Lowlands.

Vandaag barst het driedaagse festival Lowlands los. Als U nu denkt dat ik daar naar toe vertrek, hebt u het mis. Door een diepe en intense hekel aan kamperen en Flevoland gaat voor mij dit muziekfeestje mooi niet door. Gelukkig reizen wel veel vrienden af naar Biddinghuizen, dus iedere dag zullen per twitter en sms ongetwijfeld de updates binnenstromen.

Mind you, ik ben d’r vroegah wel geweest. Met vriendinnetje J. bivakkeerde ik samen in een tent. De vlag van The Doors werd aan de tent vast geknoopt, de legerbroek werd aangetrokken en de regenponcho’s lagen klaar. Het was afzien. Urenlang op je benen staan naar je favoriete acts is prima, het feit dat je na al die uren beslist geen lekkere stoel hebt om in uit te rusten niet. Lekker douchen zit er nauwelijks in en naar het toilet gaan wordt een onderneming die met de dag zwaarder wordt. Vooral de mannelijke festivalgangers die drie dagen alleen leven op bier en junkfood maken er nogal een potje van.

Overigens is het eten best fijn op Lowlands. Thai, falafel, curry of patat, het is d’r allemaal. Nou ja, allemaal? Waarschijnlijk is er geen champagne- of wijnbar met oesters zoals op North Sea Jazz. En daar kan je lekker gewoon tussen de dagen door rustig in je eigen bed slapen. Want s’nachts hoor je nogal veel -ehm- geluiden. In 2004 schreeuwden mensen dagen lang ‘Theoooooooo’. Blijkbaar was dat aan het begin van het festival ontstaan, nadat een groep vrienden hun vriend – drie maal raden- Theo kwijt waren. Gek werd je d’r van.

Misschien word ik gewoon oud. Zo’n bejaarde doos die als de dood is dat d’r kleding vies wordt, het liefst alleen maar bubbels drinkt en al afhaakt bij de aanblik van een modderig terrein. Bovendien zie ik mezelf ook geen uren meer springen op acts als The Hives ( bestaan ze nog?) of The Darkness ( zouden die ook nog leven?). 

Dat moet de nieuwe lichting maar even doen, want de line-up van dit jaar is dan wel weer veelbelovend. Het festival is niet voor niets uitverkocht. Met acts als Lily Allen, Razorlight en Faith no more is per slot van rekening helemaal niets mis. En anders ga je je gewoon bedrinken in de 24-uurs tent, een dansje wagen in de silent disco of lekker met de voetjes van de vloer tijdens een set van één of andere bekende DJ.

Hartstikke leuk, maar ik ga even m’n eigen feestje vieren zaterdag. Zonder Lily Allen, maar mooi wel met mijn eigen bed en een schone wc.

Maar aangezien de nostalgie overheerst, dan nog maar even het optreden van N.E.R.D op de editie van 2004. Stonden we vooraan, mijn voeten doen nog pijn als ik er aan denk.

© 2009 – 2010, danielle. All rights reserved.