Posted by Danielle in Personal Life | 0 Comments

Een dagje aan ‘t strand.

Ik geef het eerlijk toe: Ik ben een strandmens. Kou en sneeuw vind ik ronduit vreselijk. Mijn enige wens op 1 januari is dat ‘t op 2 januari al lente wordt.  Jaja, ik zou zomaar lid kunnen worden van een  ’laat-die-opwarming-van-de-aarde-nu-echt-maar-komen-hyves.’  Als die al bestaat.

Read More

Posted by Danielle in Muziek | 0 Comments

Uit de oude Pinksterdoos …

Het is bijna Pinksteren, de zon schijnt en ik zit nog op mijn werk. Kan gebeuren op een vrijdagmiddag. Maandag zit ik ook weer braaf achter mijn computer en hobbel ik dus niet ergens buiten rond. Laat staan dat ik sta te huppelen op Pinkpop. Vrienden en collega’s gaan wel. De bofkonten, mits ze een hotel hebben geboekt. Want in een tentje slapen? Daar ben ik niet zo van.

Read More

Posted by Danielle in Muziek | 0 Comments

De Grote Zomerhit van Lily Allen.

We deinen ‘t al een tijdje mee, maar meer mensen gaan dit enthousiast meezingen: “Fuck You Very Much,”  van Lily Allen wordt het helemaal deze zomer.
En anders eet ik mijn schoen op.

Read More

Posted by Danielle in Boeken | 2 Comments

Verantwoord Gruwelen en Griezelen.

‘Wat ben je aan het doen?,’ vroeg een vriendin gisteravond aan de telefoon. ‘Ik ben de Detective en Thrillergids van Vrij Nederland aan het doornemen,’ was mijn eerlijke antwoord. Ja, je kunt wel zeggen dat je met je hele vriendengroep heel stoer de Champions League finale tussen Manchester United en FC Barcelona in de kroeg aan het volgen bent, maar aangezien ik niet zo van voetbal hou, trapt toch niemand daar in.

Read More

Posted by Danielle in Fashion, TV | 2 Comments

Coco avant Chanel

We konden niet wachten, maar ons geduld gaat beloond worden: de film ‘Coco avant Chanel’ gaat in premiere. Eindelijk, eindelijk, eindelijk, want een film over Coco Chanel kan natuurlijk niet snel genoeg bezocht worden.

Read More

Posted by Danielle in Personal Life | 0 Comments

Zumba

Vandaag heb ik het weer gered.  En dan heb ik niet over werk of boodschappen doen, maar over de sportschool.  Een uur lang heb ik me in het zweet gewerkt op de crosstrainer. Weliswaar een crosstrainer met een tv,  maar toch. Een sporter in hart en nieren zal ik nooit worden.

Read More

Posted by Danielle in Fashion | 2 Comments

Nog niet gewend aan mannenpanty’s…

Misschien ben ik ouderwetser en minder open-minded dan ik dacht, maar ik kan maar niet gewend raken aan het fenomeen mannenpanty’s. Ik wist dat ze bestonden, maar was eerlijk gezegd ‘t alweer onmiddelijk vergeten. Of wie weet heb ik het geblokt. Tot ik via Twitter een link ( met dank aan de redactie van Ted) naar een artikel over de tien raarste modeverschijnselen aanklikte. En daar stond íe, op numero 4 nog wel: De mannenpanty.

Read More

Posted by Danielle in Personal Life | 4 Comments

De Roze Meisjes

Een paar jaar geleden, onder het genot van een flesje bubbels of wat, besloten vriendinnetje M. ( Inderdaad, dat vriendinnetje van ’t gezellige feest van afgelopen vrijdagavond) en ik – ook- op een vrijdagavond een blog op te richten. Enthousiast pakte M. haar Mac en binnen een half uurtje was www.rozemeisjes.web-log.nl in het leven geroepen.

We noemden onszelf de Roze Meisjes omdat we van – verassing- roze hielden. Nou ja, nog steeds doen, maar vroegah was dit wel héél errug. Tijdens colleges en vergaderingen werden roze fluffy pennen ( of de variant met het oplichtende roze kruis als je d’r mee schrijft) gebruikt, ieder seizoen werd de jacht op het perfecte roze jurkje geopend en bij voorkeur waren d’r in huis ook nogal wat roze hebbedingen te ontdekken.  Maar de titel van ‘t blog is ook van toepassing op de roze bril van vriendinnetje M. en ik. Die zetten we beiden namelijk behoorlijk vaak op.  Het leven is per slot van rekening soms lastig genoeg en dan kan je je toch beter richten op de zaken die wél plezierig zijn. Daarom hangen we ook zoveel in de kroeg.

Read More

Posted by Danielle in Muziek | 0 Comments

Het wordt weer een fijne zomer

…want de kaarten voor North Sea Jazz, A Day in the Park en Loveland zijn binnen. Vier vriendinnetjes zijn al geboekt voor de Sneekweek en ergens staat er ook nog een lang weekend Terschelling op de agenda.

