Meatloaf.

‘Mag ik nog van jou het recept van dat gehaktbrood, want mijn moeder is het kwijt en wil ‘t graag maken,’ las ik gisteren -met een wijntje in mijn hand op een terras- in een sms van vriendinnetje J. Vriendlief en ik hadden net een crematie achter de rug en hadden wel zin een wijntje. In gehaktbrood ook overigens. ‘Komt in orde,’ sms’te ik. Moest alleen even de tijd vinden.

‘Dus die wil ook al dat recept van dat gehaktbrood van je,’ grijnsde vriendlief. Terecht, want afgelopen week had ik – op zijn eigen verzoek- mijn beroemde meatloaf ( en nee, dan bedoel ik niet de zanger) in elkaar gedraaid. Een ander zingt de sterren van de hemel, eentje vindt een medicijn tegen kanker en ik kan goed gehaktbrood maken.

Dat talent heb ik overigens geërfd. Van moederlief om precies te zijn. Die is ooit geboren in het wonderschone Canada en leerde daar van haar eigen moeder de prachtige kunst die gehaktbrood maken heet. Logisch, want meatloaf is een soort-en-met-religie daar in Canada.

Iedere moeder, vader, betovergrootvader of achternichtje-voor-mijn-part heeft een eigen recept voor meatloaf, zoals het het daar genoemd wordt. Klinkt verheffend, maar dat is het niet. Meatloaf is niets meer of minder dan kliekjesvoer.

Men neme gehakt en flikkert daar alles bij wat anders in de koelkast of in de keukenkasten dreigt weg te rotten. Vandaar dat je in sommige meatloafs zelfs van die gore ananasdingen uit conservenblik aantreft. Zitten dan die mensen uiterst gewichtig over te doen, maar geloof mij: dat ananas zit er gewoon al jaren in omdat oma dat blikje vijftig jaar geleden niet in de vuilnisbak wilde donderen.

Kijk hier maar eens hoe de Amerikanen het doen.

Desondanks pakken sommige ingrediënten lekker uit. Zo stopt mijn moeder vaak banaan in de meatloaf en was mijn oma een grote fan van paprika’s. Maar die gooide ze – tot ergernis van de familie – overal in, dus zo’n verrassing was dat ook al weer niet. Lekker was het wel. Van beide overigens.

En goed voorbeeld doet volgen, dus in mijn studententijd in 020 besloot ik ook maar eens – want de kritische ogen van oma en moeders waren mooi ver weg – een poging te wagen. Dat pakte redelijk uit. ‘Kan je nog eens dat gehaktbrood maken?’ vroegen sommige vrienden voor af aan de telefoon als ze van plan waren ‘s avonds aan te schuiven. En dat deed ik. Was tenslotte de beroerdste niet.

Maar nog vaker heb ik het recept aan iemand gegeven. Ook op eigen verzoek trouwens, voordat U denkt dat ik een of andere meatloaf fame whore ben. Met als laatste in de rij: De moeder van vriendinnetje J.

En dus heb ik het recept vanmiddag gemaild. Want vriendlief en ik waren na die crematie, een terrasbezoek, daarna shoppen, een etentje, een feestje van een oom en daarna een avond doorzakken met bubbels, toe aan een vrije zondag. Wat kan je dan beter doen dan mensen lastig vallen met je beroemde meatloaf-recept?

En mocht U nu benieuwd zijn, dan heb ik nieuws voor U: hieronder staat het recept. Gratis en voor niets. Maar met veel Canadese liefde. Van mijn oma, moeder en van mij. Hoeft U mij ook niet meer een sms’je te sturen of U het recept mag, als ik op een terras zit.

Goed. Hier het recept van Meatloaf:

Eerst de basis ( voor vier personen)

- een kilo rundergehakt
- twee eieren
- paneermeel ( mogen ook fijn vermalen beschuiten zijn)
- tomatenpuree
- peper
- zout
- kruiden

Dit goed door elkaar mengen en kneden, kneden en nog eens kneden.

Dan kan je de extra ingrediënten er aan toe voegen. Wat ik er aan toevoeg? Ik kneed er nog door heen:

- een of twee eetlepels pesto
- een beetje ketchup ( kan je ook in plaats doen van de tomatenpuree)
- chilipoeder

En dan bak ik van te voren in een pan even aan:
- pijnboompitten
- champignons
- paprika’s
- uien

Bakken tot het net gaar en krokant is en dan toevoegen aan het gehakt. De over voorverwarmen op 180 graden en dan het gehakt in een schaal leggen met bakpapier erin. Dat bakpapier zorgt ervoor dat het gehakt niet zo vet wordt.

( Mijn moeder doet overigens altijd de helft van het gehakt in een schaal. Legt er horizontaal twee bananen in en dekt ze vervolgens toe met de andere helft van het gehakt).

Lekker dat gehakt plat stampen in de schaal, een beetje paneermeel erover uitwrijven voor een krokant laagje en dan afmaken met een laagje kaas ( ik gebruik zelf altijd dat poederige parmesan).

Aluminiumfolie erover en ongeveer zeventig tot negentig minuten in een voorverwarmde oven garen en klaar ben je.

Succes!

© 2010, danielle. All rights reserved.