om er achter te komen wie mijn Hyves-pagina bezocht. Daar heb ik nu mijn blog voor. En Facebook. Plus Twitter. Laat ik Hyves over aan de tantes en kinderen.

© 2010, danielle. All rights reserved.