En daar hoort natuurlijk ook een vrolijk zomermuziekje bij. En die heb ik gevonden in de vorm van het nieuwe album van Gare du Nord. ‘Love for Lunch,‘ heet de fijne jazzy plaat. Met als uitschieter ‘Summertime‘. What’s in a name.  Een collega en mede-twitteraar vatte gisteravond ’t nummertje al mooi in één woord samen: ‘Swinggguhhhh.’  De spijker op z’n kop, want dat is precies wat we gaan doen deze zomer. 

En nog even ééntje uit het archief van Gare du Nord: ‘A beautiful day.’  Toch best van toepassing op deze zonovergoten dag.  Swingt U even met me mee?

Read More

Posted by Danielle in Eurovisiesongfestival | 4 Comments

Ik neem mijn woorden terug.

Mensen die me kennen, laten we die voor de gezelligheid maar familie en vrienden noemen, weten dat ik een mening heb over alles. In de eerste dertig seconden kan ik besluiten of ik iemand aardig vind, een paar schoenen of een huis wil kopen of pret wil hebben op een feestje waar ik in eerste instantie bijna niemand enigzins interessant vind.

Overigens was gisteravond dat laatste het geval. Vriendinnetje M. stuurde me namelijk een paar weken geleden een mailtje met als aanhef  ’Daar moeten we heen.’ Daar bleek een feestje te zijn van een mannelijk oud-klasgenootje van vriendinnetje M. die samen met drie andere mede-consultants ( want dat is ‘ie geworden) een borrel gaf in café Dante. Ter ere van dertigste verjaardagen die al een miljoen jaar geleden gevierd hadden moeten worden.  Dáár kon ik geen nee op zeggen.  Een feestje met pratende overhemden die je én kan pesten én die gratis champagne weggeven? Dat valt bij mij in de categorie ‘meteen doen.’   

Maar ja, een week hard werken en een donderdagavond nog gezelliger drinken op de Zeedijk laat zo zijn sporen na. Lees: Ik was doodmoe vrijdagavond. Maar na een etentje met vriendinnetje M. die me met haar grote bruine pretogen aan keek en vroeg ‘of ik toch dan toch echt niet twee wijntjes wilde drinken op die borrel’ ging ik overstag. Ondanks mijn ”het wordt vast heel saai”- gemekker.

 Gelukkig maar, want het was bal.

Ja, er waren pratende overhemden. Heel veel zelfs. Maar er was champagne. En barpersoneel die ook nog champagne voor ons open trok toen de champagne tijd al lang voorbij was . En een DJ die gezellige plaatjes draaide en met wie je kon high fiven. Kortom, vriendinnetje M. en ik stonden gezellig op de dansvloer mee te deinen met de muziek en waren intussen pratende overhemden te pesten. Want multitasken doen we zelfs op een vrijdagavond.

En dus was het niet meer dan terecht dat ik vannacht al mijn woorden moest terugnemen en op moest biechten aan vriendinnetje M. dat ik in tijden niet zó’n pret had gehad. Instemmend gegrinnik was goddank het antwoord. Maar na al die pret moet zelfs ik bijkomen vanochtend. Het liefst met een beetje rustige muziek die wordt afgespeeld op mijn Ipod. De eurovisie playlist was aangeklikt, en opeens hoorde ik best een mooie ballad door de woonkamer schallen. ‘Is it over’ van Yohanna stond keurig vermeld in het schermpje toen ik er naar toe holde om te kijken wat voor sentimenteel-meejank-nummer dit nu weer was.

En toen realiseerde ik me ‘t: Dit was de eurovisiesongfestival-inzending van IJsland.  Als ik me goed herinner riep ik , tot ongenoegen van tante M. en mijn mannelijke collega G,  een week geleden nog: ‘Snel vergeten met die hap.’ Maar wel een nummer die ik, per ongeluk, heb gedownload toen ik het verzamelalbum van alle eurovisieinzendingen van 2009 ( Jaha, zo sneu ben ik nu eenmaal) in Itunes op had opgezocht.

Maar ik neem wéér mijn woorden terug. Ik ga diep door het stof; het is mooi. Ja, het is nog steeds een meejank ballad. En ja, de zangeres had nog steeds een wanstaltige jurk aan. Maar stiekem hadden tante M. en collega G. gelijk: Het is best fijn om naar te luisteren. Al vind ik dat sprookje van Alexander nog steeds de bom.

Die woorden neem ik nóóit terug.

En omdat het een week geleden is dat we zoveel eurovisiepret hadden, dan nog maar even het nummer van Yohanna in de herhaling. Al vind ik het nog steeds op ‘The Great Escape’ van Ilse DeL. lijken. Klik aan en galm gezellig mee:

Read More