Posted by danielle in Muziek | 3 Comments
Barbie Girl.
Vroegah, toen ik ooit eens heul jong was, bracht een Deens flutgroepje Aqua de zwaar overgewaardeerde plaat ‘Barbie Girl’ uit. En zoals U al uit die eerste zin kunt begrijpen, was ik geen fan van dit nummer. Integendeel. Best raar, gezien mijn voorliefde voor foute nummers. Prima, ga ik uitleggen …
Read MorePosted by danielle in Boeken | 2 Comments
Vakantielectuur.
Je leest het altijd ergens aan het begin van de zomer in kranten, tijdschriften of op de websites; goedbedoelde leesadviezen. Alle cliché’s worden dan ook opeens uit de kast getrokken. ‘Heerlijk om op het strand bij weg te dromen’ of ‘ideaal voor op het strand.’ Als er maar strand in zit, is het goed. Maar wat als je nu in het najaar op vakantie gaat? Dan kan je het shaken en moet je het helemaal zelf bedenken. Gelukkig ben ik daar best goed in.
Read MorePosted by danielle in Muziek | 2 Comments
Keyboard om je nek.
‘En ik wil ook zo’n keyboard dat je om je nek kan hangen’, merkte oud-collega Guidje op in een comment op in dat stukkie over die heule foute clip van Modern Talking. Geestig, want dat bracht ons op de vraag waar de keyboards om je nek toch zijn gebleven?
Read MorePosted by danielle in TV | 2 Comments
Benelux Next Topmodel.
Hoe hebben we maanden het zonder kunnen doen? En dan heb ik het niet over zoiets sufs als GTST, maar toch echt over die heerlijke realityshow ‘Benelux Next Topmodel.’ Heette ooit ‘Hollands Next Topmodel’, maar sinds Vlaamse meissies ook mee mogen doen, is d’r het etiketje ‘Benelux’ op geplakt. Chica’s uit Luxemburg zijn overigens nog niet gesignaleerd.
Read MorePosted by danielle in Personal Life | 0 Comments
Moe.
‘He, wanneer ga jij weer eens nieuw stukkie d’r uit knallen voor je blog, want d’r staat sinds donderdag niets nieuws meer op’ klaagde een oud-collega zondag, die ziek thuis zat en er blijkbaar dan een bezigheid van maakt om blogs van alle oud-collega’s te checken op updates. Daar kon ik kort en bondig op antwoorden, want het is niets dramatisch; ‘sorry, ik ben moe.’
Read MorePosted by danielle in An die Arbeit, Personal Life | 0 Comments
Een stoer wijf.
Het interview met danslegende Germaine Acogny dreigde mis te gaan. Ik was te laat, het begin van het gesprek begon ietwat stroef en het interview werd na tien minuten al onderbroken door een telefoontje dat mevrouw Acogny niet zinde…
Read MorePosted by danielle in Bags, Fashion | 0 Comments
Not to buy.
Dank voor de comments, mails, smsjes en andere goedbedoelde adviezen over mijn dilemma van de roze tas. De strekking van de boodschap van de reaguurders was duidelijk; niet kopen met die hap.
Read MorePosted by danielle in Bags, Fashion | 15 Comments
De Roze Tas.
Ik kamp vanaf gisteren officieel met een serieus dilemma. En ik kom er niet uit. Het gaat om een tas. Een roze. Van leer. En niet zomaar een tas. Neuh, het is een tas van Marc Jacobs, mijn favoriete ontwerper. So far so good. Het addertje onder ‘t gras? De prijs. 500 euries kost ‘ie. Dat is geen adder meer, dat is een gróte slang.
Read MorePosted by danielle in An die Arbeit | 4 Comments
Robbie @ Work
In tegenstelling tot afgelopen maanden heb ik een fenomeen herontdekt; en dat fenomeen heet relaxte vrijdag. Het is nu al de tweede op rij op m’n nieuwe werkplek en ik moet U bekennen dat ‘t zo goed bevalt dat ik me bijna niet meer voor kan stellen dat ik drie weken geleden nog knarsetandend achter een computer zat op m’n oude werkplek.
Op mijn nieuwe werkplek is het zowaar rustig op vrijdag. Meer dan de helft van de collega’s zijn al weekend aan het vieren, de anderen die er wel zijn ogen ontspannen en je komt warempel aan zaken toe die al de hele week zijn blijven liggen. In mijn geval is dat berichten schrijven, dingetjes als interviews regelen en het doen van research. Heb je allemaal tijd voor op vrijdag. Nu wel.
Niet dat het anders niet gezellig is. Integendeel. In mijn communicatiehok zitten veel gezellig babbelende mensen, maar op vrijdag zijn collega M. en ik met z’n tweeën op de kamer. Dan kan je helemaal doen wat je wilt. Zoals de muziek aanzetten. U hoort het goed; m.u.z.i.e.k. Dat is nog eens wat anders dan een vorige baan bij Radio1 waar ik van een eindredacteur op de kop kreeg, nadat íe me betrapt had op het luisteren naar 538. Want dat is natuurlijk alleen voor jongeren. En debielen. Voor de goede orde; daar rekende hij mij onder.
Radio 538 luisterden we vandaag niet naar, maar wel fijn naar 3fm. Of radio 3, zoals dat vroeger heette. Best leuk overigens. Die draaien namelijk ook wel eens een nummertje van Pearl Jam of Santana tussen door. Want van alleen dat trance word je natuurlijk ook tureluurs. We konden daarbij warempel meezingen met ‘Kiss’ van Prince en ook de nieuwste single van Robbie Williams beoordelen. Niet dat dát gezellig was voor onze oren.
‘Hé, de nieuwste van Robbie,’probeerde ik aan het begin van het nummer nog enthousiast. Ik heb nu eenmaal een zwak voor Robbie Williams. Dat krijg je ervan als je bent opgegroeid in het Take That Tijdperk. Maar mijn enthousiasme zakte tijdens het nummer danig in. Na de laatste tonen wist collega M. het kort en bondig samen te vatten; ‘Nou, dat was slécht.’ Dat kon ik alleen maar beamen. ‘Komt vast doordat hij zijn vaste songschrijver de laan uit heeft gestuurd. Nu is hij weer terug gezakt naar zijn Take That niveau.’
Ik knikte bevestigend. Blij ook, want ik realiseerde me opeens dat ik niet alleen collega’s heb die heul veul verstand hebben van ontwikkelingssamenwerking en communicatie, maar ook van alles weten over Robbie, zijn ontslagen songwriter en Take That. Een ideale combinatie van high brow and low brow, zullen we maar zeggen. Ik werd er spontaan nog blijer van dan ik al was en proestte het uit. ’Het is nog sléchter dan Take That’. Dat was de inzet om samen het verschrikkelijke intro van ‘Babe’ te zingen.
Mijn stemming was daarna zo opperbest dat ik in een half uur een stukkie tikte, waar ik al een paar uur mee aan het worstelen was. En eerlijk gezegd lieve mensen, ben ik nog steeds vrolijk. En daarom speciaal voor jullie; de ultraslechte nieuwe single van Robbie Williams. Thank god it’s friday!
Read MorePosted by danielle in Muziek | 0 Comments
Jordy bedreigd.
Het was zo’n mooie dag vandaag. Het kon niet beter; de zon scheen, de zomerjurkjes konden aan in plaats van in de kast te liggen en de barbeques konden alsnog in het najaar overuren maken. Maar helaas; al snel bereikte ons het vreselijke bericht dat Jordy wordt bedreigd.
Read More
